ΜΠΟΝΟΥΣ 3.000 ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ- ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ ΕΡΓΟΥ Ή ΘΕΣΗΣ;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

 

Την ώρα που η ακρίβεια συμπιέζει τα εισοδήματα και ο δημόσιος διάλογος περιστρέφεται γύρω από «δημοσιονομική πειθαρχία», το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται να έχει βρει έναν διαφορετικό τρόπο επιβράβευσης της… κανονικότητας.

Σύμφωνα με επίσημη απάντηση του υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου στη Βουλή, συνολικά 91 υπάλληλοι της Προεδρίας της Κυβέρνησης έλαβαν μπόνους για το έτος 2024, με το συνολικό ποσό να αγγίζει τις 250.000 ευρώ. Με απλά μαθηματικά, πρόκειται για περίπου 3.000 ευρώ ανά δικαιούχο.

Το στοιχείο που προκαλεί ερωτήματα δεν είναι μόνο το ύψος του ποσού, αλλά κυρίως το ποιοι και γιατί το έλαβαν. Ένας στους πέντε εργαζόμενους της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού της Προεδρίας της Κυβέρνησης «τσίμπησε» το μπόνους, όχι κατόπιν υπερωριών, έκτακτων συνθηκών ή εξαιρετικών επιδόσεων, αλλά επειδή ,όπως προκύπτει από τα ίδια τα κριτήρια, έφεραν εις πέρας καθήκοντα που εντάσσονται στον πυρήνα της αρμοδιότητάς τους.

Τα «κριτήρια αριστείας»

Ο υπουργός παραδέχεται ρητά ότι η ανταμοιβή συνδέεται με την ολοκλήρωση των μεταρρυθμιστικών οροσήμων του Εθνικού Σχεδίου για το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, καθώς και με τη συστηματική παρακολούθηση της υλοποίησής τους. Ως δείκτης επίτευξης αναφέρεται η υποβολή ανά εξάμηνο του λεγόμενου bi-annual reporting προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Με άλλα λόγια, οι υπάλληλοι ανταμείφθηκαν επειδή παρακολούθησαν, κατέγραψαν και ανέφεραν την πρόοδο έργων και μεταρρυθμίσεωv ακριβώς δηλαδή αυτό για το οποίο προσλήφθηκαν και αμείβονται ήδη μέσω του μισθού τους.

Την απόφαση για τη χορήγηση των μπόνους έλαβε ο αρμόδιος Διευθυντής Τομέα, γεγονός που γεννά πρόσθετα ερωτήματα για τη διαφάνεια και την αντικειμενικότητα της διαδικασίας.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Το ζήτημα δεν είναι αν το δημόσιο πρέπει να επιβραβεύει την αποτελεσματικότητα. Το ερώτημα είναι γιατί αυτή η «κουλτούρα μπόνους» φαίνεται να εφαρμόζεται επιλεκτικά, κυρίως στην καρδιά της εκτελεστικής εξουσίας. Την ίδια στιγμή, χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι σε κρίσιμους τομείς –εκπαίδευση, υγεία, αυτοδιοίκηση– καλούνται να αποδώσουν υπό συνθήκες υποστελέχωσης και πίεσης, χωρίς καμία πρόσθετη ανταμοιβή για την επίτευξη στόχων που συχνά υπερβαίνουν τις τυπικές τους αρμοδιότητες.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: στο Μαξίμου, η επιτυχία των κυβερνητικών οροσήμων μεταφράζεται σε προσωπικό οικονομικό όφελος. Για τους υπόλοιπους, η «επιτυχία» παραμένει ηθική ικανοποίηση.

Και κάπως έτσι, το μπόνους των 3.000 ευρώ δεν μοιάζει τόσο με επιβράβευση αριστείας, όσο με επιβεβαίωση ότι, στο ελληνικό κράτος, η εγγύτητα στην εξουσία εξακολουθεί να είναι το πιο αποδοτικό κριτήριο.