ΠΟΣΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΤΗΣ… ΒΟΛΙΚΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ;! ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΡΕΜΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΗΣ ΒΙΟΛΑΝΤΑΣ;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η τραγωδία που άφησε πίσω της πέντε νεκρές εργαζόμενες και μια κατεστραμμένη πτέρυγα εργοστασίου είναι  το προαναγγελθέν αποτέλεσμα μιας εγκληματικής αλυσίδας αδιαφορίας, όπου το κέρδος μπήκε πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Σήμερα, καθώς ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης οδηγείται στον ανακριτή αντιμέτωπος ακόμα και με την ποινή των ισοβίων, αναδεικνύεται μια πικρή αλήθεια κατα την οποία Ο κίνδυνος δεν κρύβεται μόνο στις εντολές της διοίκησης, αλλά και στα χαρτιά που φέρουν επίσημες υπογραφές.

Είναι τουλάχιστον προκλητικό, ο άνθρωπος που είχε την τελική ευθύνη για τη λειτουργία της μονάδας, να ζητά τώρα από τη Δικαιοσύνη να πράξει αυτό που ο ίδιος παρέλειψε, να ελέγξει τους μηχανικούς και μηχανολόγους που υπέγραψαν τις μελέτες και τις άδειες. Ωστόσο, αυτή η γραμμή υπεράσπισης ανοίγει έναν ασκό του Αιόλου που πρέπει να διερευνηθεί μέχρι τέλους.

Αν οι εγκαταστάσεις ήταν «ωρολογιακές βόμβες», πώς πήραν έγκριση; Ποιοι επιστήμονες και ποιοι κρατικοί λειτουργοί βεβαίωσαν ότι όλα λειτουργούσαν ρολόι, όταν το πόρισμα της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) αποκαλύπτει ότι

Η διαρροή προπανίου ήταν συνεχής για τουλάχιστον έναν χρόνο.

Η οσμή ήταν έντονη και οι προειδοποιήσεις των εργαζομένων αγνοούνταν συστηματικά.

Η βάνα αποκοπής αερίου δεν ήταν καν συνδεδεμένη με το σύστημα ανίχνευσης.

Η αποκάλυψη ότι η Περιφέρεια Θεσσαλίας διέκοψε τη λειτουργία και δεύτερου εργοστασίου συμφερόντων του ιδίου, λόγω «άμεσου κινδύνου», επιβεβαιώνει ότι δεν μιλάμε για μια κακή στιγμή, αλλά για μια παγιωμένη κουλτούρα ασυδοσίας. Στους Ταξιάρχες διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχαν πιστοποιητικά ελέγχου δεξαμενών, ούτε καν μελέτη πυροπροστασίας.

Πόσα τέτοια εργοστάσια λειτουργούν αυτή τη στιγμή στη χώρα, στηριζόμενα σε «διάτρητες» υπογραφές και εικονικούς ελέγχους;

Αν και η ευθύνη του κατηγορούμενου ιδιοκτήτη είναι αυτονόητη και η δικαιοσύνη οφείλει να εξαντλήσει την αυστηρότητά της, η έρευνα δεν πρέπει να σταματήσει εκεί.

Να εξεταστούν όλοι όσοι έβαλαν υπογραφές! Μια υπογραφή σε μια μελέτη ασφαλείας δεν είναι μια τυπική γραφειοκρατική διαδικασία· είναι η εγγύηση ότι ο εργαζόμενος θα επιστρέψει στο σπίτι του ζωντανός.

Να ελεγχθούν οι μηχανικοί που φέρονται να πιστοποίησαν σωληνώσεις και δεξαμενές που δεν είχαν ελεγχθεί για χρόνια.

Να αναζητηθούν οι ευθύνες των υπηρεσιών που επέτρεπαν τη λειτουργία μονάδων χωρίς τα απαραίτητα πιστοποιητικά πυροπροστασίας.

Σήμερα, ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης οδηγείται ενώπιον του ανακριτή για να απολογηθεί, έχοντας πλέον να αντιμετωπίσει ένα αναβαθμισμένο κατηγορητήριο που βασίζεται στο συντριπτικό πόρισμα της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού. Ωστόσο, η δικαστική έρευνα καλείται πλέον να διαλευκάνει αν αυτές οι υπογραφές ήταν τυπικές ή ουσίας, καθώς τα στοιχεία από τις 50 και πλέον καταθέσεις δείχνουν εγκληματικές παραλείψεις, όπως τη μη σύνδεση του συστήματος ανίχνευσης με τη βάνα αποκοπής και μια διαρροή προπανίου που ήταν γνωστή επί μήνες, αλλά αγνοήθηκε προκλητικά μπροστά στην ανάγκη για συνέχιση της παραγωγικής διαδικασίας.

Η Ζωή δεν Κοστολογείται!

Το πόρισμα είναι καταπέλτης, οι συντηρήσεις δεν γίνονταν για να μην αυξηθεί το κόστος και για να μη σταματήσει η παραγωγή. Πέντε γυναίκες πλήρωσαν αυτό το «κόστος» με τη ζωή τους. Η κοινωνία απαιτεί πλέον κάτι παραπάνω από μια καταδίκη. Απαιτεί την πλήρη εξάρθρωση του κυκλώματος της «βολικής υπογραφής». Η Δικαιοσύνη έχει χρέος να στείλει ένα μήνυμα, Όποιος υπογράφει για την ασφάλεια των πολλών, φέρει και το βάρος των συνεπειών όταν αυτή καταρρέει.