Το VoiceNews δεν είχε σκοπό να κάνει αναφορά, αλλά με τις τιμές του να έχουν ξεπεράσει αυτές του αστακού, ας πούμε δυό λόγια.
Οι τιμές του μπακαλιάρου έχουν φτάσει φέτος να ξεπερνούν αυτές του αστακού, με το φιλέτο υγράλατου μπακαλιάρου στη Βαρβάκειο Αγορά να πωλείται έως και 27 ευρώ το κιλό (ενώ ο υγράλατος με κόκκαλο κυμαίνεται γύρω στα 22 ευρώ), καθιστώντας το παραδοσιακό πιάτο της 25ης Μαρτίου ιδιαίτερα «αλμυρό» για τους καταναλωτές. Σε σύγκριση, ο καλός αστακός κυμαίνεται συνήθως στα 20-24 ευρώ το κιλό, ανάλογα με την ποιότητα και την εποχή, ενώ πιο οικονομικές εναλλακτικές όπως ο κατεψυγμένος ή ο λινγκ πέφτουν στα 14-16,80 ευρώ.
Αυτή η αύξηση δεν είναι τυχαία, αλλά συνδέεται άμεσα με μια εμπορική παράδοση που ξεκινά πριν από περισσότερα από 200 χρόνια. Οι βόρειοι λαοί, κυρίως η Αγγλία και η Νορβηγία, διέθεταν πλεόνασμα μπακαλιάρου από τα πλούσια νερά του Ατλαντικού. Οι Νορβηγοί (και πριν από αυτούς οι Βίκινγκς) τον άλαζαν βαριά και τον στέγνωναν στον αέρα, μετατρέποντάς τον σε ανθεκτικό, μακράς διαρκείας τρόφιμο ιδανικό για ταξίδια και χειμώνες.
Οι Άγγλοι, με την εμπορική τους αυτοκρατορία, αναζητούσαν φορτίο και στις δύο κατευθύνσεις των καραβιών. Στην Ελλάδα, ιδίως στην Πελοπόννησο και τα Ιόνια, παρήγετο η μαύρη Κορινθιακή σταφίδα, το «μαύρο χρυσό» της εποχής, εξαιρετικά περιζήτητη στην Αγγλία για γλυκά, κέικ και κρασιά, αλλά άγνωστη εκεί.
Το σύμφωνο ήταν απλό και κλασικό:
«Σας φέρνουμε παστό μπακαλιάρο (φτηνό στην παραγωγή, άφθονο, ανθεκτικό) και εσείς μας δίνετε σταφίδα (ακριβή, εξωτική, υψηλής ζήτησης).»
Τα καράβια γέμιζαν και στις δύο διαδρομές: μπακαλιάρος προς Ελλάδα, σταφίδα προς Αγγλία. Τα έξοδα μοιράζονταν, το εμπόριο άνθιζε. Οι Έλληνες ναυτικοί γνώρισαν το ψάρι, το ενσωμάτωσαν στη νηστεία, ιδίως την 25η Μαρτίου, Ευαγγελισμός, μεγάλη νηστεία χωρίς κρέας και έτσι καθιερώθηκε η μπακαλιάρος σκορδαλιά, ως εθνικό πιάτο της επετείου.
Η παράδοση αυτή διατηρείται μέχρι σήμερα: η Νορβηγία και η Ισλανδία εξάγουν ακόμα μεγάλες ποσότητες παστού/αποξηραμένου μπακαλιάρου, ενώ η Ελλάδα εισάγει το μεγαλύτερο μέρος του. Το ψάρι που κάποτε ήταν φτηνό και πρακτικό «φαγητό του φτωχού» έχει γίνει πλέον είδος πολυτελείας, με τις τιμές να εκτοξεύονται λόγω πληθωρισμού, μεταφορικών, ενέργειας και περιορισμένης προσφοράς.
Έτσι, ενώ η ιστορία ξεκίνησε από ένα έξυπνο εμπορικό deal που ωφελούσε και τις δύο πλευρές, σήμερα ο μπακαλιάρος θυμίζει πόσο μακριά φτάνουν οι αλυσίδες του παρελθόντος, ακόμα και στο τραπέζι της εθνικής γιορτής.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
