ΤΟ «ΜΑΘΗΜΑ» ΤΩΝ ΔΑΡΔΑΝΕΛΙΩΝ ΚΑΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΕΑΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ

Η συζήτηση για πιθανό άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ με στρατιωτικά μέσα επαναφέρει ένα διαχρονικό στρατηγικό δίδαγμα: τα στενά δεν καταλαμβάνονται εύκολα , και όποιος το επιχειρεί πληρώνει βαρύ τίμημα.

Το 1915, στα Δαρδανέλια, οι δυνάμεις της Βρετανίας και της Γαλλίας επιχείρησαν να διασπάσουν ένα από τα πιο κρίσιμα περάσματα της εποχής, με στόχο την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Παρά την υπεροχή τους σε πλοία και πυροβολικό, η επιχείρηση κατέρρευσε.

Οι λόγοι ήταν σαφείς και παραμένουν επίκαιροι:

• Ναρκοπέδια που προκάλεσαν καταστροφικές απώλειες
• Παράκτιες πυροβολαρχίες με υψηλή αποτελεσματικότητα
• Περιορισμένος χώρος ελιγμών για μεγάλα πολεμικά πλοία

Η ναυτική αποτυχία οδήγησε σε χερσαία εισβολή στην Καλλίπολη, η οποία εξελίχθηκε σε μία από τις πιο αιματηρές εκστρατείες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το αποτέλεσμα: περίπου 500.000 απώλειες και πλήρης αποτυχία των Συμμάχων.

Σήμερα, το Στενό του Ορμούζ αποτελεί ακόμη πιο κρίσιμο σημείο, καθώς από αυτό διέρχεται σημαντικό ποσοστό της παγκόσμιας ενεργειακής ροής. Ωστόσο, τα βασικά στρατηγικά δεδομένα δεν έχουν αλλάξει, αντίθετα, έχουν ενισχυθεί:

• Η παρουσία σύγχρονων αντιπλοϊκών πυραύλων
• Η χρήση ασύμμετρων τακτικών (drones, ταχύπλοα, ναρκοθέτηση)
• Η γεωγραφία που περιορίζει την ελευθερία κινήσεων

Το συμπέρασμα είναι σαφές: η προσπάθεια επιβολής ελέγχου σε ένα τέτοιο πέρασμα δεν είναι απλώς στρατιωτική επιχείρηση , είναι επιχείρηση υψηλού ρίσκου με απρόβλεπτες συνέπειες.

Η ιστορία των Δαρδανελίων δεν είναι απλώς παρελθόν. Είναι ένας στρατηγικός καθρέφτης για όσα μπορεί να ακολουθήσουν.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΣΕΙΣΜΟΙ ΤΩΡΑ ΣΕ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΕΝΑ – ΕΝΤΟΝΗ ΜΕΤΑΣΕΙΣΜΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΝΗΣΙ ΧΑΡΓΚ: ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΕΤΝΑΜ ΤΩΝ ΗΠΑ;