9 ΔΙΣ. ΡΩΣΙΚΑ ΔΟΛΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΥΡΗΝΙΚΟ «ΠΑΙΧΝΙΔΙ» ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ – ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ & ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η Τουρκία ανακοίνωσε ότι έλαβε από τη Ρωσία νέα χρηματοδότηση ύψους 9 δισ. δολαρίων για τον πυρηνικό σταθμό Ακκούγιου στη Μερσίνη, έργο της Rosatom, με την Άγκυρα να δηλώνει πως στοχεύει να τεθεί σε λειτουργία το 2026. Ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας, Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, ανέφερε ότι η χρηματοδότηση πιθανότατα θα αξιοποιηθεί την περίοδο 2026 έως 2027, με 4 έως 5 δισ. να «πέφτουν» ειδικά μέσα στο 2026 ως εξωτερική χρηματοδότηση.

Πρόκειται για μια κίνηση γεωοικονομική και γεωπολιτική και αφορά άμεσα την ισορροπία ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το project  για το Ακκούγιου βασίζεται σε διακρατική συμφωνία του 2010, ύψους περίπου 20 δισ. δολαρίων, και προβλέπει μονάδες συνολικής ισχύος περίπου 4.800 MW, με στόχο να καλύπτει κοντά στο 10% της ηλεκτροπαραγωγής της Τουρκίας. Το έργο έχει ήδη εμφανίσει καθυστερήσεις, με διεθνείς αναφορές να σημειώνουν προβλήματα εφοδιασμού εξοπλισμού και μετακύλιση του χρονοδιαγράμματος, ενώ έχει υπάρξει δημόσια συζήτηση και για το πώς επηρεάζουν οι διεθνείς περιορισμοί την προμήθεια κρίσιμων εξαρτημάτων.

Το κομβικό για την Ελλάδα είναι ότι η Τουρκία “χτίζει” την ενεργειακή της αυτονομία και το στρατηγικό βάθος της στη Μεσόγειο και, ταυτόχρονα, “δένει” αυτό το βάθος με διεθνή κεφάλαια και πολλαπλούς εταίρους.

Ο Μπαϊρακτάρ δήλωσε ότι η Άγκυρα συζητά επιπλέον πυρηνικά έργα σε Σινώπη (Μαύρη Θάλασσα) και Θράκη (ευρωπαϊκή Τουρκία) με την Νότια Κορέα, την Κίνα, την Ρωσία και τις ΗΠΑ, επιδιώκοντας «την πιο ανταγωνιστική προσφορά».

Το εν λόγω εγχείρημα είναι σχεδιασμός κλιμάκωσης σε τρεις πυρηνικές ζώνες, σε τρία διαφορετικά γεωγραφικά “μέτωπα”, που αυξάνουν την τουρκική ανθεκτικότητα και το διαπραγματευτικό της βάρος.

Η  Άγκυρα ενώνει το πακέτο της ενεργειακής ισχύος με τις ανανεώσιμες και την αποθήκευση, αφού αναφέρει συνομιλίες με τη σαουδαραβική ACWA Power για ηλιακό πακέτο 5.000 MW, με πρώτη φάση 2.000 MW που στοχεύει να κλείσει στο α’ τρίμηνο 2026. Με λίγα λόγια, η Τουρκία επιχειρεί να εμφανιστεί ως ενεργειακό hub με πυρηνικά, ΑΠΕ, αποθήκευση, φυσικό αέριο, LNG και διακρατικές συμφωνίες.

Στην Ανατολική Μεσόγειο, η πυρηνική διάσταση δεν αφορά μόνο την οικονομία.Είναι και θέμα ασφάλειας υποδομών, διαχείρισης κρίσεων και περιφερειακής σταθερότητας.

Υπάρχουν ήδη διεθνώς καταγεγραμμένες ανησυχίες και αντιδράσεις για το Ακκούγιου, ιδίως μετά τους σεισμούς στην Τουρκία, με δημόσια συζήτηση για την σεισμικότητα, την ανθεκτικότητα και τα ρίσκα που την συνοδεύουν, καθώς και με φορείς στην Κύπρο να έχουν κατά καιρούς ζητήσει μεγαλύτερη διεθνή εμπλοκή και εποπτεία.

Ανεξάρτητα από το πού στέκεται κανείς, για την Ελλάδα το πρακτικό ερώτημα είναι αν υπάρχει σχέδιοδιπλωματικής πίεσης & έκτακτης ανάγκης στην περιοχή.

Η ενεργειακή αρχιτεκτονική της Τουρκίας σχεδιάζεται επάνω σε μια συνολική αναθεωρητική στρατηγική που έχει επανειλημμένα συγκρουστεί με ελληνικά συμφέροντα στην περιοχή. Το θέμα είναι να αναγνωριστεί ότι η Τουρκία αποκτά επιπλέον μοχλούς ισχύος.