Είναι αδιανόητο ότι οι ΗΠΑ θα επέτρεπαν σε οποιονδήποτε ανταγωνιστή να μειώσει το τεράστιο νέο μερίδιο αγοράς τους στην ευρωπαϊκή ενεργειακή βιομηχανία, το οποίο σχεδιάζουν να επεκτείνουν περαιτέρω για να καταστήσουν την Ευρώπη ακόμη πιο εξαρτημένη από αυτές, και ότι οι ΗΠΑ δεν θα το χρησιμοποιούσαν ως όπλο αν η Ευρώπη τις αψηφήσει ποτέ σε οτιδήποτε σημαντικό.
Η διαμάχη των ΗΠΑ με την Ευρώπη σχετικά με τη σχεδιαζόμενη απόκτηση της Γροιλανδίας από τον Τραμπ , για την επιδίωξη της οποίας απείλησε ακόμη και με τιμωρητικούς δασμούς εναντίον αρκετών συμμάχων του ΝΑΤΟ προτού υποχωρήσει αφού συμφώνησαν σε μια συμφωνία-πλαίσιο, αποκάλυψε την αυστηρά ιεραρχική σχέση υποτελούς-πελάτη μεταξύ τους. Αυτό αναγνωρίστηκε ρητά από τον πρωθυπουργό του Βελγίου Μπαρτ Ντε Βέβερ, ο οποίος δήλωσε ότι “είναι άλλο πράγμα να είσαι ευτυχής υποτελής. Το να είσαι ένας δυστυχισμένος σκλάβος είναι κάτι άλλο” ως απάντηση στην πίεση που άσκησε ο Τραμπ στην Ευρώπη.
Η ομιλία του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν στο Νταβός συμπλήρωσε τις ανησυχίες του Wever, όταν κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι προσπαθούν να «αποδυναμώσουν και να υποτάξουν την Ευρώπη», σε απάντηση στην οποία ζήτησε «να οικοδομήσουμε σαφώς περισσότερη οικονομική κυριαρχία και στρατηγική αυτονομία», αν και είναι αναμφισβήτητα πολύ αργά για κάτι τέτοιο. Το Politico ανέφερε πρόσφατα ότι «Οι φόβοι αυξάνονται σχετικά με την αυξανόμενη εξάρτηση της Ευρώπης από τις εισαγωγές φυσικού αερίου των ΗΠΑ», την οποία οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ως όπλο εν μέσω σοβαρών μελλοντικών διαφορών με την ΕΕ για όποιο θέμα κι αν είναι αυτό.
Όχι μόνο θα μπορούσε να τους αποκόψει από τις εξαγωγές της, αλλά ο αποκλεισμός της Βενεζουέλας αποδεικνύει ότι έχει την πολιτική βούληση να κατασχέσει ενεργειακά δεξαμενόπλοια στη θάλασσα, η πολιτική των οποίων θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε αυτό το σενάριο για να εξασφαλίσει ότι άλλοι προμηθευτές δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της Ευρώπης. Ομοίως, οι μόνοι ρεαλιστικοί που θα μπορούσαν δυνητικά να το πράξουν είναι οι μοναρχίες του Κόλπου, οι οποίες βρίσκονται όλες υπό την επιρροή των ΗΠΑ όπως είναι. Επομένως, είναι όντως πιθανό ότι αυτή η εξάρτηση θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για να εξαναγκαστούν παραχωρήσεις από μια απείθαρχη ΕΕ.
Τίθεται λοιπόν το ερώτημα πώς προέκυψε αυτή η εξάρτηση, η οποία οφείλεται στην οπλοποίηση της παράνοιας της Ευρώπης από τις ΗΠΑ ότι η Ρωσία υποτίθεται ότι είναι αυτή που θα οπλοποιήσει την ενεργειακή γεωπολιτική ως τιμωρία για τη στρατιωτική υποστήριξη της Ουκρανίας από την Ευρώπη, αν και τίποτα τέτοιο δεν υλοποιήθηκε. Αντιθέτως, η Ρωσία παρέμεινε προσηλωμένη στην εκπλήρωση των συμβατικών της υποχρεώσεων προς την Ευρώπη, παρά το γεγονός ότι οι ενεργειακές της εξαγωγές τροφοδοτούν κυριολεκτικά τα ευρωπαϊκά εργοστάσια όπλων που παράγουν όπλα τα οποία δίνονται στους Ουκρανούς και σκοτώνουν Ρώσους.
Προς υπεράσπισή της, οι υπολογισμοί της Ρωσίας φαίνεται να είναι η διατήρηση της φήμης της ως αξιόπιστου προμηθευτή, προκειμένου να μην τρομάξει άλλους πελάτες (τόσο τους σημερινούς όσο και τους μελλοντικούς), καθώς και να εξασφαλίσει πρόσθετα έσοδα του προϋπολογισμού, μέρος των οποίων επενδύεται στη συνέχεια στην παραγωγή των όπλων που χρησιμοποιούνται στην ειδική επιχείρηση. Μέχρι σήμερα, η Ρωσία εξακολουθεί να εξάγει ενέργεια στην Ευρώπη, αν και σε πολύ μικρότερη κλίμακα λόγω των αντιρωσικών κυρώσεων της Ευρώπης και της στροφής της από τις ρωσικές προμήθειες προς τις αμερικανικές.
Η κλιμάκωση των ρωσικών ενεργειακών εισαγωγών δεν είναι στα χαρτιά, ωστόσο, καθώς καμία μεγάλη ευρωπαϊκή οικονομία δεν τολμά να εξοργίσει τις ΗΠΑ εισάγοντας λιγότερα από αυτές. Το μόνο που εξακολουθούν να εισάγουν είναι πολύ χαμηλότερα επίπεδα ρωσικής ενέργειας λόγω της αδυναμίας της αγοράς να αντικαταστήσει τις εξαγωγές της μέχρι το επόμενο έτος. Οποιαδήποτε κίνηση για την αύξηση των εισαγωγών από τη Ρωσία, όπως η επανάληψη των εισαγωγών μέσω του ενός αβλαβούς αγωγού Nord Stream ή των πολλών χερσαίων, θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταστροφή τους, όπως απέδειξε το προηγούμενο του Nord Stream, το οποίο αποτελεί ισχυρό αποτρεπτικό παράγοντα.
Εκ των υστέρων, η Ευρώπη εκχώρησε την κυριαρχία της στις ΗΠΑ με την επιβολή κυρώσεων στη ρωσική ενέργεια, κάτι που έκανε αφού οι ΗΠΑ έθεσαν ως όπλο τη ρωσοφοβική παράνοιά τους. Στη συνέχεια, οι ΗΠΑ αντικατέστησαν την εξάρτηση της Ευρώπης από τη ρωσική ενέργεια και είναι πρόθυμες να την οπλοποιήσουν αν η Ευρώπη τις αψηφήσει ποτέ σε οτιδήποτε σημαντικό. Αν η Ευρώπη και η Ρωσία είχαν διατηρήσει σε κλίμακα τη «φαουστική συμφωνία» τους να τροφοδοτούν η μία την οπλική βιομηχανία της άλλης, οικονομικά στην περίπτωση της Ευρώπης και κυριολεκτικά στη περίπτωση της Ρωσίας, τότε η Ευρώπη θα είχε ακόμα τη «στρατηγική της αυτονομία».
Γράφει ο Andrew Korybko
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
