Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρείται μια συστηματική προσπάθεια νομιμοποίησης και ηρωοποίησης εγκληματικών πράξεων από τα τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης. Η δολοφονία του Σολωμού Σολωμού το 1996 στην Κύπρο, αντί να αναγνωρίζεται ως ιστορικό γεγονός, παρουσιάζεται πλέον ως «παράδειγμα εφαρμογής εθνικής ισχύος».
Μέσα από δημοσιεύματα όπως της Sözcü και της Daily Sabah, η αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής μετατρέπεται σε «εθνικό καθήκον», προωθώντας μια κουλτούρα όπου η χρήση βίας θεωρείται «αναπόφευκτη» απάντηση σε οποιαδήποτε αμφισβήτηση συμβόλων.
Η Sözcü αναδεικνύει τον Αντιστράτηγο Χασάν Κουντακτζί ως πρότυπο αποφασιστικότητας, υπογραμμίζοντας ότι είχε δηλώσει πως όποιος κατεβάσει τη σημαία θα «εξουδετερωνόταν αμέσως». Ο ίδιος, όπως αναπαράγεται από τον τουρκικό Τύπο, περιγράφει με ψυχρότητα τη στιγμή που έδωσε το σήμα για «Πυρ» ενάντια στον άοπλο Σολωμού.
Η αρθρογραφία αυτή απαξιώνει τη ζωή του ανθρώπου σε σχέση με ένα σύμβολο, αμφισβητώντας την ίδια στιγμή ότι το θύμα ήταν άοπλο. Η λογική που προωθείται είναι σαφής: «Άνθρωπος που σέβεται τη σημαία είναι έτοιμος να πεθάνει για αυτήν», χωρίς αναφορά σε διεθνές δίκαιο ή αναλογικότητα.
Η ίδια νοοτροπία επεκτείνεται σε όλη την τουρκική επικράτεια: όπως δήλωσε ο Κουντακτζί, η εντολή θα ίσχυε και στη Βόρεια Κύπρο ή στο Ντιγιάρμπακιρ, δείχνοντας μια στρατηγική «παντού» για την εδραίωση της απειλής.
Παρά τη διεθνή καταδίκη και το κόκκινο ένταλμα της Interpol, ο τουρκικός Τύπος συνεχίζει να προβάλλει τη δολοφονία ως «πρότυπο εθνικής θυσίας», αποδεικνύοντας ότι η ανθρώπινη ζωή υποτάσσεται στο σύμβολο της σημαίας. Η υπόθεση του Σολωμού Σολωμού χρησιμοποιείται σήμερα ως εργαλείο εθνικιστικής συσπείρωσης, με την Ελλάδα και την Κύπρο να βλέπουν το ιστορικό έγκλημα να «ανακατασκευάζεται» ως ηρωική πράξη.
Γράφει ο Σαλαμινομάχος
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
