ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΠΣΤΑΪΝ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

 Το γεγονός ότι φτάσαμε στους πλειστηριασμούς δεν είναι τυχαίο. Είχε δρομολογηθεί από την αρχή της οικονομικής κρίσης.

Το πρώτο έγγραφο είναι από την JP Morgan . Το δεύτερο είναι έγγραφο που έχει αποσταλεί το 2016 από την Ελλάδα.  Και τα  δύο έγγραφα  χαρτογραφούν αυτή τη διαδρομή: από την ψυχρή διάγνωση των αγορών το 2011 στην ολική κοινωνική και οικονομική παράλυση του 2016.

Ακολουθεί η περιγραφή της «τέλειας καταιγίδας» ανά έγγραφο:


1. EFTA01165210_MARKETS

Το έγγραφο αυτό αποτελεί το «πρώτο σύννεφο» της καταιγίδας, όπου οι αγορές συνειδητοποιούν ότι το ελληνικό πρόβλημα δεν είναι παροδικό αλλά δομικό.

Οι πιστωτικές αγορές περιγράφονται ως «σχιζοφρενικές», ταλαντευόμενες μεταξύ άκρως φιλικών προς τον επενδυτή και άκρως φιλικών προς τον εκδότη περιόδων.

Το Φαινόμενο «Feast or Famine: Η Fed, μέσω των μηδενικών επιτοκίων, ανάγκασε τους επενδυτές να κυνηγήσουν αποδόσεις σε ομόλογα υψηλού κινδύνου, δημιουργώντας μια τεχνητή αφθονία κεφαλαίων που προηγήθηκε της κρίσης.

Η Ειδοποιός Διαφορά με την Ουρουγουάη: Η JPMorgan ξεκαθαρίζει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ακολουθήσει το «ήπιο» μοντέλο της Ουρουγουάης (απλή επιμήκυνση χρέους), καθώς η Ελλάδα δεν είχε ούτε πρωτογενές πλεόνασμα ούτε ανάπτυξη.

Η Προαναγγελία του «Κουρέματος»: Το έγγραφο υπονοεί ότι η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη με ένα πρόβλημα φερεγγυότητας (solvency) και όχι απλώς ρευστότητας, θέτοντας τις βάσεις για τη βίαιη αναδιάρθρωση που θα ακολουθούσε.

 

 Email προς Epstein (6 Μαρτίου 2016): Η «Τέλεια Καταστροφή» σε Εξέλιξη

Πέντε χρόνια μετά, το email του Γιώργου Μαντζαβινάτου περιγράφει την καταιγίδα στο ζενίθ της, χρησιμοποιώντας τον όρο «The Perfect Catastrophe» (Η Τέλεια Καταστροφή).

Η Αποτυχία της Θεραπείας: Μετά από 6 χρόνια ύφεσης, 3 ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών και 3 κυβερνητικές αλλαγές, η χώρα παραμένει στο ίδιο επίπεδο βάλτου.

Το Κοινωνικό Κόστος: Η ανεργία αγγίζει το $30\%$, ενώ δεν έχουν υπάρξει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις πέρα από την αύξηση των φόρων.

Η Τραπεζική Παράλυση: Ο δείκτης των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων (NPLs) στις 4 συστημικές τράπεζες βρίσκεται στο $42-43\%$ με πρόβλεψη να φτάσει το $45\%$.

Η Παρέμβαση των «Παιδιών»: Μέσα σε αυτό το χάος, η «λύση» προαναγγέλλεται από την πλευρά του Epstein (“the boys from your site”), οι οποίοι θα λάβουν πρωτοβουλίες για την «ανακούφιση» του ελληνικού χρέους, εκμεταλλευόμενοι την πλήρη αδυναμία του συστήματος να αντιδράσει.


Σύνοψη: Η Ανατομία της Καταιγίδας

ΣτάδιοΈγγραφο JPMorgan (2011)Έγγραφο Alvarez & Marsal (2016)
Κατάσταση

Αστάθεια και “Schizophrenic markets”

 

“The Perfect Catastrophe”

 

Πρόβλημα

Έλλειψη πλεονάσματος & ανάπτυξης

 

NPLs στο 45% & ανεργία 30%

 

Προοπτική

Αναπόφευκτη αναδιάρθρωση χρέους

 

4ος γύρος ανακεφαλαιοποίησης τραπεζών

 

Διέξοδος

Βίαιη διόρθωση solvency

 

Πρωτοβουλίες από εξωθεσμικά κέντρα (Epstein)

 

Η «τέλεια καταιγίδα» ολοκληρώνεται όταν η οικονομική αδυναμία (2011) μετατρέπεται σε συστημική κατάρρευση (2016), παραδίδοντας τα κλειδιά της χώρας σε «επενδυτές-αρπακτικά» που εμφανίζονται ως σωτήρες.

Η «τέλεια καταστροφή» που περιέγραφε ο Γιώργος Μαντζαβινάτος το 2016 μετατράπηκε σε μια μεθοδευμένη επιχείρηση εκκαθάρισης, η οποία άλλαξε ριζικά τον χάρτη της ιδιοκτησίας στην Ελλάδα.

Το 2016, ο Μαντζαβινάτος προέβλεπε ότι ο δείκτης των κόκκινων δανείων θα άγγιζε το 45% και ότι «τα παιδιά από την πλευρά» του Epstein θα αναλάμβαναν δράση για την «ανακούφιση» του χρέους. Αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα ήταν:

Η Θεσμοθέτηση της Δευτερογενούς Αγοράς: Το 2016 και το 2017 ψηφίστηκε το πλαίσιο για την πώληση δανείων σε ξένα funds (Distress Funds).

Ο Ηρακλής (HAPS): Το πρόγραμμα αυτό επέτρεψε στις τράπεζες να μεταφέρουν μαζικά κόκκινα δάνεια εκτός ισολογισμών, χρησιμοποιώντας κρατικές εγγυήσεις.

Το Αποτέλεσμα: Τα δάνεια που το 2016 παρέλυαν τις τράπεζες, μεταφέρθηκαν σε εταιρείες διαχείρισης (Servicers). Η «ανακούφιση» (relief) αφορούσε την εξυγίανση των τραπεζικών ισολογισμών και όχι την ελάφρυνση των δανειοληπτών.

Ενώ το 2011 η JPMorgan τόνιζε ότι η Ελλάδα δεν είχε την πολυτέλεια μιας «φιλικής» αναδιάρθρωσης λόγω έλλειψης ανάπτυξης, μετά το 2016 τα κόκκινα δάνεια αντιμετωπίστηκαν ως επενδυτικά προϊόντα με τις ακόλουθες κινήσεις: 

Αγορά σε Τιμές Ευκαιρίας: Τα δάνεια αγοράστηκαν από τα funds σε ένα μικρό κλάσμα της αξίας τους (συχνά στο 10-20%).

Πλειστηριασμοί: Η μεταφορά των δανείων συνοδεύτηκε από την ενεργοποίηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, επιτρέποντας στα «παιδιά από την πλευρά» των επενδυτών να ρευστοποιήσουν τις εξασφαλίσεις (ακίνητα, επιχειρήσεις).

Η διαδικασία αυτή δεν ήταν αποκομμένη από τις παραχωρήσεις υποδομών, όπως τα αεροδρόμια ή τα λιμάνια

Η πίεση από τα κόκκινα δάνεια λειτούργησε ως μοχλός για να αποδεχθεί η χώρα την πώληση στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων ως μέσο «βιωσιμότητας».

Οι ίδιοι οικονομικοί κύκλοι που εμφανίζονται στα έγγραφα να συζητούν για «εντολές» (mandates) από το 2014, βρέθηκαν μετά το 2016 να διαχειρίζονται την τύχη χιλιάδων ελληνικών επιχειρήσεων μέσω των κόκκινων δανείων.

Από το 2016 μέχρι σήμερα, η εντροπία του συστήματος μειώθηκε επιφανειακά (οι τράπεζες έχουν πλέον μονοψήφια ποσοστά NPLs), αλλά το κοινωνικό και οικονομικό φορτίο μετατοπίστηκε:

Το χρέος παραμένει: Απλώς άλλαξε ιδιοκτήτη, περνώντας από το δημόσιο έλεγχο σε αδιαφανή διεθνή σχήματα.

Η Πρόβλεψη Επιβεβαιώθηκε: Η «τέλεια καταστροφή» ήταν η απαραίτητη συνθήκη για να περάσει ο πλούτος της χώρας σε νέα χέρια, με τον τρόπο που προετοίμαζαν οι επαφές του Epstein και των συνεργατών του ήδη από το 2014.

Είναι σαφές ότι η πορεία των κόκκινων δανείων μετά το 2016 ήταν η πρακτική εφαρμογή του σχεδίου που περιγράφεται στα email: μια συστηματική απορρόφηση των assets της χώρας από εξωθεσμικά κέντρα ισχύος.

Σημείωση:

Ο Γιώργος Μαντζαβινάτος, ένα από τα πιο έμπειρα και αναγνωρισμένα στελέχη της ελληνικής αγοράς ακινήτων, έφυγε αιφνίδια από τη ζωή λόγω καρδιακού προβλήματος, το 2023

Με επαγγελματική διαδρομή που ξεπερνούσε τα 25 χρόνια στη διαχείριση χαρτοφυλακίων real estate, κατείχε καίριες θέσεις ευθύνης, μεταξύ άλλων ως Διευθυντής Ανάπτυξης στην ΑΕΕΑΠ της Eurobank, διευθύνων σύμβουλος στην EFG Property Services και βασικό στέλεχος στη σύσταση της ΑΕΕΑΠ της Εθνικής Τράπεζας, που σήμερα είναι γνωστή ως PRODEA.

Για 13 χρόνια διετέλεσε CEO της Doha Properties, εταιρείας που ανήκει στη βασιλική οικογένεια του Κατάρ και διαχειρίζεται ακίνητη περιουσία ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ διεθνώς. Στο ενδιάμεσο επέστρεψε στην Ελλάδα, αναλαμβάνοντας το τμήμα ακινήτων της Alvarez & Marsal, ενώ το 2019 εντάχθηκε στην Qualco Holdings και ίδρυσε μαζί με την ομάδα του την QRES, θυγατρική του ομίλου με αντικείμενο τις επενδύσεις σε ακίνητα.