Έξι χρόνια μετά το μοιραίο απόγευμα του Πάσχα του 2019, όταν μια αδέσποτη σφαίρα άλλαξε για πάντα τη ζωή της μικρής Αλεξίας, η οικογένειά της βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα, εξωφρενική πραγματικότητα. Η 15χρονη σήμερα κοπέλα, που παραμένει καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο, βιώνει τις συνέπειες ενός συστήματος που μοιάζει να τιμωρεί την ίδια και τους γονείς της.
Το Νομικό Παράδοξο
Ο 59χρονος που ευθύνεται για τον σοβαρό τραυματισμό της Αλεξίας είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση με αναστολή, αποφεύγοντας αρχικά τον εγκλεισμό. Ωστόσο, σήμερα βρίσκεται στη φυλακή, όχι για την πράξη του καθαυτή, αλλά λόγω αδυναμίας καταβολής της χρηματικής αποζημίωσης προς την οικογένεια.
Εδώ ξεκινά το παραλογικό σκέλος της υπόθεσης: Βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας για τις αστικές υποθέσεις, η οικογένεια του θύματος υποχρεούται να καταβάλλει τα τροφεία για τη διαμονή του θύτη στη φυλακή. Οι γονείς καλούνται να πληρώνουν 150 ευρώ μηνιαίως για τη διατροφή του ανθρώπου που προκάλεσε την αναπηρία του παιδιού τους, ποσό που, όπως καταγγέλλουν, στερούνται από τις απαραίτητες θεραπείες της κόρης τους.
Κρατική Αδιαφορία και Ελλείψεις
Πέρα από το οικονομικό βάρος, η καθημερινότητα της Αλεξίας είναι ένας διαρκής αγώνας επιβίωσης σε ένα αφιλόξενο εκπαιδευτικό σύστημα. Η οικογένεια καταγγέλλει:
Έλλειψη σχολικού βοηθού: Το παιδί δεν διαθέτει την απαραίτητη υποστήριξη για τις βασικές του ανάγκες εντός του σχολείου.
Ανεπαρκής νοσηλευτική φροντίδα: Παρά τις αυξημένες ανάγκες, το Υπουργείο φαίνεται να εγκρίνει μόνο ένα μέρος των αναγκαίων υποδομών (νοσηλευτή, ειδικό παιδαγωγό ή βοηθό).
Κοινωνική απομόνωση: Η ίδια η Αλεξία εξομολογείται πως η σχολική ζωή είναι επώδυνη, εκφράζοντας τη μοναδική της επιθυμία: να μπορέσει να περπατήσει ξανά.
Οι γονείς ξεσπούν κατά της πολιτείας, κάνοντας λόγο για πλήρη εγκατάλειψη και έλλειψη ενσυναίσθησης από τους αρμόδιους φορείς, την ώρα που η 15χρονη συνεχίζει να ρωτά καθημερινά για το πότε θα ανακτήσει την κίνησή της.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
