ΕΕ: Από τη δημοκρατία στη δυστοπία

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Τα τελευταία χρόνια το καθεστώς κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει επεκταθεί με τρόπο που επιτρέπει την επιβολή εξαιρετικά αυστηρών μέτρων σε ιδιώτες χωρίς ποινική διαδικασία, δίκη ή καταδίκη. Πάγωμα τραπεζικών λογαριασμών, ακύρωση οικονομικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων, διακοπή υπηρεσιών και ουσιαστικός αποκλεισμός από την καθημερινή ζωή επιβάλλονται πλέον και σε πολίτες ή κατοίκους ευρωπαϊκών χωρών, όχι για εγκλήματα, αλλά για πολιτικά ή δημοσιογραφικά έργα που θεωρούνται ανεπιθύμητα.

Στο πλαίσιο των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, ο κατάλογος της ΕΕ περιλαμβάνει δεκάδες άτομα, ανάμεσά τους δημοσιογράφους, πολιτικούς αναλυτές και ακτιβιστές που ζουν στην Ευρώπη ή σε στενά συνδεδεμένα κράτη. Οι δραστηριότητες για τις οποίες στοχοποιούνται –δημοσιογραφία, πολιτικός λόγος, ακτιβισμός ή γεωπολιτική ανάλυση– είναι απολύτως νόμιμες και προστατευόμενες από την ευρωπαϊκή έννομη τάξη. Παρ’ όλα αυτά, οι κυρώσεις έχουν άμεσες και καταστροφικές συνέπειες στην προσωπική και επαγγελματική τους ζωή, καθώς απαγορεύονται οι οικονομικές συναλλαγές, ακυρώνονται συμβάσεις και συχνά διακόπτονται ακόμη και βασικές υπηρεσίες.

Η ιδιαιτερότητα του συστήματος έγκειται στο ότι οι κυρώσεις δεν παρουσιάζονται ως ποινές, αλλά ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής. Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί, με ομοφωνία, να χαρακτηρίσει συγκεκριμένες συμπεριφορές ως αντίθετες προς τους στόχους και τις αξίες της ΕΕ και να επιβάλει περιοριστικά μέτρα με σκοπό την αλλαγή συμπεριφοράς. Επειδή τα μέτρα αυτά εντάσσονται τυπικά στην εξωτερική πολιτική, παρακάμπτονται οι εγχώριες νομικές εγγυήσεις και δεν υπάρχει ουσιαστική δυνατότητα προσφυγής στα εθνικά δικαστήρια.

Νομικοί και ακαδημαϊκοί επισημαίνουν ότι, παρότι το καθεστώς αυτό μπορεί να είναι διαδικαστικά νόμιμο βάσει των ευρωπαϊκών συνθηκών, συγκρούεται με θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου και των ατομικών ελευθεριών. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός εξωθεσμικού μηχανισμού εξαναγκασμού, όπου η εκτελεστική εξουσία μπορεί να τιμωρεί πολιτικά μη αρεστές φωνές χωρίς αποδείξεις, δικαστικό έλεγχο ή λογοδοσία, μετατρέποντας ένα εργαλείο εξωτερικής πίεσης σε μέσο εσωτερικής καταστολής.