ΤΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ;
Η 20 Μαρτίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Μέρα Ευτυχίας από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 28 Ιουνίου 2012 με στόχο να κάνει τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να συνειδητοποιήσουν τη σημασία της ευτυχίας στη ζωή τους(!)
Την ίδια μέρα (όπως και κάθε χρόνο την τελευταία 10ετία) δημοσιεύτηκε (από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης σε συνεργασία με τον Ο.Η.Ε. και το ινστιτούτο Γκάλοπ) η Παγκόσμια Έκθεση Ευτυχίας για το 2026 που κατατάσσει τις χώρες σύμφωνα με την αυτοαναφερόμενη (υποκειμενική) ευτυχία των κατοίκων τους.
Η λίστα περιλαμβάνει 147 κράτη και η σειρά στην κορυφή είχε ως εξής: Φινλανδία, Ισλανδία, Δανία, Κόστα Ρίκα, Σουηδία, Νορβηγία, Ολλανδία, Ισραήλ, Λουξεμβούργο, Ελβετία. (Η Ελλάδα βρίσκεται στην 85η θέση και η Κύπρος στην 62η, ενώ στις τελευταίες θέσεις κατατάσσονται οι Μποτσουάνα, Ζιμπάμπουε, Μαλάουι, Σιέρα Λεόνε, Αφγανιστάν).
Όπως είναι εμφανές φέτος (όπως είναι ο κανόνας) στις ευτυχισμένες χώρες υπερεκπροσωπούνται αυτές της βόρειας Ευρώπης και μάλιστα οι σκανδιναβικές.
Ωστόσο, υπάρχει ένα παράδοξο…
Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), αυτές οι ίδιες χώρες κατατάσσονται σταθερά μεταξύ των υψηλότερων στην κατανάλωση αντικαταθλιπτικών στον κόσμο.
Για το 2018 η ημερήσια δοσολογία για 1000 κατοίκους ήταν: Ισλανδία-141,4 Αυστραλία-106,7 Πορτογαλία-103,6 Ηνωμένο Βασίλειο-100,1 Καναδάς-99,6 Σουηδία-96,8 Βέλγιο-79,0 Δανία-77,0 Ισπανία-75,5 Νέα Ζηλανδία-72,8 Φινλανδία-67,6 Αυστρία-60,5 Σλοβενία - 58,6 Νορβηγία-57,1 Τσεχία 57,1 (ενώ η Ελλάς βρίσκεται κάτω από τη μέση με 48,1.
Αν και το ζήτημα είναι προφανώς εξαιρετικά πολυπλοκότερο εύλογα προκύπτει το ερώτημα για την συσχέτιση μεταξύ της ευτυχίας ενός πληθυσμού και της χρήσης ψυχοφαρμάκων.
Κι επίσης…
Αν ένας πληθυσμός παίρνει περισσότερα φάρμακα (πχ αντιαλλεργικά) είναι περισσότερο υγιής ή λιγότερο;
Στο όνομα της ευτυχίας θα ήταν δικαιολογημένη η νομιμοποίηση παράνομων (σήμερα) ψυχοτρόπων ουσιών;
Καθώς μέχρι το 2034 αναμένεται ότι Η ΕΚΤΟΞΕΥΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΚΑΘΕΚΤΗ ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΓΕΝΙΑ δεν αποκλείεται μέχρι τότε να έχει δικαιωθεί πανηγυρικά ο στιχουργός Αιμίλιος Σαββίδης που το 1934 (ακριβώς έναν αιώνα πριν) δήλωνε ευθέως στο τραγούδι ‘Είμαι πρεζάκιας (Πρέζα όταν πιεις)’: Από το βράδυ ως το πρωί / με πρέζα στέκω στη ζωή / κι όλο τον κόσμο κατακτώ / την άσπρη σκόνη σαν ρουφώ […] Σαν μαστουρωθείς / γίνεσαι ευθύς / βασιλιάς, δικτάτορας, Θεός και κοσμοκράτορας. / Πρέζα όταν πιεις / βρε θα ευφρανθείς / κι όλα πια στον κόσμο ρόδινα θε να τα δεις…
Πάντως η ικανοποίηση αυτών των πληθυσμών συμπίπτει χρονικά με την σε μαθητικό επίπεδο ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΣΦΡΙΓΟΥΣ ΤΩΝ ΑΠΟΓΟΝΩΝ ΓΚΑΟΥΣ ΝΤΕΚΑΡΤ & ΝΕΥΤΩΝΑ
ΥΓ. Όχι έλασσον είναι το φαινόμενο ότι σύμφωνα με στοιχεία η αυτοαναφερόμενη ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ
