12,7 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ $ ΑΝΑ ΠΥΡΑΥΛΟ ΚΑΙ ΟΙ ΗΠΑ ΞΕΜΕΝΟΥΝ! – ΕΝΑ ΚΡΥΦΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Πίσω από τη βιτρίνα της παγκόσμιας ασφάλειας και των γεωπολιτικών ανακατατάξεων, ο πόλεμος παραμένει, ιστορικά, η πιο προσοδοφόρα βιομηχανία. Η συνεχιζόμενη σύγκρουση στο Ιράν, γνωστή ως «Επιχείρηση Epic Fury», το επιβεβαιώνει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο. Καθώς ο πλανήτης παρακολουθεί τις εξελίξεις, οι κατασκευαστές οπλικών συστημάτων μετρούν αμύθητα κέρδη. Η ζήτηση για υπερσύγχρονα όπλα έχει εκτοξευτεί, οι αμυντικές δαπάνες σπάνε κάθε ρεκόρ και τα εργοστάσια παραγωγής δουλεύουν υπερωρίες, αδυνατώντας ωστόσο να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες που δημιουργεί το αμερικανικό στρατηγικό αδιέξοδο.

Η πραγματικότητα στα πεδία των μαχών αποκάλυψε ότι τα υπερσύγχρονα συστήματα αναχαίτισης εξαντλούνται με ταχύτητες που το Πεντάγωνο δεν είχε προβλέψει, δημιουργώντας ένα επικίνδυνο κενό ασφαλείας.

Μια νέα, μελέτη του Κογκρέσου των ΗΠΑ, βασισμένη σε δεδομένα του Ινστιτούτου Έρευνας Εξωτερικής Πολιτικής (FPRI) και του Ινστιτούτου Payne, ρίχνει φως στο μέγεθος της αποστράγγισης του αμερικανικού οπλοστασίου. Το συμπέρασμα είναι ότι η επιχείρηση Epic Fury έχει ήδη καταναλώσει περίπου το ένα τρίτο του αποθέματος των υπερσύγχρονων πυραύλων THAAD.

Δεδομένου ότι ο ετήσιος ρυθμός παραγωγής δεν υπερβαίνει τους 100 πυραύλους και το κόστος του καθενός αγγίζει τα 12,7 εκατομμύρια δολάρια, το Κογκρέσο εκτιμά ότι θα χρειαστούν από τρία έως οκτώ χρόνια για να αναπληρωθεί πλήρως το απόθεμα.

Η ένταση των πρώτων ημερών της σύγκρουσης ήταν πρωτοφανής στην ιστορία του αμερικανικού στρατού. Μέσα σε μόλις τέσσερις ημέρες, χρησιμοποιήθηκαν 5.197 πυρομαχικά 35 διαφορετικών τύπων, με το κόστος αντικατάστασής τους να υπολογίζεται από 10 έως 16 δισεκατομμύρια δολάρια. Οι αμερικανικές συστοιχίες Patriot που υπερασπίζονται τα κράτη του Κόλπου εκτόξευσαν 943 αναχαιτιστές στο ίδιο διάστημα, αριθμός που ισοδυναμεί με την παραγωγή 18 μηνών των εργοστασίων της Lockheed Martin και της Boeing.

Όπως επισημαίνει το FPRI, «Ο πόλεμος στο Ιράν δημιουργεί την στρατηγική ψευδαίσθηση μιας συνεχιζόμενης τακτικής εκστρατείας βομβαρδισμού, αλλά η ετοιμότητά του για μια μεγαλύτερη έκτακτη ανάγκη σε μια νέα αρένα (π.χ. Κίνα) εξασθενεί με κάθε πραγματική βολή πυρομαχικών». Τα συμμαχικά κράτη του Κόλπου, που βλέπουν τα πυρομαχικά τους να εξαντλούνται ραγδαία, μπαίνουν τελευταία στη λίστα ανεφοδιασμού, λόγω της απόλυτης προτεραιότητας που δίνεται στον αμερικανικό στρατό.

Το Φιάσκο της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI)

Πώς, όμως, έφτασαν οι ΗΠΑ σε αυτό το σημείο εξάντλησης των πόρων; Η απάντηση κρύβεται στην τυφλή εμπιστοσύνη στους αλγόριθμους. Όλες οι πληροφορίες μιλούσαν για μια επιχείρηση-αστραπή στο Ιράν. Η Μοσάντ και οι αμερικανικές υπηρεσίες βασίστηκαν σε εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης τα οποία προέβλεπαν πως ένα χτύπημα στην ιρανική ηγεσία θα προκαλούσε μαζική εξέγερση και άμεση λήξη του πολέμου.

Η AI, ωστόσο, απέτυχε παταγωδώς. Δεν μπόρεσε να συνυπολογίσει τις πραγματικές κοινωνικές δυναμικές μετά την βίαιη καταστολή της εξέγερσης του Δεκεμβρίου του 2025. Εάν εκείνη η εξέγερση δεν είχε πνιγεί στο αίμα, το σχέδιο ίσως πετύχαινε. Σήμερα, η πρώτη μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση σχεδιασμένη κατά κύριο λόγο από AI, έμπλεξε τα πράγματα αντί να τα λύσει. Τώρα, υπερυπολογιστές τροφοδοτούνται καθημερινά με νέα δεδομένα, “τρέχοντας” πάνω από 100.000 προσομοιώσεις για να βρουν διέξοδο από τον λαβύρινθο της σύγκρουσης, την ώρα που η προσδοκώμενη υποστήριξη από τα πλούσια αραβικά κράτη δεν ήρθε ποτέ.

Στο μέτωπο του Ισραήλ, η κατάσταση διαχειρίζεται μέσω ενός αμερικανο-ισραηλινού κέντρου ελέγχου. Μέχρι πρόσφατα, περίπου 380 ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι είχαν στοχεύσει το Ισραήλ. Οι δυνάμεις έχουν καταστρέψει περίπου 200 εκτοξευτές, ενώ 135 έχουν αστοχήσει, αφήνοντας το Ιράν με περίπου 120 λειτουργικούς εκτοξευτές, υποδεικνύοντας ότι το έργο της εξουδετέρωσης της ιρανικής απειλής βρίσκεται μόλις στα μισά.

Η πολυεπίπεδη ισραηλινή άμυνα λειτουργεί ιεραρχικά με πρώτη επιλογή το Arrow 3, έπειτα το Arrow 2, και ακολουθούν το David’s Sling ή το αμερικανικό THAAD. Είναι ενδεικτικό πως οι μισές αναχαιτίσεις στην επιχείρηση κατά του Ιράν έγιναν από το σύστημα THAAD, το οποίο παρουσιάζει ποσοστό επιτυχίας περίπου 90%. Η απόφαση για το ποιο σύστημα θα χρησιμοποιηθεί λαμβάνεται σε κλάσματα δευτερολέπτου, βάσει της εγγύτητας της συστοιχίας στο σημείο πρόσκρουσης. Ωστόσο, πρώην αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι η έλλειψη αμερικανικών προμηθειών μαρτυρά τεράστια αστοχία στον αρχικό σχεδιασμό της επιχείρησης.

Ο Επόμενος Στόχος

Ενώ τα αποθέματα αδειάζουν στη Μέση Ανατολή, ένα νέο, εξαιρετικά επικίνδυνο μέτωπο ετοιμάζεται να ανοίξει, εμπλέκοντας άμεσα την Ελλάδα και την Κύπρο. Οι ΗΠΑ, εκνευρισμένες από τη στάση της Τουρκίας η οποία αθέτησε τις υποσχέσεις της για στήριξη εναντίον του Ιράν, σχεδιάζουν την επόμενη μέρα.

Μετά το τέλος της ιρανικής σύγκρουσης, αναμένεται ραγδαία αποσταθεροποίηση της Τουρκίας. Τα σενάρια κάνουν λόγο για πιθανή ανατροπή του Ερντογάν, έξοδο της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ και κλείσιμο των Στενών του Βοσπόρου για να μπλοκαριστούν οι ρωσικές εξαγωγές. Υπό το βάρος μιας τεράστιας οικονομικής κρίσης, η Άγκυρα αναμένεται να στραφεί επιθετικά προς την Ελλάδα και την Κύπρο, με τις πιθανότητες μιας σύρραξης να έχουν ήδη αυξηθεί από το 12-18% στο 20-25% για το τρίτο τρίμηνο του 2026.

Πίσω από αυτό το μακιαβελικό σχέδιο διαφαίνεται η σύμφωνη γνώμη δυνάμεων όπως η Αγγλία (μέσω της MI6) και η Γερμανία. Οι παραλληλισμοί με το 1974 είναι αναπόφευκτοι. Όπως τότε, που η χειραγώγηση του Ιωαννίδη οδήγησε στο πραξικόπημα και την τραγωδία της Κύπρου για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ και να παρακαμφθούν οι αρνήσεις του Μακαρίου, έτσι και σήμερα, η περιοχή μας κινδυνεύει να γίνει ξανά το πιόνι σε μια παρτίδα σκακιού. Από τα εμπάργκο όπλων μέχρι τις πτωχεύσεις χωρών, η ιστορία αποδεικνύει ότι στη γεωπολιτική τίποτα δεν είναι τυχαίο.