Ενεργειακός ΕΦΙΑΛΤΗΣ: Το Ιράν «στραγγαλίζει» τη ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ

Πέντε εβδομάδες μετά τις στρατιωτικές επιθέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ, η Τεχεράνη αποδεικνύει ότι διατηρεί το πάνω χέρι στο Στενό του Ορμούζ. Παρά τις διεθνείς πιέσεις, ο έλεγχος της ναυσιπλοΐας παραμένει ακλόνητος στα χέρια του Ιράν, το οποίο χρησιμοποιεί τον στρατηγικό αυτό δίαυλο ως μοχλό πίεσης κατά της παγκόσμιας οικονομίας, επιτρέποντας τη διέλευση μόνο σε όσους θεωρεί «φιλικά προσκείμενους».

Η κατάρρευση της κίνησης και οι επιλεκτικές άδειες

Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους. Ενώ την Κυριακή καταγράφηκε ο υψηλότερος αριθμός διελεύσεων από την έναρξη των εχθροπραξιών (20 πλοία), η εικόνα παραμένει αποκαρδιωτική. Ο ιστορικός μέσος όρος των 138 πλοίων ημερησίως φαντάζει πλέον μακρινό όνειρο, καθώς η τωρινή κίνηση αντιπροσωπεύει μόλις το 14% της κανονικότητας. Το Ιράν ξεκαθαρίζει πως το Στενό δεν είναι «ανοιχτό για όλους», αποκλείοντας ρητά πλοία από χώρες που στηρίζουν τις επιθέσεις εναντίον του.

Η ναυτική δύναμη της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς διεμήνυσε ότι η πρότερη κατάσταση ελεύθερης διέλευσης, ειδικά για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αποτελεί παρελθόν. Η Τεχεράνη δεν μένει μόνο στις στρατιωτικές απαγορεύσεις, αλλά προετοιμάζει και νομοθετικό πλαίσιο για την επιβολή τελών διέλευσης, μετατρέποντας ουσιαστικά το διεθνές πέρασμα σε μια ζώνη με «διόδια», ενώ παράλληλα βρίσκεται σε επαφές με το Ομάν για τον ανασχεδιασμό των θαλάσσιων διαδρομών.

Η ανησυχία για μια ολοκληρωτική περιβαλλοντική και οικονομική καταστροφή οδήγησε τη Μεγάλη Βρετανία στη σύγκληση έκτακτης διαδικτυακής σύσκεψης με περισσότερες από 40 χώρες. Στο τραπέζι έπεσαν προτάσεις για αυστηρότερες οικονομικές κυρώσεις και συλλογικά διπλωματικά μέτρα, με στόχο την απελευθέρωση εγκλωβισμένων ναυτικών και πλοίων. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων αμφισβητείται όσο το Ιράν διατηρεί την επιχειρησιακή κυριαρχία στην περιοχή.

Ο Γενικός Γραμματέας του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ), Αρσένιο Ντομίνγκες, έστειλε σαφές μήνυμα: οι μεμονωμένες αντιδράσεις από κάθε κράτος ξεχωριστά είναι καταδικασμένες να αποτύχουν. Ζήτησε μια συντονισμένη, παγκόσμια δράση που θα προσφέρει ουδέτερες και πρακτικές λύσεις, προειδοποιώντας ότι η παραμονή της αβεβαιότητας στο Στενό του Ορμούζ θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο την ενεργειακή ασφάλεια, αλλά και την περιβαλλοντική ισορροπία της ευρύτερης περιοχής.