Παύλος Μαρινάκης: Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της καταστολής

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

 

Ποινικοποιεί τους αγρότες, λοιδορεί τις συνελεύσεις, αναζητά «πρόθυμους»

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δεν περιορίστηκε αυτή τη φορά σε επικοινωνιακές ακροβασίες. Επέλεξε ανοιχτά τον ρόλο του πολιτικού εισαγγελέα, απειλώντας τους αγωνιζόμενους αγρότες, συκοφαντώντας το οργανωμένο κίνημά τους και κηρύσσοντας ουσιαστικά πόλεμο στις συλλογικές διαδικασίες. Με δηλώσεις που παραπέμπουν περισσότερο σε αυταρχικά εγχειρίδια παρά σε δημοκρατική διακυβέρνηση, το Μαξίμου δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο.

Ενοχλημένη από την άρνηση της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων η οποία εκφράζει δεκάδες μπλόκα σε όλη τη χώρα,  να συμμετάσχει σε μια προσχηματική συνάντηση «κατά παραγγελία», η κυβέρνηση επιστράτευσε τον κ. Μαρινάκη για να κάνει τη βρώμικη δουλειά: απαξίωση, στοχοποίηση και ωμές απειλές καταστολής.

Σε τηλεοπτική του εμφάνιση, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναμάσησε το γνωστό αφήγημα περί «μικρής μειοψηφίας», μίλησε για «κομματικά εγκάθετους» που δήθεν υποκινούν τις κινητοποιήσεις, επιχειρώντας να βαφτίσει έναν μαζικό κοινωνικό αγώνα ως κομματική ίντριγκα. Πρόκειται για μια παλιά, φθαρμένη μέθοδο: όποιος αντιστέκεται, στοχοποιείται.

Το αποκορύφωμα, ωστόσο, ήταν η κυνική δήλωση ότι «πάνε οι εποχές των γενικών συνελεύσεων». Μια φράση που δεν αποτελεί απλώς πολιτική αβλεψία, αλλά ωμή ομολογία. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ενοχλείται απλώς από τα μπλόκα· ενοχλείται από το γεγονός ότι οι αγρότες αποφασίζουν συλλογικά, χωρίς άδεια, χωρίς διαμεσολαβητές και χωρίς κυβερνητική εποπτεία.

Με την πραγματικότητα να τον διαψεύδει καθημερινά, ο κ. Μαρινάκης ισχυρίστηκε ότι η «μεγάλη πλειοψηφία» των αγροτών προσέρχεται στον διάλογο με τον πρωθυπουργό. Την ίδια στιγμή, όμως, εξαπέλυε απειλές προς όσους επιμένουν στον αγώνα, υπενθυμίζοντάς τους ότι «το 2026 δεν είναι ’96 ούτε 2006», σε μια δήλωση που περισσότερο μοιάζει με προειδοποίηση παρά με πολιτικό επιχείρημα.

Οι απειλές δεν έμειναν στο επίπεδο της ρητορικής. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μίλησε ξεκάθαρα για επέμβαση της Αστυνομίας, παρουσιάζοντας το κλείσιμο δρόμων ως «παρανομία» που πρέπει να αντιμετωπιστεί από τις Αρχές και τη Δικαιοσύνη. Με άλλα λόγια, η κοινωνική διαμαρτυρία βαφτίζεται ποινικό ζήτημα και η καταστολή παρουσιάζεται ως θεσμικό καθήκον.

Την ίδια ώρα, το Μαξίμου επιχειρεί να στήσει ένα σκηνικό «διαλόγου» με επιλεγμένους συνομιλητές. Ο κ. Μαρινάκης παρέθεσε λίστα συμμετεχόντων στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό, αρκετοί εκ των οποίων (σύμφωνα με καταγγελίες των ίδιων των αγροτών) δεν εκπροσωπούν παρά μόνο τον εαυτό τους. Ένας διάλογος χωρίς τους πραγματικούς εκπροσώπους του κινήματος, αλλά με όσους είναι διατεθειμένοι να νομιμοποιήσουν το κυβερνητικό αφήγημα.

Δεν είναι τυχαίο ότι το Παγκρήτιο Συντονιστικό Κρήτης έχει ήδη δηλώσει ότι δεν θα παραστεί, ενώ δεκάδες αγροτοκτηνοτροφικοί σύλλογοι και μπλόκα επαναβεβαιώνουν τη στήριξή τους στην Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων. Η εικόνα είναι ξεκάθαρη: η κυβέρνηση συνομιλεί με μια μειοψηφία «πρόθυμων», ενώ επιτίθεται στην πλειοψηφία που αντιστέκεται.

Ο Παύλος Μαρινάκης, ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, δεν εκφράζει απλώς μια σκληρή γραμμή. Εκφράζει μια βαθιά αντιδημοκρατική αντίληψη, όπου οι συλλογικές αποφάσεις θεωρούνται εμπόδιο, οι κινητοποιήσεις απειλή και η καταστολή εργαλείο «κανονικότητας».

Όσο κι αν προσπαθεί το Μαξίμου να παρουσιάσει αυτή τη στάση ως ρεαλισμό, η αλήθεια είναι απλή: όταν μια κυβέρνηση φοβάται τις συνελεύσεις και απειλεί τους αγρότες, έχει ήδη χάσει τη νομιμοποίησή της.