Όταν η δικαιοσύνη στρέφει τον προβολέα της σε πρόσωπα που κατείχαν θέσεις ισχύος, η πρώτη γραμμή άμυνας σπάνια είναι η αλήθεια.
Αντίθετα, επιστρατεύεται μια εξελιγμένη αρχιτεκτονική συγκάλυψης.
Παρόλο που η υπόθεση της Ghislaine Maxwell (σεξουαλική εμπορία ανηλίκων) και η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ (οικονομική κακοδιαχείριση και διασπάθιση ευρωπαϊκών πόρων) βρίσκονται σε εντελώς διαφορετικά νομικά και ηθικά επίπεδα, ο «σκελετός» της άμυνας των εμπλεκομένων παρουσιάζει εντυπωσιακές ομοιότητες.
Δεν πρόκειται για σύγκριση των αδικημάτων, αλλά για μια ανατομία της συμπεριφοράς απέναντι στον έλεγχο.
Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, παρατηρούμε μια κοινή μεθοδολογία που αποσκοπεί στη θόλωση των ορίων μεταξύ της προσωπικής ευθύνης και της θεσμικής λειτουργίας.
Οι Τρεις Πυλώνες της Κοινής Στρατηγικής:
1. Η Σημασιολογική Αποστείρωση: Όπως η Maxwell βάφτισε το «grooming» ως «επαγγελματική συνέντευξη», έτσι και στις καταθέσεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, οι ύποπτες πληρωμές και οι παρακάμψεις των ελέγχων μεταμφιέζονται σε «διοικητικές ιδιαιτερότητες» ή «τεχνικές προσαρμογές».
Η χρήση μιας στεγνής, τεχνοκρατικής γλώσσας αποσκοπεί στο να αφαιρέσει το ηθικό και ποινικό βάρος από τις πράξεις.
2. Η Θεσμική Τύφλωση (Strategic Ignorance): Η επωδός «δεν γνώριζα» ή «δεν είδα» μετατρέπεται σε επαγγελματικό πλεονέκτημα. Η άμυνα βασίζεται στην ιδέα ότι ο επικεφαλής ή ο στενός συνεργάτης είναι τόσο απορροφημένος από τη «μεγάλη εικόνα», που είναι αδύνατον να γνωρίζει τις παράνομες λεπτομέρειες που συμβαίνουν κάτω από τη μύτη του, είτε αυτές αφορούν κορίτσια σε μια έπαυλη, είτε εκατομμύρια ευρώ σε ψηφιακές πλατφόρμες.
3. Η Άμυνα του «Συστήματος Και στις δύο περιπτώσεις, οι εξεταζόμενοι παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως ένα απλό γρανάζι μιας νόμιμης μηχανής. Αν κάτι πήγε στραβά, φταίει «το σύστημα», «το λογισμικό», «ο προϊστάμενος» ή «οι εξωτερικοί συνεργάτες». Η ευθύνη διαχέεται τόσο πολύ, που στο τέλος γίνεται αόρατη.
Εδώ , θα αναλύσουμε πώς η ψυχρή υπεροψία μιας κατάθεσης στη Νέα Υόρκη συναντά τη γραφειοκρατική απάθεια μιας εξεταστικής επιτροπής στην Αθήνα, αποδεικνύοντας ότι η εξουσία, όταν απειλείται, μιλάει πάντα την ίδια διάλεκτο: αυτή της άρνησης.
Από το “Επαγγελματικό Προφίλ” του 2015 στην Καταδίκη του 2021
Η περίπτωση της Ghislaine Maxwell δεν είναι απλώς μια ποινική υπόθεση· είναι μια μελέτη πάνω στη χειραγώγηση, την κοινωνική υπεροψία και την κατάρρευση ενός προσεκτικά οικοδομημένου ψεύδους. Συγκρίνοντας την ένορκη κατάθεσή της το 2015 με τα στοιχεία που την οδήγησαν στη φυλακή, αποκαλύπτεται το πραγματικό πρόσωπο μιας γυναίκας που χρησιμοποίησε την ευφυΐα της ως όπλο.
1. Η στρατηγική του 2015 : προπέτασμα καπνού
Στην απομαγνητοφώνηση της κατάθεσής της, η Maxwell παρουσιάζει έναν εαυτό σχεδόν «αποστειρωμένο». Η στρατηγική της βασίστηκε σε τρεις πυλώνες:
- Η «Εταιρική» Γλώσσα:Μετατρέπει ένα δίκτυο σεξουαλικής εκμετάλλευσης σε ένα γραφείο ευρέσεως εργασίας. Χρησιμοποιεί όρους όπως «professional capacity», «employment» και «interviewed».
Για τη Maxwell, τα κορίτσια δεν ήταν θύματα, ήταν «υποψήφιοι υπάλληλοι»
- Η Άρνηση της Πραγματικότητας:Η φράση της “That list never happened”* (Αυτή η λίστα δεν υπήρξε ποτέ) είναι μνημειώδης. Δεν αρνείται απλώς τις πράξεις, αλλά επιχειρεί να ακυρώσει την ύπαρξη των ίδιων των ανθρώπων που πέρασαν από το σπίτι του Epstein.
- Η Σημασιολογική Άμυνα: Η εμμονή της στη διαφορά μεταξύ των λέξεων «συνάντησα» (met) και «βρήκα» (found) δείχνει έναν άνθρωπο που πιστεύει ότι μπορεί να κρυφτεί πίσω από νομικούς φορμαλισμούς, αποφεύγοντας την ουσία των ερωτήσεων.
2. Η Σύγκρουση με την Αλήθεια (Η Δίκη του 2021)
Η εικόνα της «τυπικής μάνατζερ» που προσπάθησε να φιλοτεχνήσει το 2015 διαλύθηκε όταν τα θύματα πήραν τον λόγο. Η αντίθεση είναι χαοτική:
Η Ηλικιακή Απάτη: Ενώ το 2015 ορκιζόταν ότι δεν γνώριζε κανέναν κάτω των 18 (πλην μιας περίπτωσης), οι μαρτυρίες απέδειξαν ότι η Maxwell ήταν κυνηγός ταλέντων σε σχολεία.
Προσέγγιζε κορίτσια 14 και 15 ετών, υποσχόμενη υποτροφίες ή επαγγελματικές ευκαιρίες, χρησιμοποιώντας την εκλεπτυσμένη της παρουσία για να κάμψει τις αντιστάσεις τους.
Ο Ρόλος του «Δολώματος»: Η Maxwell δεν ήταν μια αποστασιοποιημένη εργοδότρια. Ήταν η γυναίκα που έκανε τα κορίτσια να νιώθουν άνετα, που τα πήγαινε για ψώνια, που συζητούσε μαζί τους για σεξουαλικά θέματα, προετοιμάζοντάς τα (grooming) για τον Epstein. Η «επαγγελματική σχέση» που περιέγραφε το 2015 ήταν στην πραγματικότητα μια μεθοδευμένη ψυχολογική παγίδευση.
Τα Υλικά Τεκμήρια:Τα «Μαύρα Βιβλία» και οι φωτογραφίες που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο έδειξαν ότι η Maxwell όχι μόνο γνώριζε, αλλά αρχειοθετούσε και οργάνωνε τις επαφές με τα ανήλικα κορίτσια. Η «λίστα που δεν υπήρξε ποτέ» ήταν τελικά γραμμένη με τον δικό της γραφικό χαρακτήρα.
3. Η Σκιαγράφηση του Χαρακτήρα: Η «Σιδηρά Κυρία» της Κακοποίησης
Από τη σύνθεση των δύο αυτών περιόδων, προκύπτει ένας χαρακτήρας με τρομακτική πειθαρχία:
1. Χειριστική Ευφυΐα: Κατανοεί απόλυτα τη δύναμη της γλώσσας. Ξέρει πότε να επιτίθεται στον εξεταστή και πότε να προσποιείται αμνησία.
2. Ταξική Υπεροψία: Η Maxwell έδινε την εντύπωση ότι θεωρούσε τον εαυτό της «πάνω από τον νόμο». Η ψυχρότητα με την οποία απαντά το 2015 δείχνει έναν άνθρωπο που δεν θεωρεί τα θύματά του ως ίσα ανθρώπινα όντα, αλλά ως αναλώσιμα εργαλεία.
3. Απουσία Μεταμέλειας: Ακόμα και όταν τα στοιχεία έγιναν συντριπτικά, η στάση της παρέμεινε η ίδια: μια παγωμένη άρνηση.
4. Το Τέλος του Μύθου
Η καταδίκη της σε 20 χρόνια κάθειρξη δεν ήταν μόνο η τιμωρία για τις πράξεις της, αλλά και η απάντηση του δικαστικού συστήματος στα ψέματα της κατάθεσης του 2015. Οι ένορκοι είδαν πίσω από το προσωπείο της «επαγγελματία» και αναγνώρισαν τον αρχιτέκτονα ενός εγκληματικού δικτύου.
Η Ghislaine Maxwell ξεκίνησε το 2015 πιστεύοντας ότι μπορεί να διαγράψει την αλήθεια με μια φράση (“it never happened”). Κατέληξε το 2021 να αντιμετωπίζει τις συνέπειες μιας πραγματικότητας που δεν μπορούσε πλέον να ελέγξει.
Το κείμενο της κατάθεσης:
Εξεταστής: Μπορείτε να μου απαριθμήσετε όλες τις κοπέλες που συναντήσατε και φέρατε στο σπίτι του Τζέφρι Επστάιν, οι οποίες ήταν κάτω των 18 ετών;
Δικηγόρος: Ένσταση κατά της μορφής και της θεμελίωσης.
G: Χμ, θα μπορούσα να θυμηθώ μόνο τα μέλη της οικογένειάς μου που ήταν εκεί, και δεν θα μπορούσα να κάνω μια λίστα με οποιονδήποτε άλλον, επειδή αυτή η λίστα δεν έγινε ποτέ. Αλλά μπορώ να φύγω.
Εξεταστής: Μιλάω για την περίοδο που δουλεύατε για τον Τζέφρι Επστάιν.
G: Σωστά.
Εξεταστής: Μπορείτε να απαριθμήσετε όλες τις κοπέλες που βρήκατε για τον Jeffrey Epstein που βρίσκονταν κάτω των 18 ετών για να έρθουν να εργαστούν γι’ αυτόν με οποιαδήποτε ιδιότητα;
Δικηγόρος: Ένσταση στη μορφή και τη θεμελίωση.
G: Δηλαδή δεν βρήκα κοπέλες… δεν σας έδωσα το δικαίωμα να επιλέξετε τη λέξη.
Εξεταστής: Λοιπόν, όχι, δεν επιλέγετε εσείς τη λέξη. Αν έχετε μια ερώτηση, κάντε την. Απαριθμήστε όλα τα κορίτσια που γνωρίσατε και φέρατε στο σπίτι του Jeffrey Epstein για σκοπούς απασχόλησης που ήταν κάτω των 18 ετών.
Δικηγόρος: Ένσταση στη μορφή και τη θεμελίωση.
G: Έχω ήδη χαρακτηρίσει ποια ήταν η δουλειά μου, η οποία ήταν να βρίσκω ανθρώπους, ενήλικες, επαγγελματίες, για να κάνουν τα είδη των εργασιών που απαρίθμησα προηγουμένως.
Εξεταστής: Ποιο άτομο;
G: Γραμματέα σπιτιού, σεφ, πιλότο, αρχιτέκτονα.
Εξεταστής: Μα μιλάω για άτομα κάτω των 18 ετών, όχι για ενήλικα άτομα.
G: Άτομα κάτω των 18 ετών… Εγώ μόνο προσλάμβανα και έψαχνα για άτομα που προσπαθούσαν να βρουν άτομα για να καλύψουν επαγγελματικές θέσεις εργασίας και επαγγελματικές καταστάσεις.
Εξεταστής: Κάτω των 18 ετών; Σωστά;
G: Νομίζω ότι το διαπιστώσαμε. Η [αναφορά σε όνομα] ήταν 17 και είναι η μόνη… συγγνώμη, συνεχίστε.
Εξεταστής: Είναι το μόνο άτομο που συναντήσατε με σκοπό την πρόσληψη για τον Jeffrey που ήταν κάτω των 18 ετών;
Δικηγόρος: Ένσταση κατά της μορφής και της θεμελίωσης, παραποιεί την κατάθεσή της.
G: Δεν προσέλαβα λοιπόν άτομα, γνώρισα άτομα. Δεν χρησιμοποίησα τη λέξη πρόσληψη.
Εξεταστής: Εγώ τη χρησιμοποίησα. Είπα ότι το «συνάντησα» είναι…
G: Οπότε πήρα συνεντεύξεις από ανθρώπους για δουλειές, που ήταν επαγγελματίες άνθρωποι για επαγγελματικά πράγματα, και δεν γνωρίζω κανέναν εκτός από την [αναφορά σε όνομα], η οποία ήταν σαφώς μασέρ σε ηλικία 17 ετών. Αλλά αυτό είναι, ξέρετε, τουλάχιστον από όσο γνωρίζω και μπορώ να σκεφτώ, η μόνη που εκπλήρωσε οποιαδήποτε επαγγελματική ιδιότητα για τον Jeffrey.
Εξεταστής: Απαριθμήστε όλα τα άτομα κάτω των 18 ετών με τα οποία συναναστράφηκες σε οποιαδήποτε από τις ιδιοκτησίες του Jeffrey.
G: Δεν γνωρίζω κανέναν με τον οποίο συναναστράφηκα… εκτός από την [αναφορά σε όνομα]. Ήταν 17 σε αυτό το σημείο. Δεν είχα καμία ιδέα ακριβώς για τον νεαρό ενήλικο υπάλληλο που προσέλαβε ο Jeffrey.
Εξεταστής: Όταν λέτε ενήλικος υπάλληλος, προσλάβατε ποτέ εσείς κάποιον κάτω των 18 ετών;
G: Όχι.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
