ΦΛΩΡΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΕΜΠΗ: «ΜΕΓΑΛΗ ΑΙΘΟΥΣΑ» Ή ΣΚΗΝΙΚΟ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ; ΟΡΓΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, εμφανίστηκε να πανηγυρίζει για τον «κατάλληλο» χώρο της δίκης για την τραγωδία στα Τέμπη, όμως η πραγματικότητα αποκαλύπτει ένα σκηνικό που προκαλεί οργή και σοβαρά ερωτήματα.

Από την πρώτη ημέρα, η διαδικασία εξελίσσεται μέσα σε χάος, με ανεξέλεγκτες εισόδους, ελλιπή μέτρα ασφάλειας και πλήρη διοικητική ανεπάρκεια. Οι συγγενείς των θυμάτων βιώνουν μια κατάσταση που όχι μόνο δεν αποδίδει δικαιοσύνη, αλλά μοιάζει να τους περιθωριοποιεί.

ΠΑΡΕ ΛΟΙΠΟΝ, ΥΠΟΥΡΓΕ «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ»:
Υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες και ενιαίες δικαστικές αίθουσες σε χώρες όπως η Ιταλία και η Γαλλία, που μπορούν να φιλοξενήσουν αντίστοιχες δίκες με τάξη και αξιοπρέπεια.

Αντί αυτού, επιλέχθηκε η αίθουσα «Γεώπολις» στη Λάρισα, η οποία διαθέτει συνολικά 486 θέσεις, όχι όμως σε ενιαίο χώρο. Πρόκειται για τρεις διακριτούς χώρους, με τους συγγενείς των θυμάτων να τοποθετούνται σε ξεχωριστή αίθουσα, παρακολουθώντας τη διαδικασία μέσω οθονών.

Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι που έχασαν τους δικούς τους καλούνται να βλέπουν τη δίκη σαν θεατές, σαν να πρόκειται για κινηματογραφική προβολή.

Και όλα αυτά με κόστος περίπου 1.100.000 ευρώ, μέσω απευθείας ανάθεσης σε ιδιώτη – μια επιλογή που εντείνει τα ερωτήματα για διαφάνεια και σκοπιμότητα.

Τα γεγονότα είναι αμείλικτα:

Ανεξέλεγκτη πρόσβαση από την πρώτη συνεδρία.
Καθυστερημένες εξαγγελίες για κανόνες που έπρεπε να ισχύουν εξαρχής.
Διαχωρισμός συγγενών από τον κύριο χώρο της δίκης.
Επικοινωνιακή διαχείριση αντί ουσιαστικής οργάνωσης.

Η κυβέρνηση υπόσχεται ότι από 1η Απριλίου θα εφαρμοστούν «κανόνες». Όμως η καθυστέρηση αυτή δεν διορθώνει την ήδη διαμορφωμένη εικόνα: μια αποτυχημένη διαχείριση σε μια από τις πιο κρίσιμες δίκες των τελευταίων ετών.

Και το πιο σοβαρό ερώτημα παραμένει:
Γιατί οι συγγενείς των 57 θυμάτων δεν βρίσκονται στον ίδιο χώρο με τους δικαστές;

Η απάντηση που διατυπώνεται από πολλούς είναι σκληρή αλλά σαφής:
Για να μην υπάρχει η πίεση της κοινωνίας, για να μην μεταφερθεί μέσα στην αίθουσα η δίκαιη οργή για όσα συνέβησαν και για όσα ενδεχομένως επιχειρείται να αποκρυφθούν.

Η κοινωνία, όμως, δεν πείθεται. Ζητά αλήθεια, ευθύνες και πραγματική δικαιοσύνη – όχι εικόνες, δηλώσεις και σκηνοθετημένες λύσεις.

Ο Γιώργος Φλωρίδης μιλά για «τάξη», αλλά η εικόνα που μένει είναι χάος, αποκλεισμός και βαθιά δυσπιστία απέναντι στη διαχείριση μιας εθνικής τραγωδίας.