ΓΕΜΙΣΑΜΕ ΑΠΕ, ΑΛΛΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ – Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η ενεργειακή κρίση που πυροδοτεί η νέα γεωπολιτική ένταση στη Μέση Ανατολή και ο πόλεμος στο Ιράν, επαναφέρει στο προσκήνιο το κατά πόσο ανθεκτικό είναι τελικά το ενεργειακό μας σύστημα.  Όπως σταθερά αναδεικνύει το VoiceNews, η σημερινή παράταση της ενεργειακής κρίσης στην Ελλάδα δεν είναι μονάχα ένα εισαγόμενο φαινόμενο, αλλά το άμεσο αποτέλεσμα καταστροφικών, εγχώριων πολιτικών επιλογών και δομικών εξαρτήσεων που καλλιέργησε η ίδια η κυβέρνηση.

 Απολιγνιτοποίηση και ΑΠΕ χωρίς Σχέδιο

Η ρίζα του κακού εντοπίζεται ξεκάθαρα στις αποφάσεις της τελευταίας πενταετίας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από τα πρώτα κιόλας πράγματα που έκανε όταν ανέλαβε την εξουσία το 2019, ήταν να ανακοινώσει την ραγδαία και εντατική απολιγνιτοποίηση της χώρας. Τρέξαμε να κλείσουμε τα εργοστάσιά μας πολύ πιο γρήγορα από τους ισχυρούς Ευρωπαίους, ακόμα και από τη βιομηχανική Γερμανία που κράτησε τις δικές της μονάδες ανοιχτές για ώρα ανάγκης, αφήνοντας το ηλεκτρικό σύστημα έρμαιο των συνθηκών. Αντί να υπάρξει μια ομαλή μετάβαση, η χώρα παραδόθηκε σε μια άναρχη επέλαση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) και, κυρίως, δέθηκε χειροπόδαρα στο πανάκριβο εισαγόμενο φυσικό αέριο, το οποίο έγινε ο βασικός μηχανισμός εξισορρόπησης του συστήματος. Παράλληλα, η κυβέρνηση επέλεξε να μην κάνει απολύτως τίποτα για την έρευνα και εξόρυξη των εγχώριων υδρογονανθράκων, αφήνοντας ανεκμετάλλευτο τον εθνικό πλούτο που θα μπορούσε να θωρακίσει την ενεργειακή μας ανεξαρτησία.

Γίναμε η… Νορβηγία της Ευρώπης και δεν το ξέραμε;

Αξίζει, δε, να σταθούμε στην απόλυτη κυβερνητική υποκρισία και το επικοινωνιακό θέατρο του παραλόγου. Μόλις πριν από έναν μήνα, κυβερνητικά στελέχη και υπουργοί έβγαιναν στα κανάλια και πανηγύριζαν, πουλώντας το αφήγημα ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σε «κόμβο» ενέργειας και υπερηφανεύονταν ότι η χώρα μας πλέον εξάγει ρεύμα στα Βαλκάνια.

Αν είναι έτσι, κύριοι της κυβέρνησης, πού είναι τα έσοδα στα κρατικά ταμεία; Πού είναι η περιβόητη ανάπτυξη που θα έφτανε στην τσέπη του πολίτη; Γίναμε ξαφνικά η Νορβηγία της Ευρώπης; Η πραγματικότητα είναι ότι τα Ελληνικά νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις στενάζουν πληρώνοντας το πιο ακριβό ρεύμα στην Ευρώπη, ενώ κάποιοι λίγοι ενεργειακοί όμιλοι θησαυρίζουν εξάγοντας ενέργεια στην πλάτη του ελληνικού λαού.

Η  Εικόνα του Ενεργειακού Μίγματος

 Αν εξετάσει κανείς μόνο την ηλεκτροπαραγωγή, περίπου το 48% καλύπτεται από ΑΠΕ (αιολικά/φωτοβολταϊκά) και το 41% από μονάδες φυσικού αερίου. Ο λιγνίτης, που κάποτε εξασφάλιζε φθηνό ρεύμα καλύπτοντας το 50% των αναγκών (2010), έχει κατακρημνιστεί στο 4%.

Όμως, υπάρχει μια τεράστια παγίδα που κρύβουν, άλλο το ρεύμα και άλλο το συνολικό ενεργειακό μίγμα της χώρας (μεταφορές, θέρμανση, βιομηχανία). Εκεί αποκαλύπτεται η πλήρης αποτυχία και η απόλυτη εξάρτηση:

Πηγή ΕνέργειαςΠοσοστό Συνολικής Κατανάλωσης
Πετρέλαιο και προϊόντα πετρελαίου~50–54%
Φυσικό αέριο~19–26%
Ανανεώσιμες πηγές (ΑΠΕ)~19%
Λιγνίτης / άνθρακας~6%

Η Ελλάδα παραμένει μια οικονομία προσδεδεμένη στο πετρέλαιο και το εισαγόμενο αέριο. Ο τομέας των μεταφορών απορροφά το 1/3 της ενέργειας, βασιζόμενος εξ ολοκλήρου στα υγρά καύσιμα. Γι’ αυτό κάθε διεθνής αναταραχή, όπως στο Στενό του Ορμούζ, χτυπάει κατευθείαν την αντλία και το ράφι του σούπερ μάρκετ.

Το Χρηματιστήριο Ενέργειας

Ακόμα και όταν φυσάει ή έχει ήλιο και παράγουμε φθηνό ρεύμα από ΑΠΕ, ο Έλληνας πολίτης πληρώνει τιμές φυσικού αερίου. Γιατί; Λόγω του εγκληματικού μοντέλου του Χρηματιστηρίου Ενέργειας (μοντέλο οριακής τιμολόγησης). Η τελική τιμή καθορίζεται από την πιο ακριβή μονάδα που μπαίνει στο σύστημα, που είναι το φυσικό αέριο.

Η Ελλάδα είναι τραγικά ευάλωτη διότι:

Παραδόθηκε στο φυσικό αέριο για την ηλεκτροπαραγωγή. Εγκατέλειψε τα εθνικά της καύσιμα (λιγνίτης) και τις έρευνες εξόρυξης. Παραμένει ενεργειακή «νησίδα» χωρίς επαρκείς διασυνδέσεις, παρά τις μεγαλοστομίες. Όσο η κυβέρνηση σχεδιάζει στον αέρα και πουλάει «πράσινα» παραμύθια για το 2030, τα έργα αποθήκευσης ενέργειας καρκινοβατούν. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή απλώς ξεγυμνώνει τις πολιτικές τους.