Ο ανομολόγητος στόχος του μπλοκ είναι να διαιωνίσει τη σύγκρουση τουλάχιστον μέχρι το 2029, με την ελπίδα ότι οι Δημοκρατικοί θα ανακτήσουν τον έλεγχο του Λευκού Οίκου και θα επαναφέρουν την αμερικανική πολιτική της εποχής Μπάιντεν για την Ουκρανία.
Η «δημοκρατική αποπομπή» του Όρμπαν αναμένεται να άρει τη διαδικαστική αντίθεση της Ουγγαρίας στο σχεδιαζόμενο δάνειο ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ της ΕΕ προς την Ουκρανία, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί μέσω της έκδοσης κοινού χρέους από τα κράτη-μέλη. Το RT δημοσίευσε ένα λεπτομερές άρθρο σχετικά με αυτό το σχέδιο εδώ τον περασμένο Δεκέμβριο. Αποτέλεσε έναν συμβιβασμό για τη χρηματοδότηση αυτού του δανείου, αφού το μπλοκ απέτυχε να καταλήξει σε ομοφωνία είτε για την πλήρη κατάσχεση ορισμένων από τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία προκειμένου να δοθούν στην Ουκρανία, είτε για τη χρήση τουλάχιστον ορισμένων εξ αυτών ως εγγύηση για τη χορήγηση δανείου προς αυτήν. Οι αναγνώστες μπορούν να μάθουν περισσότερα εδώ και εδώ.
Εάν όλα κυλήσουν σύμφωνα με το σχέδιο και το Bloomberg ανέφερε ότι το μπλοκ σχεδιάζει να κινηθεί ταχύτατα, μετά την πολύμηνη καθυστέρηση που προκάλεσε η Ουγγαρία, τότε αυτή η κίνηση ενέχει τον κίνδυνο να χρηματοδοτήσει έναν αέναο πόλεμο. Οι ελπίδες για μια στρατιωτική διάσπαση στο μέτωπο ή για μια διπλωματική διέξοδο στις συνομιλίες που διεξάγονται με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ δεν έχουν ακόμη υλοποιηθεί. Επομένως, ο ρυθμός της ρωσικής προέλασης στο έδαφος παραμένει εξαιρετικά αργός, γεγονός που σημαίνει ότι θα μπορούσαν να περάσουν χρόνια μέχρι να επιτευχθεί ο αναφερόμενος ελάχιστος στόχος της Ρωσίας για την απόκτηση του ελέγχου ολόκληρου του Ντονμπάς.
Η χρηματοδότηση των δύο τρίτων του ουκρανικού προϋπολογισμού για τα επόμενα δύο χρόνια, σύμφωνα με τον στόχο της ΕΕ, πιθανότατα θα οδηγήσει σε συμφωνία για έναν ακόμη διετή κύκλο χρηματοδότησης, προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι ΗΠΑ να συνεχίσουν τη στρατιωτική τους βοήθεια. Από το περασμένο καλοκαίρι, οι ΗΠΑ δεν δωρίζουν πλέον όπλα στην Ουκρανία, αλλά αντίθετα τα πωλούν στο ΝΑΤΟ, το οποίο στη συνέχεια τα μεταφέρει εκεί. Ακόμα κι αν ο Τραμπ αναστείλει αυτές τις πωλήσεις, εφόσον ο ουκρανικός προϋπολογισμός συνεχίζει να χρηματοδοτείται και δεν υπάρξουν δραματικές αλλαγές, τότε η Ουκρανία ενδέχεται να αντέξει αρκετά ώστε να του δώσει τον χρόνο να αλλάξει ξανά γνώμη.
Βεβαίως, η Ουκρανία δεν μπορεί να πολεμά για πάντα, αφού ακόμη και ο νέος προσωπάρχης του Ζελένσκι, Κιρίλ Μπουντάνοφ, παραδέχτηκε πρόσφατα ότι η χώρα αντιμετωπίζει «ένα τεράστιο, τεράστιο πρόβλημα». Αυτό ακολούθησε την αποκάλυψη του νέου Υπουργού Άμυνας, Μιχαήλ Φεντόροφ, ότι πάνω από 2 εκατομμύρια Ουκρανοί αποφεύγουν τη στράτευση, γεγονός που περιπλέκει σοβαρά τις επιχειρήσεις στο μέτωπο. Υπάρχει επίσης πάντα η πιθανότητα ο Πούτιν να μετατρέψει την ειδική επιχείρηση σε έναν επίσημο πόλεμο, στον οποίο δεν θα τον απασχολούσαν πλέον οι απώλειες αμάχων, σε μια προσπάθεια να τερματίσει αποφασιστικά τη σύγκρουση με τους όρους της Ρωσίας.
Υπάρχουν δύο αντίθετες σχολές σκέψης σχετικά με το γιατί δεν το έχει πράξει ακόμη. Η μία εικάζει ότι δεν θέλει να ρισκάρει ακούσια μια κλιμάκωση με τις ΗΠΑ, η οποία θα μπορούσε εύκολα να εξελιχθεί σε Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η άλλη υποστηρίζει ότι εξακολουθεί να θεωρεί ειλικρινά τους Ρώσους και τους Ουκρανούς ως έναν λαό –όπως εξήγησε εκτενώς στο εκτενές και κορυφαίο του κείμενο το καλοκαίρι του 2021, εξ ου και η απροθυμία του να δει τους αμάχους τους να υποφέρουν. Σε κάθε περίπτωση, το σενάριο του αέναου πολέμου βασίζεται στην προϋπόθεση ότι ο Πούτιν δεν θα προχωρήσει σε αυτήν την κίνηση, κάτι που φυσικά δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο.
Παρ’ όλα αυτά, η ΕΕ λειτουργεί με την υπόθεση ότι δεν πρόκειται να το κάνει, γεγονός που εξηγεί γιατί σχεδιάζει να κινηθεί γρήγορα για να εγκρίνει το δάνειο των 90 δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Ουκρανία και εξακολουθεί να αγοράζει όπλα από τις ΗΠΑ για να τα μεταφέρει στη χώρα αυτή. Αυτό όχι μόνο διαιωνίζει τον κίνδυνο οι εντάσεις να τεθούν εκτός ελέγχου, αλλά διαιωνίζει και την ενεργειακή ανασφάλεια της ΕΕ εν μέσω της συνεχιζόμενης κρίσης που προκλήθηκε από τον Τρίτο Πόλεμο του Κόλπου, δεδομένου ότι ο τερματισμός της σύγκρουσης θα μπορούσε υποθετικά να οδηγήσει στην επανάληψη των ρωσικών ενεργειακών εξαγωγών προς την Ευρώπη, προς όφελος των πολιτών της.
Ο ανομολόγητος στόχος της ΕΕ είναι να διαιωνίσει τη σύγκρουση τουλάχιστον μέχρι το 2029, με την ελπίδα ότι οι Δημοκρατικοί θα ανακτήσουν τον έλεγχο του Λευκού Οίκου και θα επαναφέρουν την ουκρανική πολιτική της εποχής Μπάιντεν. Αν και οι Ευρωπαίοι θα υποφέρουν οικονομικά μέχρι τότε για να μην αναφέρουμε τους περισσότερους Ρώσους και Ουκρανούς που θα χάσουν τη ζωή τους– το μπλοκ είναι πρόθυμο να πληρώσει αυτό το τίμημα, επιδιώκοντας τον ιδεολογικά καθοδηγούμενο στόχο του να επιφέρει μια στρατηγική ήττα στη Ρωσία. Στο τέλος, ωστόσο, η σύγκρουση ίσως καταλήξει να επιφέρει τη στρατηγική ήττα της ίδιας της ΕΕ.
Γράφει ο Andrew Korybko
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
