ΕuroMercosur του Κώστα Δημ. Χρονόπουλου
Η Ε.Ε και οι χώρες της Νότιας / Λατινικής Αμερικής (Βραζιλία, Ουρουγουάη, Αργεντινή, Παραγουάη) – Mercosur, αποφάσισαν να προχωρήσουν σε μια εμπορική Συμφωνία διακίνησης μεταξύ τους προϊόντων, ώστε να επιτευχθεί μείωση των δασμών και αύξηση των εξαγωγών – εισαγωγών.
Υπάρχουν συν (+) και πλην (-).
Α. Τα θετικά:
Θα ωφεληθεί ο δευτερογενής τομέας: Βιομηχανίες, Επιχειρήσεις, Μεταποίηση κ.ο.κ.
Άνοιγμα εμπορικό σε μια μεγάλη αγορά εκατοντάδων εκατομμυρίων.
Ευάριθμοι μόνον κλάδοι αγροτικών προϊόντων (ελιές/λάδι, κρόκος Κοζάνης, ορισμένα κρασιά, φρούτα κ.ο.κ), δεδομένης ποιότητας, θα επωφεληθούν.
Κατάργηση (σε βάθος χρόνου) των σημερινών δασμών σχεδόν σε όλα τα προϊόντα.
Η σταδιακή υποκατάσταση των Κινέζικων προϊόντων στις αγορές της Mercosur από προϊόντα της Ε.Ε.
Ενίσχυση τόσο του Τουρισμού, όσο και των μεταφορών σε χώρες της Ε.Ε.
Β. Τα αρνητικά:
Βαρύ πλήγμα σε όλο το φάσμα (Γεωργία, Κτηνοτροφία, Μελισσοκομία, Αλιεία) του πρωτογενούς τομέα των Ευρωπαϊκών χωρών. Κυρίως θα πληγούν άτομα και μικρές Μονάδες του πρωτογενή τομέα.
Κίνδυνος για την Ε.Ε από εισαγωγή προϊόντων της Mercosur, τα οποία δεν υφίστανται τους ελέγχους πιστοποίησης γνησιότητας / ποιότητας, οι οποίοι είναι υποχρεωτικοί – και αυστηροί – για τα εγχώρια ευρωπαϊκά προϊόντα. Φυτοφάρμακα, ζωοτροφές, ορμόνες κ.α. ακατάλληλα που χρησιμοποιούνται στις χώρες της Νότιας Αμερικής, ανησυχούν σφόδρα τους Ευρωπαίους καταναλωτές.
(Σ.Σ. Κατά καιρούς και σε χώρες της Ε.Ε. έχει διαπιστωθεί έλλειμμα ελέγχων και χορήγηση απαγορευμένων ουσιών και για ευρωπαϊκά προϊόντα. Φαίνεται πάντως ότι στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, υπάρχουν περισσότερες δυνατότητες για ανεμπόδιστη χρήση ακατάλληλων / απαγορευμένων ουσιών).
Εξυπακούεται ότι ενδεδειγμένος και ενδελεχής έλεγχος είναι δυνατόν να συμφωνηθεί και να λειτουργήσει αποδοτικά, αν συσταθεί ένα Σώμα εκατοντάδων χιλιάδων – μη αργυρώνητων / αδιάφθορων ελεγκτών (!)
Πρόκληση διχασμών και αντιπαραθέσεων ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. (Γαλλία, Ελλάδα κ.α.) που στηρίζονται στον πρωτογενή τομέα, δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα / ανάγκες με άλλες, πχ Γερμανία – βιομηχανικές εξαγωγικές χώρες.
Επίσης και εντός της ίδιας χώρας, πχ Ελλάδα, θα υπάρξει σύγκρουση ανάμεσα στους απασχολούμενους στον πρωτογενή τομέα και τους άλλους. Ακόμη και μεταξύ των μικρών παραγωγών και διακινητών αγροτικών προϊόντων και μεγάλων / «επώνυμων» Μονάδων του κλάδου.
Ήδη στην Ε.Ε κατατίθεται πρόταση μομφής κατά της Προέδρου της Κομισιόν.
Χώρες όπως: Πολωνία, Αυστρία, Γαλλία, Ιρλανδία, Ουγγαρία, αρνούνται να συναινέσουν.
Οι στατιστικολόγοι των Βρυξελών φαίνεται πως σκέφτηκαν ότι επειδή το περίπου 1/6 των εργαζομένων ασχολείται με τον πρωτογενή τομέα και οι υπόλοιποι με τον δευτερογενή, καλό θα είναι να τον νεκρώσουμε εντελώς (!).
Αναρωτιέμαι: τι, ποιος, θα εμποδίσει αύριο τις αυξήσεις των προϊόντων της Mercosur, σε περιπτώσεις πχ: δυσμενών καιρικών συνθηκών, πολέμων, αλλαγής Κυβέρνησης / Καθεστώτος;
Τι προϊόντα και σε τι τιμές θα καταναλώσουν οι Ευρωπαίοι; Μήπως τα εγχώρια του πρωτογενή τομέα τους, τα οποία θα έχουν προ πολλού εξαφανιστεί από την αγορά;
Άραγε τα έχουν σκεφτεί αυτά τα τελευταία 25 χρόνια οι σοφοί της Ε.Ε.;
Η Ε.Ε διέψευσε όλες τις προσδοκίες των ιδρυτών της και των λαών της. Πρόδωσε κάθε έννοια αλληλεγγύης ανάμεσα στα Κράτη-μέλη.
Δεν κατόρθωσε να γίνει πραγματικά ενιαία / ενωμένη με ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική, άμυνα, ενιαία φωνή και υπόσταση. Μια στυγνή οικονομική σχέση που όμως – ανέντιμα και ανήθικα – οδήγησε σε εκμετάλλευση των «Μεγάλων και Ισχυρών» Κρατών έναντι των «μικρών και ανίσχυρων» (!)
Αντί να γίνει μια αυτάρκης, ανεξάρτητη και οικονομικά ισχυρή Ε.Ε., που διαθέτει και πρωτογενή και δευτερογενή τομέα και μεγάλη εγχώρια αγορά, αναζητεί σωσίβιο στη Mercosur!
Ιατρού
