Μια απλή αναφορά του Μακάριου Λαζαρίδη για το «γκριζάρισμα» του Αιγαίου ήταν αρκετή για να αποκαλυφθεί η πραγματική πολυχρωμία της κυβέρνησης. Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας επέστρεψε στα γεγονότα των Ιμίων το 1996, καταλογίζοντας στο ΠΑΣΟΚ «τραγικούς και άβουλους χειρισμούς» που έδωσαν στην Τουρκία το πρόσχημα να μιλήσει για γκρίζες ζώνες και να χτίσει το αφήγημα της «γαλάζιας πατρίδας».
Η αντίδραση εντός Μαξίμου ήταν, όπως πάντα, πολυφωνική. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης εμφανίστηκε σαν φάρος ενότητας: «πλήρης στήριξη στον Λαζαρίδη», «λαθροχειρία από ΜΜΕ και αντιπολίτευση», και λίγο πολύ «όποιος διαφωνεί με εμάς παραποιεί την αλήθεια». Από την άλλη πλευρά, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης κράτησε την αυστηρή διπλωματική γραμμή: η θεωρία περί γκριζών ζωνών ανήκει στην Τουρκία, η Ελλάδα δεν αποδέχεται τίποτα και όποιος επιχειρήσει να την ερμηνεύσει διαφορετικά, μάλλον βλέπει φαντάσματα.
Το αποτέλεσμα;
Ένα πολιτικό «τρίγωνο» που μάλλον δεν ήξερε αν πρέπει να μιλήσει σαν ενιαία κυβέρνηση ή σαν τρία διαφορετικά γραφεία επικοινωνίας. Ο Λαζαρίδης δείχνει με το δάχτυλο το ΠΑΣΟΚ, ο Μαρινάκης φωνάζει για στήριξη και παραποίηση, και ο Γεραπετρίτης θυμίζει σε όλους ποιο είναι το διεθνές δίκαιο. Το κοινό συμπέρασμα; Μπορεί να φαίνεται ότι όλοι μιλούν για το ίδιο θέμα, αλλά στην πραγματικότητα οι τόνοι, οι σκοπιμότητες και οι γραμμές δεν συναντώνται ποτέ.
Και έτσι, ενώ η αντιπολίτευση προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την αναταραχή, οι πολίτες βλέπουν μια κυβέρνηση που προσπαθεί να δείξει ενότητα… και τελικά αφήνει να φαίνεται η πιο «γκρίζα ζώνη» της: τις εσωτερικές της διαφωνίες. Το Αιγαίο δεν είναι πια το μόνο που κινδυνεύει να γκριζάρει.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
