Η Ευρωπαϊκή Ένωση αμφισβητεί το «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ – Γεωπολιτικές ανησυχίες και επίσημες δηλώσεις

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις για το «Συμβούλιο Ειρήνης» που ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, κυρίως όσον αφορά τη συμβατότητά του με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, όπως τόνισε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα.

«Υπάρχουν αμφιβολίες για τη δομή, τη διακυβέρνηση και το πεδίο δράσης του Συμβουλίου, το οποίο φαίνεται να λειτουργεί ανεξάρτητα από διεθνείς θεσμούς», δήλωσε ο Κόστα μετά την έκτακτη σύνοδο των 27 στις Βρυξέλλες.

Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, ανακοίνωσε ότι η Μαδρίτη απορρίπτει τη συμμετοχή της, επισημαίνοντας ότι «η Ευρώπη πρέπει να στηρίζει θεσμούς που σέβονται τον ΟΗΕ και τις διεθνείς συμφωνίες».

Ο Γάλλος πρόεδρος δήλωσε ότι η Γαλλία δεν θα συμμετάσχει, θεωρώντας πως το Συμβούλιο ενδέχεται να υπονομεύσει τις διεθνείς δεσμεύσεις.

Η Βρετανία απέφυγε την τελετή υπογραφής, κυρίως λόγω της συμμετοχής του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, ενώ άλλες χώρες εξέφρασαν ανησυχίες για πιθανή πολιτική παρέμβαση και έλλειψη διαφάνειας.

Η στάση της ΕΕ εξηγείται τόσο από νομικούς όσο και από γεωπολιτικούς λόγους:

Συμβατότητα με διεθνείς οργανισμούς: Η ΕΕ θέλει να αποφύγει πρωτοβουλίες που θα παρακάμπτουν ή θα αμφισβητούν τον ρόλο του ΟΗΕ.

Γεωπολιτική ισορροπία: Η ένταξη χωρών με αμφιλεγόμενο ρόλο σε διεθνείς συγκρούσεις, όπως η Ρωσία, προκαλεί ανησυχία για τη νομιμότητα και την ουδετερότητα του Συμβουλίου.

Ανεξέλεγκτη πρωτοβουλία: Η προσωπική καθοδήγηση του Τραμπ και η παρουσίαση του Συμβουλίου στο Νταβός με 19 ηγέτες υποδηλώνουν συγκέντρωση εξουσίας σε έναν μόνο ηγέτη, κάτι που ανησυχεί την ΕΕ για διαφάνεια και λογοδοσία.

Πολιτικο-διπλωματικοί λόγοι: Η συμμετοχή σε οργανισμούς που δεν έχουν πλήρη διεθνή αναγνώριση θα μπορούσε να προκαλέσει εσωτερικές εντάσεις εντός της ΕΕ και να αποδυναμώσει την κοινή εξωτερική πολιτική της Ένωσης.

Συνολικά, η ευρωπαϊκή στάση αντικατοπτρίζει την προσπάθεια να διατηρηθεί η τήρηση διεθνών κανόνων, η στρατηγική σταθερότητα και η συλλογική διαχείριση κρίσεων, αποφεύγοντας μονομερείς πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να διαταράξουν την ισορροπία στην παγκόσμια διπλωματία.