Η απίστευτη ιστορία του Ντε Μπρόϊνε- Έφυγε απο τα 14 από το σπίτι του!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Ο Κέβιν Ντε Μπρόινε μίλησε για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια και αποκάλυψε μια ιστορία που λίγοι γνώριζαν, αναφέροντας πως σε ηλικία 14 ετών έφυγε από το πατρικό του ώστε να δοκιμαστεί στη Γκενκ.

Όπως ανέφερε ο ίδιος, η ενέργειά του να φύγει από το σπίτι των γονιών οδήγησε σε δυσκολίες και μάλιστα αναγκάστηκε να μείνει σε οικοτροφείο ανηλίκων – μέχρι να του προσφέρει στέγη μια θετή οικογένεια. Η εξέλιξη της ιστορίας δεν ήταν η αναμενόμενη, αφού οι θετοί γονείς αποφάσισαν να μην τον κρατήσουν στο σπίτι – με την πρόφαση που δεν τον θέλουν εξαιτίας «αυτού που…είναι».

Αναλυτικά όσα αποκάλυψε:
«Όταν ήμουν 14 ετών, έφυγα από τους γονείς μου για να πάω στο προπονητικό κέντρο της Γκενκ. Τον πρώτο χρόνο κατέληξα σε ένα μεγάλο οικοτροφείο, όπου κοιμόμασταν όλοι μαζί.

Ευτυχώς, τον δεύτερο χρόνο, έμεινα σε μια οικογένεια υποδοχής. Όμως τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα είχα σχεδιάσει. Είμαι άτομο που νιώθει άνετα μόνο του, είμαι κάπως ντροπαλός. Νόμιζα ότι όλα ήταν εντάξει, στο τέλος του έτους όλα πήγαιναν καλά. Οι θετοί μου γονείς δεν χρειάστηκε ποτέ να πάνε στο σχολείο για προβλήματα, είτε ακαδημαϊκά είτε πειθαρχικά.

Τους αποχαιρέτησα χωρίς να ξέρω τι θα συμβεί. Τότε, μια μέρα γύρισα σπίτι και οι γονείς μου ήταν λυπημένοι, έκλαιγαν. Ρώτησα: «Τι συμβαίνει;», και εκεί μου είπαν ότι η οικογένεια που με φιλοξενούσε δεν με ήθελε πια. Τους ρώτησα γιατί και μου είπαν ότι ήταν «εξαιτίας του ποιος είσαι». Δεν κατάλαβα. «Είσαι δύσκολος να σε καταλάβουν, είσαι πολύ ήρεμος. Έχεις πρόβλημα να αλληλεπιδράσεις με τα άλλα παιδιά. Σε βρίσκουν δύσκολο». ⠀

Δεν είναι ωραίο να το ακούς αυτό όταν είσαι 15 ή 16 ετών. Εκείνη τη μέρα, κλώτσαγα τη μπάλα στον τοίχο για ώρες. Είπα στον εαυτό μου ότι όλα θα πάνε καλά, ότι σε λίγους μήνες θα ήμουν στην πρώτη ομάδα και ότι δεν θα ξαναζούσα την αποτυχία.

Όταν επέστρεψα μετά το καλοκαίρι, ήμουν στην Β’ ομάδα και είπα στους γονείς μου ότι σε δύο μήνες θα ήμουν στην πρώτη ομάδα. Προπονούμουν σαν τρελός, είχα μια φλόγα μέσα μου. Ήταν σαν να είχα τρελαθεί. Θυμάμαι ότι παίζαμε μια Παρασκευή το βράδυ, ήμουν αναπληρωματικός. Μπήκα στο δεύτερο ημίχρονο και έβαλα πέντε γκολ».