ΠΩΣ ΤΑ ΚΟΥΠΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΔ ΕΚΤΟΞΕΥΟΥΝ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΙΣΟΤΙΜΑ ΤΗΝ ΦΤΩΧΕΙΑ!

Με σταγόνα στον ωκεανό της ακρίβειας, την οποία έχει πυροδοτήσει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, μοιάζουν οι περιβόητες επιδοτήσεις και τα πλαφόν στα καύσιμα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Μέσα από την ανάλυσή του, το Voicenews αποκαλύπτει το μέγεθος του εμπαιγμού εις βάρος των πολιτών, καθώς τα υποτιθέμενα μέτρα ανακούφισης αποτελούν απλώς ασπιρίνες απέναντι στο τσουνάμι των πληθωριστικών πιέσεων που σαρώνει την Eλληνική οικονομία. Ακόμα και το ίδιο το οικονομικό επιτελείο παραδέχεται εμμέσως την ανεπάρκεια αυτών των κινήσεων, γνωρίζοντας πως η επιστροφή στην κανονικότητα φαντάζει ως ένα μακρινό όνειρο, την ώρα που οι διεθνείς αναλυτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.

Aλήθεια, είναι να απορεί κανείς με το θράσος που διαθέτουν οι βουλευτές της ΝΔ, οι οποίοι βγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα και στηρίζουν με πάθος αυτές τις πρακτικές, ισχυριζόμενοι μάλιστα ότι εκπροσωπούν μια «φιλελεύθερη» παράταξη. Η πραγματικότητα, όμως, τους διαψεύδει. Στην πράξη, έχουν δημιουργήσει μια κοινωνία ακραία σοσιαλιστική, έναν εφιάλτη επιδοτήσεων και κρατικών κουπονιών τύπου «Pass», χωρίς ίχνος παραγωγικής ανασυγκρότησης. Αντί να δημιουργούν συνθήκες ανάπτυξης και πλούτου, μοιράζουν ισότιμα την φτώχεια στους Έλληνες. Και σαν να μην έφτανε η απόλυτη εξάρτηση του πολίτη από τα κρατικά φιλοδωρήματα επιβίωσης, νομοθετούν και αυξάνουν την εργασιακή εξουθένωση, φέρνοντας από το παράθυρο το εξοντωτικό 13ωρο εργασίας, και έτσι γυρίζουν την κοινωνία δεκαετίες πίσω.

Οι επιδοτήσεις δεν φρενάρουν απολύτως καμία ανατίμηση. Τα διυλιστήρια και οι εταιρείες εμπορίας συνεχίζουν ακάθεκτα να μετακυλίουν τις αυξήσεις στις τελικές τιμές των καυσίμων. Το περιβόητο πλαφόν στο μικτό περιθώριο κέρδους των πετρελαϊκών αφορά μόλις το ένα τρίτο της τελικής τιμής, αφήνοντας το υπόλοιπο ελεύθερο. Για παράδειγμα, η επιδότηση του ντίζελ κίνησης καλύπτει μετά βίας τη μισή από την τεράστια αύξηση που έχει σημειωθεί από την έναρξη του πολέμου. Το αποτέλεσμα είναι η διαφορά να περνάει ατόφια στην τσέπη του καταναλωτή, εκτοξεύοντας το κόστος παραγωγής και μεταφοράς των βασικών αγαθών και τροφίμων. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στην αμόλυβδη βενζίνη. Η μικρή ενίσχυση που κατανέμεται σε ένα πενιχρό μηνιαίο ποσό ανά φυσικό πρόσωπο εξανεμίζεται εν ριπή οφθαλμού, αφού η τιμή στην αντλία τραβάει την ανηφόρα. Όσο ακριβαίνει το καύσιμο, τόσο πιο ασήμαντη γίνεται η επιδότηση, οδηγώντας τον οδηγό να πληρώνει συνεχώς περισσότερα. Επιπλέον, εκατοντάδες χιλιάδες ιδιοκτήτες οχημάτων μένουν εντελώς εκτός αυτού του διάτρητου σχεδιασμού.

Μετακύλιση Κόστους σε Ακτοπλοΐα και Βιομηχανία

Η ίδια λογική του ημίμετρου επικρατεί και στις μεταφορές. Η αποζημίωση των δεκάδων εκατομμυρίων προς τις ακτοπλοϊκές εταιρείες δεν στοχεύει στη μείωση των εισιτηρίων για τον μέσο επιβάτη. Καλύπτει αποκλειστικά τις υποχρεωτικές εκπτώσεις συγκεκριμένων κατηγοριών, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στις εταιρείες να φορτώσουν το αυξημένο ενεργειακό τους κόστος στους ώμους της συντριπτικής πλειοψηφίας των ταξιδιωτών. Στον τομέα της παραγωγής, τα πράγματα είναι εξίσου ζοφερά. Η βιομηχανία της χώρας ζητά απεγνωσμένα ουσιαστικά μέτρα για το ενεργειακό κόστος, εισπράττοντας μόνο μεγαλόστομες εξαγγελίες χωρίς αντίκρισμα. Εφόσον οι επιχειρήσεις δεν στηρίζονται στην πράξη, το αυξημένο κόστος λειτουργίας τους περνάει ανεμπόδιστα στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Το πλαφόν στα περιθώρια κέρδους κόβει απλώς μερικές κορυφές των ανατιμήσεων, χωρίς να αναχαιτίζει το κύμα της αισχροκέρδειας. Τελικά, η ακρίβεια γιγαντώνεται και οι όποιες πενιχρές μισθολογικές αυξήσεις εξαφανίζονται πριν καν φτάσουν στα χέρια των εξουθενωμένων εργαζομένων, οι οποίοι αδυνατούν να καλύψουν το ραγδαία αυξανόμενο κόστος ζωής.