Νέα ισορροπία δυνάμεων στην Κορεατική Χερσόνησο: Οι ΗΠΑ περιορίζουν την εμπλοκή τους

Έναν πιο περιορισμένο ρόλο για τις Ηνωμένες Πολιτείες στην αποτροπή της Βόρειας Κορέας προβλέπει νέο έγγραφο στρατηγικής του Πενταγώνου, μεταβιβάζοντας μεγαλύτερη αμυντική ευθύνη στη Νότια Κορέα.

Σύμφωνα με την Εθνική Στρατηγική Άμυνας, η Σεούλ θεωρείται πλέον ικανή να αναλάβει την κύρια αποστολή αποτροπής της Πιονγκγιάνγκ, με τις ΗΠΑ να διατηρούν κρίσιμη αλλά σαφώς πιο περιορισμένη υποστήριξη. Όπως επισημαίνεται, η ανακατανομή αυτή των ρόλων εξυπηρετεί το αμερικανικό συμφέρον για επικαιροποίηση της διάταξης των αμερικανικών δυνάμεων στην Κορεατική Χερσόνησο.

Όπως μεταδίδει το Reuters, στη Νότια Κορέα σταθμεύουν σήμερα περίπου 28.500 Αμερικανοί στρατιώτες, στο πλαίσιο της κοινής άμυνας απέναντι στη Βόρεια Κορέα. Παράλληλα, η Σεούλ έχει ενισχύσει σημαντικά τις ένοπλες δυνάμεις της, αυξάνοντας τον αμυντικό της προϋπολογισμό κατά 7,5% για το τρέχον έτος, ενώ διαθέτει συνολικά 450.000 στρατιώτες.

Το έγγραφο υπογραμμίζει επίσης ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχουν σκέψεις στην Ουάσινγκτον για μεγαλύτερη ευελιξία των αμερικανικών δυνάμεων στη Νότια Κορέα, ώστε να μπορούν να επιχειρούν και εκτός της Κορεατικής Χερσονήσου, ανταποκρινόμενες σε ευρύτερες προκλήσεις, όπως η υπεράσπιση της Ταϊβάν και η ανάσχεση της αυξανόμενης στρατιωτικής ισχύος της Κίνας.

Παρότι η Νότια Κορέα έχει εκφράσει επιφυλάξεις για μια τέτοια αλλαγή ρόλου, τα τελευταία 20 χρόνια εργάζεται συστηματικά για την ενίσχυση των αμυντικών της δυνατοτήτων, με στόχο να μπορεί να αναλάβει τη διοίκηση των συνδυασμένων αμερικανο-νοτιοκορεατικών δυνάμεων σε περίοδο πολέμου.

Σε ευρύτερο επίπεδο, το Πεντάγωνο ξεκαθαρίζει ότι προτεραιότητά του παραμένει η υπεράσπιση της αμερικανικής πατρίδας. Στον Ινδο-Ειρηνικό, η στρατηγική επικεντρώνεται στο να αποτραπεί η κυριαρχία της Κίνας επί των ΗΠΑ ή των συμμάχων τους, τονίζοντας ότι μια σταθερή και βιώσιμη ειρήνη είναι εφικτή χωρίς αλλαγή καθεστώτος ή υπαρξιακή σύγκρουση.

Το κείμενο δεν κατονομάζει άμεσα την Ταϊβάν, ωστόσο το ζήτημα παραμένει κομβικό, καθώς το Πεκίνο θεωρεί το νησί αναπόσπαστο μέρος της Κίνας, ενώ η Ταϊπέι απορρίπτει τους ισχυρισμούς και υπογραμμίζει ότι μόνο ο λαός της μπορεί να αποφασίσει για το μέλλον του.