ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ «ΦΑΓΟΠΟΤΙ» ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΩΝ – ΠΩΣ ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΘΝΙΚΟ ΕΡΓΟΛΑΒΟ

Πώς το Μαξίμου παρέδωσε τα κλειδιά της χώρας σε έναν εθνικό εργολάβο.

Αν αυτό το κείμενο αφορούσε ένα ακόμη σκάνδαλο, θα μπορούσε κανείς να το προσπεράσει. Αν μιλούσε για κακοδιαχείριση μερικών εκατομμυρίων, ίσως να σήκωνε απλώς τους ώμους. Δεν συμβαίνει όμως τίποτα από τα δύο.

Εδώ μιλάμε για δισεκατομμύρια ευρώ εθνικού πλούτου, για αποφάσεις που δεσμεύουν τη χώρα για δεκαετίες, για έσοδα που δεν χάθηκαν από ατύχημα αλλά παραχωρήθηκαν με υπογραφή. Και αυτά τα έσοδα δεν ανήκαν σε κάποια κυβέρνηση. Ανήκαν στην κοινωνία. Ανήκαν στο μέλλον.

Όταν το 2011 η χώρα έφτασε μια ανάσα από τη χρεοκοπία, όλοι μάθαμε τι σημαίνει δημόσιο χρέος στην πράξη. Μισθοί που κόπηκαν, συντάξεις που συρρικνώθηκαν, ζωές που ανατράπηκαν. Σήμερα, χωρίς σειρήνες και χωρίς θόρυβο, δημιουργείται μια απώλεια αντίστοιχου μεγέθους, μέσα από τις παραχωρήσεις των πιο κερδοφόρων αυτοκινητοδρόμων της χώρας.

Δεν μιλάμε απλώς για δρόμους. Μιλάμε για σταθερές ροές χρήματος. Μιλάμε για αποσβεσμένα, ώριμα έργα, χωρίς επιχειρηματικό ρίσκο, που μετατράπηκαν σε ιδιωτικό θησαυροφυλάκιο.

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν σε έναν

Η πίτα των αυτοκινητοδρόμων δεν μοιράστηκε. Συγκεντρώθηκε. Η Αττική Οδός και η Εγνατία Οδός, οι δύο πιο αποδοτικές οδικές αρτηρίες της χώρας, παραχωρήθηκαν στον ίδιο επιχειρηματικό όμιλο, τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Δεν πρόκειται για ανταγωνισμό. Δεν πρόκειται για πολυφωνία επενδυτών. Πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή συγκέντρωσης.

Η κυβέρνηση επέλεξε να εκχωρήσει ώριμα και κερδοφόρα έργα, αντί να διατηρήσει υπό δημόσιο έλεγχο έναν από τους πιο σταθερούς μηχανισμούς εσόδων που διαθέτει το κράτος.

Τα έργα που πλήρωσε το Δημόσιο και εισπράττουν οι ιδιώτες

Στις παραχωρήσεις του 2007 οι ανάδοχοι αναλάμβαναν να κατασκευάσουν δρόμους. Υπήρχε κατασκευαστικό ρίσκο, χρηματοδοτικό ρίσκο, αβεβαιότητα.

Σήμερα δεν κατασκευάζεται τίποτα. Η Αττική Οδός και η Εγνατία Οδός είναι ολοκληρωμένα, αποσβεσμένα έργα, χρηματοδοτημένα από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους. Δεν παραδόθηκαν για να χτιστούν. Παραδόθηκαν για να εισπράττονται.

Ο ιδιώτης δεν ανέλαβε τον ρόλο του δημιουργού πλούτου. Ανέλαβε τον ρόλο του ταμία.

Οι αριθμοί που δεν παρουσιάστηκε ποτέ

Η πραγματική εικόνα των παραχωρήσεων αποτυπώνεται καθαρά στους αριθμούς.

Με απλά λόγια, από δυνητικά έσοδα 22,5 δισ. ευρώ, το Δημόσιο θα εισπράξει μόλις 6,395 δισ. ευρώ, ενώ 13,5 δισ. ευρώ καθαρής αξίας εκχωρούνται στον παραχωρησιούχο για τα επόμενα 25 και 35 χρόνια αντίστοιχα.

Τι θα συνέβαινε αν το κράτος κρατούσε το ταμείο

Το συμπέρασμα είναι αδιάσειστο. Το όφελος του Δημοσίου με το μοντέλο που επέλεξε η κυβέρνηση είναι περίπου 1,7% του δημόσιου χρέους. Το όφελος που θα μπορούσε να υπάρξει με δημόσια διαχείριση είναι 5,49%.

Η διαφορά δεν είναι τεχνική. Είναι ιστορικής κλίμακας.

Τα «καθρεφτάκια» και ο χρυσός

Για να περάσει μια παραχώρηση δισεκατομμυρίων χωρίς κοινωνικές αντιδράσεις, η κυβέρνηση επέλεξε μια παλιά και δοκιμασμένη συνταγή. Να δείξει τα μικρά και να κρύψει τα σημαντικά.

Τότε που κάποιοι έφταναν στην Αμερική με καθρεφτάκια και χάντρες, για να αρπάξουν τον χρυσό από τους ιθαγενείς. Όχι επειδή εκείνοι ήταν κατώτεροι, αλλά επειδή κάποιοι τους θεωρούσαν τέτοιους.

Ακριβώς έτσι μας αντιμετώπισε η κυβέρνηση.

Μας μίλησε για μείωση διοδίων 30 λεπτών. Για απαλλαγές που αφορούν ελάχιστους ανθρώπους. Για «ιστορική είσπραξη» δισεκατομμυρίων ευρώ για το Δημόσιο. Δεν μας μίλησε όμως για τα δισεκατομμύρια κερδών που εξασφαλίζονται στον παραχωρησιούχο ακόμη και με τιμή διοδίων στα 2,50 ευρώ. Δεν μας έδειξε το ταμείο. Μας έδειξε τη βιτρίνα.

Το αποτέλεσμα δεν άργησε να φανεί. Ο όμιλος της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ με όχημα την Αττική Οδό και τα δισεκατομμύρια της παραχώρησης, απέκτησε την Εγνατία Οδό και στη συνέχεια τον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ). Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ ελέγχει πλέον περί τα 1.600 χλμ του εθνικού οδικού δικτύου μέσω των «χρυσοφόρων» παραχωρήσεων.

Μας μίλησαν για τα «καθρεφτάκια». Δεν μας μίλησαν για τον χρυσό.

Τα «καθρεφτάκια» παρουσιάστηκαν δημόσια από τον τότε αρμόδιο υπουργό κ. Σταϊκούρα με τη βεβαιότητα ότι δεν θα μετρήσουμε. Ότι δεν θα συγκρίνουμε. Ότι δεν θα δούμε τον χρυσό που αλλάζει χέρια.

Η παραχώρηση που θα πληρώνουμε για δεκαετίες

Για ποσά αντίστοιχου μεγέθους, η χώρα το 2011 έφτασε μια ανάσα από τη χρεοκοπία. Οι 5 έως 6 ποσοστιαίες μονάδες δημόσιου χρέους, που ισοδυναμούν με περίπου 20 δισ. ευρώ, δεν είναι αφηρημένοι αριθμοί. Δεν είναι λογιστική άσκηση. Είναι βάρη που μεταφέρονται στις επόμενες γενιές.

Δεν αναπληρώνονται με φόρους. Δεν καλύπτονται με περικοπές. Πληρώνονται με χρόνο, με χαμένες ευκαιρίες, με κοινωνική στασιμότητα. Θα πληρώνονται από τα παιδιά μας, από τα εγγόνια μας, από ανθρώπους που δεν είχαν καμία συμμετοχή σε αυτές τις αποφάσεις.

Αυτό δεν είναι απλώς κακή διαχείριση. Είναι συνειδητή επιλογή με ιστορικό βάρος. Και όσο αντιμετωπίζεται σαν μια ακόμη είδηση της εβδομάδας, τόσο παγιώνεται η απώλεια. Όχι μόνο στα δημόσια οικονομικά, αλλά στη συλλογική μας ανοχή. Εκεί όπου κάποτε το εξαιρετικά σοβαρό, γίνεται απλώς «άλλο ένα θέμα». Και αυτό, τελικά, είναι το πιο επικίνδυνο απ’ όλα.

Το VoiceNews παραμένει προσηλωμένο στην αποκάλυψη κάθε πτυχής αυτής της υπόθεσης. Είναι φανερό πως η κυβέρνηση επιχειρεί να περάσει το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου κάτω από το ραντάρ της δημοσιότητας, καθώς δεν τολμά να φέρει προς ουσιαστική συζήτηση στη Βουλή τις καταστροφικές λεπτομέρειες αυτών των συμβάσεων που υποθηκεύουν το μέλλον της χώρας.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

(ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ) ΣΟΚ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ: ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΑΠΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΘΥΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΔΙΠΛΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΦΕΡΝΟΥΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ – ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΤΑ ΣΗΜΑΤΑ ΟΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΝΣΗΣ