Οικονομία σε τροχιά «ανάπτυξης» ή σε πίεση από την ακρίβεια;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η πρόσφατη συνεδρίαση του Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής ανέδειξε, για ακόμη μία φορά, το κυβερνητικό αφήγημα περί ισχυρής οικονομίας, με τον Κυριάκο Μητσοτάκης να δίνει έμφαση στην ανάπτυξη, τη μείωση της ανεργίας, τα πρωτογενή πλεονάσματα, τη μείωση φόρων και τη νέα αύξηση του κατώτατου μισθού.

Ωστόσο, πίσω από τους μακροοικονομικούς δείκτες, η ακρίβεια παραμένει το μείζον ζήτημα που διαβρώνει το διαθέσιμο εισόδημα και αμφισβητεί την πραγματική αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής.

Η κυβέρνηση επιμένει ότι η οικονομία κινείται με ρυθμούς ανάπτυξης υψηλότερους από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, θέτοντας ως στρατηγικό στόχο τη σύγκλιση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Το επιχείρημα στηρίζεται σε θετικούς δείκτες, στη βελτίωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος και στην ενίσχυση της επενδυτικής εμπιστοσύνης.

Όμως η ανάπτυξη, όταν δεν μεταφράζεται σε ουσιαστική βελτίωση της αγοραστικής δύναμης, παραμένει στατιστικό μέγεθος και όχι κοινωνική εμπειρία. Η πραγματική σύγκλιση δεν αφορά μόνο ποσοστά ΑΕΠ, αλλά και την ποιότητα ζωής των νοικοκυριών.

Η μείωση της ανεργίας παρουσιάζεται ως μία από τις σημαντικότερες επιτυχίες της κυβερνητικής πολιτικής. Πράγματι, η αποκλιμάκωση των σχετικών δεικτών αποτελεί θετική εξέλιξη για την αγορά εργασίας. Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα είναι η ποιότητα των θέσεων εργασίας, το επίπεδο αμοιβών και η σταθερότητα.

Η εξαγγελία νέας αύξησης του κατώτατου μισθού επιχειρεί να ενισχύσει τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους. Παρά ταύτα, όταν η ακρίβεια «τρέχει» με ταχύτερους ρυθμούς από τις αυξήσεις, η πραγματική ενίσχυση του εισοδήματος εξανεμίζεται. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο ονομαστικός μισθός, αλλά η καθαρή αγοραστική δύναμη μετά τις ανατιμήσεις σε τρόφιμα, ενέργεια, στέγαση και βασικές υπηρεσίες.

Τα πρωτογενή πλεονάσματα και η αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους αποτελούν βασικούς πυλώνες της δημοσιονομικής στρατηγικής. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι αυτά δημιουργούν τον απαραίτητο δημοσιονομικό χώρο για μείωση φόρων και φοροελαφρύνσεις σε εργαζόμενους, συνταξιούχους και οικογένειες.

Ωστόσο, η επιμονή σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα περιορίζει τα περιθώρια για πιο επιθετικές πολιτικές στήριξης απέναντι στην ακρίβεια. Η μείωση φόρων, αν και θετική για συγκεκριμένες κατηγορίες, δεν αρκεί όταν το αυξημένο κόστος ζωής απορροφά το μεγαλύτερο μέρος του οφέλους.

Η ακρίβεια δεν είναι απλώς «επίμονο πρόβλημα»· είναι η καθημερινή πραγματικότητα εκατομμυρίων νοικοκυριών. Οι συνεχείς αυξήσεις σε βασικά αγαθά περιορίζουν το διαθέσιμο εισόδημα και εντείνουν τις ανισότητες.

Οι κυβερνητικές αναφορές σε ενίσχυση της εποπτείας της αγοράς και σε ρυθμιστικές παρεμβάσεις μέσω ανεξάρτητων αρχών δείχνουν περισσότερο τεχνοκρατική διαχείριση παρά αποφασιστική πολιτική παρέμβαση. Η απουσία πιο άμεσων και στοχευμένων μέτρων, όπως ουσιαστικός έλεγχος της κερδοφορίας σε κρίσιμους τομείς ή πιο γενναίες παρεμβάσεις στο πεδίο της έμμεσης φορολογίας, ενισχύει την κριτική ότι η κυβέρνηση υποτιμά τη δομική διάσταση του προβλήματος.

Στο πλαίσιο της στρατηγικής για την αγορά εργασίας, έγινε αναφορά και στην τεχνητή νοημοσύνη, καθώς και στην ανάγκη προσαρμογής του συστήματος εκπαίδευσης, της κατάρτισης και της δια βίου μάθησης. Πρόκειται για αναγκαίες κατευθύνσεις, ιδίως ενόψει του ψηφιακού μετασχηματισμού.

Ωστόσο, η συζήτηση για το μέλλον της εργασίας δεν μπορεί να αποσυνδέεται από το παρόν της ακρίβειας. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις είναι κρίσιμες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στην πίεση που βιώνουν σήμερα οι πολίτες.

Η οικονομία εμφανίζει θετικούς δείκτες σε επίπεδο ανάπτυξης, ανεργίας και δημοσιονομικής σταθερότητας. Όμως η ακρίβεια λειτουργεί ως καταλύτης κοινωνικής δυσαρέσκειας και αποδυναμώνει το κυβερνητικό αφήγημα.

Χωρίς ουσιαστική ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης, χωρίς αποτελεσματικό έλεγχο της αγοράς και χωρίς πιο στοχευμένες παρεμβάσεις υπέρ των νοικοκυριών, η συζήτηση για πρωτογενή πλεονάσματα, μείωση φόρων και κατώτατο μισθό κινδυνεύει να παραμείνει ένα αφήγημα αριθμών μακριά από την κοινωνική πραγματικότητα.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΕΙΩΣΕΙΣ; ΟΙ ΑΝΑΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΑΡΑΚΟΣΤΙΑΝΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΟΥ «ΚΟΛΛΑΖΟΥΝ!»