ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΑΠΕΙΛΗ: Ο «ΑΟΡΑΤΟΣ» ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η δημόσια συζήτηση πήρε νέα ένταση μετά την εμφάνιση  Ελληνοαμερικανού πρώην στελέχους της CIA, Μάρκ Πολυμερόπουλου, στην εκπομπή Forcé του ΕΡΤnews με τον Σωτήρη Δανέζη, όπου έθεσε ευθέως το σενάριο ότι το Ιράν μπορεί να απαντήσει όχι μόνο με στρατιωτικά μέσα, αλλά και με ασύμμετρες ενέργειες, αξιοποιώντας δίκτυα που θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν σε δυτικές χώρες.

Στο ευρωπαϊκό περιβάλλον, ο κίνδυνος δεν είναι μονοδιάστατος. Πρώτον, υπάρχει το επίπεδο της κλασικής στρατιωτικής απειλής. Το τελευταίο διάστημα, ακόμη και δημόσιες τοποθετήσεις, όπως σχετική ανάρτηση της ισραηλινής πρεσβείας στην Αθήνα, υποστήριξαν ότι η Ελλάδα βρίσκεται εντός εμβέλειας ιρανικών βαλλιστικών δυνατοτήτων, κάτι που ενισχύει το κλίμα ανησυχίας. Παράλληλα, οι εξελίξεις στην Κύπρο στις 04.03.2026, με απογείωση Ελληνικών F 16 για ύποπτο αντικείμενο, λειτούργησαν ως υπενθύμιση ότι η Ανατολική Μεσόγειος ήδη κινείται σε ρυθμούς αυξημένης επιφυλακής.

Δεύτερον, και συχνά πιο ρεαλιστικά ως σενάριο αντιποίνων, είναι το πεδίο της τρομοκρατίας και των επιχειρήσεων επιρροής ή εκφοβισμού.

Η διεθνής βιβλιογραφία και αναλύσεις ασφαλείας καταγράφουν ότι το Ιράν έχει ιστορικό εξωτερικών επιχειρήσεων (επιθέσεις, απόπειρες, παρακολουθήσεις, στοχοποίηση διπλωματικών εγκαταστάσεων) και ότι τέτοιες πρακτικές εντάσσονται σε μια λογική πίεσης μέσω «ήπιων στόχων», όπως πρεσβείες ή πρόσωπα συμβολικής αξίας.

Το ερώτημα για το “πόσο κινδυνεύει η Ελλάδα” απαντάται με δείκτες. Σήμερα, οι ελληνικές αρχές έχουν ήδη περάσει σε αυξημένα μέτρα ασφαλείας σε στόχους αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων και σε σημεία υψηλής συγκέντρωσης, με δημόσιες αναφορές τόσο από την εκπρόσωπο Τύπου της ΕΛ.ΑΣ. όσο και από σχετικά ρεπορτάζ.

Υπάρχει και ένας ακόμη παράγοντας που βαραίνει ειδικά την ελληνική περίπτωση και είναι  ο ρόλος της χώρας ως κόμβου υποστήριξης στην Ανατολική Μεσόγειο. Η υπόθεση σύλληψης υπόπτου για κατασκοπεία κοντά στη βάση της Σούδας, με τις αρχές να εξετάζουν πιθανές διασυνδέσεις ακόμη και με επαφή στο Ιράν μέσω εφαρμογής, δείχνει ότι το περιβάλλον ασφαλείας γύρω από κρίσιμες υποδομές είναι ήδη πεδίο αυξημένου ενδιαφέροντος.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η πιθανότητα κλιμάκωσης ανεβαίνει όταν εμπλέκονται ρητές προειδοποιήσεις της Τεχεράνης προς ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Ο εκπρόσωπος του ιρανικού ΥΠΕΞ, Εσμαΐλ Μπαγάι, έχει διαμηνύσει ότι ενδεχόμενες «αμυντικές ενέργειες» ευρωπαϊκών χωρών κατά των ιρανικών δυνατοτήτων θα εκληφθούν ως πολεμική ενέργεια και συνέργεια με τους επιτιθέμενους. Αυτό πρακτικά μεταφράζεται σε ένα τοξικό μείγμα: περισσότερη ένταση στη Μέση Ανατολή, περισσότερη πίεση στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, μεγαλύτερη ανάγκη για θωράκιση «ήπιων στόχων» και κρίσιμων υποδομών.

Με λίγα λόγια, η πιο πιθανή απειλή για Ελλάδα και Ευρώπη δεν είναι ένα θεωρητικό σενάριο μαζικού πλήγματος, αλλά ένα πλέγμα από στοχευμένες ασύμμετρες ενέργειες, απόπειρες, κυβερνοεπιθέσεις, επιτήρηση, ή χτυπήματα χαμηλής προειδοποίησης σε χώρους υψηλού συμβολισμού. Σε αυτό το πλαίσιο, η θεσμική απάντηση οφείλει να είναι διπλή, πρωτίστως επιχειρησιακή ετοιμότητα και πολιτική λογοδοσία. Η Βουλή έχει ρόλο, όχι για τηλεοπτικές κορώνες, αλλά για ουσιαστική ενημέρωση, έλεγχο διαδικασιών και θωράκιση κρίσιμων δομών, ειδικά όταν η χώρα λειτουργεί ως κόμβος συμμαχικών υποδομών.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΚΥΠΡΟΣ: ΚΛΕΙΣΤΟΣ Ο ΕΝΑΕΡΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΣΤΗΝ ΛΑΡΝΑΚΑ – ΑΠΟΓΕΙΩΘΗΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ F-16

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Εθνική στρατηγική ή προεκλογικό αφήγημα;