ΚΑΤΩ ΑΠΟ 1.000 ΕΥΡΩ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ – ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΓΕΝΙΑΣ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

«Αλίμονο στους νέους». Μια φράση που πλέον δεν είναι απλώς ένα κλισέ συμπάθειας από τους παλαιότερους, αλλά η αποτύπωση μιας προδιαγεγραμμένης οικονομικής εξόντωσης. Όταν το VoiceNews εξετάζει τα ψιλά γράμματα του Ασφαλιστικού και διαπερνά τον κυβερνητικό επικοινωνιακό θόρυβο, το αφήγημα της δήθεν «διάσωσης» του συστήματος καταρρέει. Η πραγματικότητα είναι ότι οι αριθμοί δεν λένε ψέματα. Το σύστημα δεν σώθηκε για τον πολίτη, σώθηκε από τον πολίτη, ο οποίος καλείται να πληρώνει μια ζωή για να λάβει στο τέλος ψίχουλα.Και την ίδια ώρα που οι Βουλευτές νομοθετούν και χειροκροτούν αυτές τις μίζερες παροχές από τα έδρανα, έχοντας εξασφαλίσει τα δικά τους προνόμια, ο απλός εργαζόμενος καταδικάζεται σε ισόβια εργασία και εργασιακή ομηρία.

Το κρυφό χρέος των συντάξεων δεν εξαφανίστηκε ως δια μαγείας, αλλά μετακυλίστηκε στις πλάτες της επόμενης γενιάς. Πώς επηρεάζει αυτό την πραγματική ροή του χρήματος στην αγορά και την τσέπη του πολίτη; Το κράτος απομυζά ανελλιπώς ρευστότητα από τους εν ενεργεία εργαζόμενους μέσω των ασφαλιστικών εισφορών, αλλά έχει ήδη φροντίσει να κόψει τις μελλοντικές του υποχρεώσεις προς αυτούς σχεδόν στο μισό. Το διαθέσιμο εισόδημα του πολίτη συρρικνώνεται σήμερα, για να του επιστραφεί ένα βοήθημα φτώχειας αύριο. Από τα ποσοστά αναπλήρωσης του 80% έως 110% που απολάμβαναν οι παλαιότεροι, οι σημερινοί ασφαλισμένοι έχουν κατρακυλήσει βίαια στο 50% – 60% (συμπεριλαμβανομένης μάλιστα και της εθνικής σύνταξης). Η μοναδική «ευνοϊκή» ρύθμιση του νέου Ασφαλιστικού είναι ότι σου επιτρέπουν να συνεχίσεις να εργάζεσαι και μετά τη συνταξιοδότηση στο 67ο έτος, ακριβώς επειδή γνωρίζουν ότι η σύνταξη που σου δίνουν δεν φτάνει ούτε για τους λογαριασμούς του ρεύματος.

 Τα Οικονομικά Δεδομένα

Η ερώτηση των νέων «εγώ θα πάρω σύνταξη;» απαντάται με νούμερα, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς το περιβάλλον ανεργίας, ανασφάλειας και σαρωτικών τεχνολογικών ανατροπών στο οποίο καλούνται να συμπληρώσουν 40 χρόνια ασφάλισης:

Με έναν μέσο συντάξιμο μισθό στα 1.000 ευρώ, η σύνταξη μετά από 40 χρόνια εργασίας θα είναι μόλις 946 ευρώ μεικτά. Προσοχή! τα 1.000 ευρώ μέσου μισθού κρύβουν μέσα τους τον εργασιακό μεσαίωνα της περιόδου 2012-2018 (με μισθούς των 586 ευρώ), την ημιαπασχόληση και τις «παγωμένες» τριετίες (2012-2023). Ο εργαζόμενος τιμωρείται μόνιμα για τις κρίσεις που δεν δημιούργησε.  Η συντριπτική πλειονότητα  των ελεύθερων επαγγελματιών (το 80%) που καταβάλλει τις κατώτερες εισφορές των 260 ευρώ (τα 185 ευρώ για κύρια ασφάλιση), θα βρεθεί με σύνταξη ελάχιστα πάνω από τα 900 ευρώ μεικτά. Ανταποδοτικά λαμβάνουν κυριολεκτικά ψίχουλα (426 ευρώ), με την εθνική σύνταξη (446 ευρώ) να λειτουργεί ως το μοναδικό σωσίβιο για να αγγίξουν τελικά τα 908 ευρώ τον μήνα. Η πιο σκληρά εργαζόμενη τάξη της χώρας, οι αγρότες, αντιμετωπίζει την απόλυτη απαξίωση. Έναντι εισφορών 108 ευρώ τον μήνα, η ανταποδοτική σύνταξη κατακρημνίζεται στα 270 ευρώ. Ακόμα και αν λάβουν την πλήρη εθνική σύνταξη μετά το 2032 (αν δεν αλλάξει πάλι ο νόμος εν κρυπτώ), το συνολικό ποσό ίσα που θα φτάνει τα 713 ευρώ μεικτά.

Ποιος Κερδίζει και Ποιος Χάνει από την Αναταραχή

Το ισοζύγιο αυτής της βίαιης ασφαλιστικής ανατροπής είναι ξεκάθαρο. Κερδισμένο βγαίνει το δημοσιονομικό ταμείο και οι εκάστοτε κυβερνήσεις που «καθαρίζουν» τα ελλείμματα στις πλάτες της κοινωνίας, μετατρέποντας το Ασφαλιστικό από δίχτυ προστασίας σε μηχανισμό φοροεισπρακτικής δήμευσης. Κερδισμένο βγαίνει επίσης το μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο βρίσκει ένα φθηνό, απεγνωσμένο εργατικό δυναμικό, διατεθειμένο να προσφέρει φθηνή εργασία ακόμα και στα 70 του χρόνια, απλώς για να συμπληρώσει τη σύνταξη-πείνας. Ο μεγάλος και μόνιμος ηττημένος είναι ο μέσος πολίτης. Είναι η νέα γενιά και η μεσαία τάξη, που βλέπουν τον πλούτο της παραγωγικής τους ηλικίας να εξανεμίζεται, χωρίς καμία απολύτως εξασφάλιση για το μέλλον. Το δικαίωμα στην αξιοπρεπή γήρανση καταργήθηκε και στη θέση του επιβλήθηκε η αβεβαιότητα της επιβίωσης.