MERCOSUR: Η ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΜΕ «ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ» ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ – ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΣΕ ΙΣΧΥ Η ΣΥΜΦΝΙΑ ΠΟΥ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

 

Σε μια κίνηση που χαρακτηρίζεται από πολλούς ως απεγνωσμένη προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων, η εμπορική συμφωνία ΕΕ-Mercosur οδεύει προς προσωρινή εφαρμογή τον Μάρτιο του 2026, αγνοώντας τις σφοδρές αντιδράσεις και την παραπομπή της στο Δικαστήριο της ΕΕ. Παρά το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι αγρότες βρίσκονται στα κάγκελα και η Γαλλία προειδοποιεί για την καταστροφή της εγχώριας παραγωγής, οι υποστηρικτές της συμφωνίας, με μπροστάρη τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, πιέζουν για την άμεση ενεργοποίηση. Η στρατηγική είναι η συμφωνία να τεθεί σε ισχύ «από το πίσω παράθυρο», πριν η δικαιοσύνη ή οι πολιτικές αντιδράσεις προλάβουν να την αναχαιτίσουν.

Η απόφαση για προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας εντός του Μαρτίου βασίζεται σε μια διπλωματική «ντρίμπλα», σύμφωνα με την οποία το πρωτόκολλο ενεργοποιείται μόλις το επικυρώσει το πρώτο κράτος της Mercosur (πιθανότατα η Παραγουάη). Αυτή η βιασύνη έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη περασμένη κίνηση των ευρωβουλευτών να παραπέμψουν τη συμφωνία στο Δικαστήριο της ΕΕ (ΔΕΕ), μια διαδικασία που υπό κανονικές συνθήκες θα μπορούσε να παγώσει τα πάντα για έως και δύο χρόνια. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Βερολίνο δείχνουν να μην πτοούνται, επιδιώκοντας να ξεκινήσει η ροή προϊόντων και η κατάργηση δασμών πριν βγει η δικαστική ετυμηγορία, δημιουργώντας μια κατάσταση που θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανατραπεί εκ των υστέρων.

Στο επίκεντρο της σύγκρουσης βρίσκεται το όραμα του Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος από το Νταβός δήλωσε απερίφραστα ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική για την ανάπτυξη της Ευρώπης» και χαρακτήρισε τη συμφωνία ως «δίκαιη και ισορροπημένη». Για το γερμανικό επιχειρηματικό λόμπι, η Mercosur είναι το απαραίτητο «αντίδοτο» στους δασμούς των ΗΠΑ και ένας τρόπος απεξάρτησης από την Κίνα. Όμως, αυτή η «ισορροπία» μεταφράζεται σε ανεξέλεγκτες εισαγωγές φθηνού βοείου κρέατος, ζάχαρης και πουλερικών, που απειλούν να εξοβελίσουν τους Ευρωπαίους παραγωγούς από την ίδια τους την αγορά, καθώς τα προϊόντα της Λατινικής Αμερικής δεν υπόκεινται στους ίδιους αυστηρούς περιβαλλοντικούς και υγειονομικούς κανόνες.

Το πολιτικό ρίσκο είναι τεράστιο, καθώς η προσωρινή εφαρμογή θεωρείται μια επικίνδυνη δημοκρατική ακροβασία. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διατηρεί το δικαίωμα να ακυρώσει τη συμφωνία στο μέλλον, όμως αν η εφαρμογή έχει ήδη ξεκινήσει, η οικονομική σύγχυση θα είναι πρωτοφανής. Μετά από 25 χρόνια διαπραγματεύσεων, η ΕΕ φαίνεται να διχάζεται βαθιά: από τη μία πλευρά η ανάγκη για οικονομική επέκταση και από την άλλη η επιβίωση του αγροτικού κόσμου και ο σεβασμός στις νομικές διαδικασίες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καλείται τώρα να αποφασίσει αν θα προχωρήσει σε αυτή την κατά μέτωπο σύγκρουση με τους αγρότες και τη δικαιοσύνη, θέτοντας σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή για χάρη των εμπορικών δεικτών.