Κοινωνική «έκρηξη» το 2025: Οι Έλληνες αποδοκιμάζουν την κυβέρνηση και καταγγέλλουν τη διαφθορά

Οι τελευταίες μετρήσεις της κοινής γνώμης για το κλείσιμο του έτους αποκαλύπτουν ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα στην κοινωνία και την πολιτική ηγεσία. Η εικόνα που διαμορφώνεται για το 2025 είναι αυτή μιας χώρας που πιέζεται ασφυκτικά από το κόστος ζωής, ενώ παράλληλα εκφράζει έντονη οργή για τα συνεχή σκάνδαλα και την αίσθηση αδικίας που επικρατεί.

Η έρευνα αναδεικνύει την κατάρρευση της εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς. Ένας στους δύο πολίτες (52%) θέτει ως απόλυτη προτεραιότητα τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, όμως το 27% των ερωτηθέντων ζητά επιτακτικά δικαιοσύνη, συνδέοντας την καθημερινή επιβίωση με την ανάγκη κάθαρσης από τα σκάνδαλα.

• Πολιτική Απαξίωση: Η στάση απέναντι στους εκλεγμένους αξιωματούχους είναι στην πλειονότητά της αρνητική, με το 19% να θεωρεί ότι μόνο μια πλήρης ανατροπή του κατεστημένου συστήματος μπορεί να φέρει ουσιαστική αλλαγή.

• Ατιμωρησία: Η κοινή γνώμη φαίνεται να χρεώνει στην κυβέρνηση έλλειψη βούλησης για την πάταξη της διαφθοράς, θεωρώντας ότι οι θεσμοί λειτουργούν επιλεκτικά.

Η ακρίβεια παραμένει ο βασικός μοχλός κοινωνικής αποσταθεροποίησης. Το 82% των νοικοκυριών «πονά» κυρίως από τις τιμές στα τρόφιμα, την ηλεκτρική ενέργεια και τα ενοίκια.

• Τράπεζες: Η δυσαρέσκεια στρέφεται έντονα κατά των τραπεζικών ιδρυμάτων. Το 94% των πολιτών απαιτεί από το κράτος να επιβάλει χαμηλότερα επιτόκια στα δάνεια, ενώ το 82% ζητά την έκτακτη φορολόγηση των τραπεζικών κερδών, θεωρώντας τα προκλητικά εν μέσω κρίσης.

• Στεγαστικό: Η κρίση των ακινήτων εγκλωβίζει τους πολίτες, με το 59% να βλέπει την ιδιοκατοίκηση ως μοναδικό σωσίβιο, την ώρα που οι τιμές των ενοικίων καλπάζουν.

Παρά το γεγονός ότι το 71% αναγνωρίζει πως το ψηφιακό κράτος έχει διευκολύνει την καθημερινότητα, ο φόβος για το μέλλον είναι παρών. Σχεδόν ένας στους δύο εργαζόμενους νιώθει ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) αποτελεί απειλή για την εργασιακή του ασφάλεια, προσθέτοντας ακόμη ένα βάρος στην ήδη επιβαρυμένη ψυχολογία των πολιτών.

Η συσσωρευμένη οργή για την ακρίβεια, σε συνδυασμό με την έντονη καχυποψία για τη διαχείριση των σκανδάλων διαφθοράς, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα για το πολιτικό σκηνικό του 2026.

Η κυβέρνηση φαίνεται να χάνει το ηθικό πλεονέκτημα, καθώς η πρόοδος στους ψηφιακούς δείκτες και η οριακή και εν πολλοίς αμφιλεγόμενη ως προς το αποτέλσμα γεωπολιτική θωράκιση δεν αρκεί για να αντισταθμίσει την αίσθηση αδικίας και ατιμωρησίας που διακατέχει το 27% των πολιτών.

Αν η δικαιοσύνη δεν δώσει πειστικές απαντήσεις στις υποθέσεις που ταλανίζουν την κοινή γνώμη, η απαίτηση για συνολική ανατροπή ενδέχεται να μετατραπεί από παθητική δυσαρέσκεια σε ένα ενεργό κύμα κοινωνικής και πολιτικής αποσταθεροποίησης.