Με υπογραφή οριοθέτησης ΑΟΖ στη Βηρυτό, η Κύπρος κλείνει ένα κεφάλαιο σχεδόν 20 ετών και ανοίγει συζήτηση για ηλεκτρική διασύνδεση με μελέτη μέσω Παγκόσμιας Τράπεζας. Την ίδια στιγμή, η ελληνική κυβέρνηση μένει εκτεθειμένη πολιτικά και οικονομικά, καθώς η περιοχή τρέχει με συμφωνίες και η Αθήνα εμφανίζεται να κινείται με ρυθμούς «τεχνικών επιτροπών».
Σε τελετή στη Βηρυτό, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης και ο Πρόεδρος του Λιβάνου Τζοζέφ Αούν υπέγραψαν τη συμφωνία για την οριοθέτηση της ΑΟΖ/EEZ ανάμεσα στις δύο χώρες, με τον Κύπριο Πρόεδρο να τη χαρακτηρίζει «ιστορική» και να μιλά για «εκκρεμότητα πολλών ετών». Παράλληλα, όπως μεταδίδεται, άνοιξε και ο διάλογος για ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Λιβάνου, με τις δύο πλευρές να έχουν αποταθεί από κοινού στην Παγκόσμια Τράπεζα για μελέτη βιωσιμότητας/σκοπιμότητας, ώστε να εξεταστεί το έργο σε τεχνικό και χρηματοοικονομικό επίπεδο.
Το υπόβαθρο της συμφωνίας είναι αποκαλυπτικό για το τι σημαίνει πολιτική βούληση στην Ανατολική Μεσόγειο, η αρχική συμφωνία είχε υπογραφεί τον Ιανουάριο 2007, αλλά δεν επικυρώθηκε τότε από τον Λίβανο λόγω εσωτερικών λόγων και της εκκρεμούς θαλάσσιας διαφοράς με το Ισραήλ, που διευθετήθηκε το 2022 με αμερικανική διαμεσολάβηση. Μετά την εκλογή του Τζοζέφ Αούν τον Ιανουάριο 2025, οι επαφές επανεκκίνησαν με ένταση, ακολούθησαν διαπραγματεύσεις τον Σεπτέμβριο 2025 στη Βηρυτό και το αναθεωρημένο κείμενο εγκρίθηκε από τα Υπουργικά Συμβούλια Κύπρου (15/10/2025) και Λιβάνου (23/10/2025), πριν φτάσει στην υπογραφή. Στο ίδιο ρεπορταζιακό πλαίσιο καταγράφονται και οι διαχρονικές αντιδράσεις της Τουρκίας απέναντι σε τέτοιες οριοθετήσεις, στοιχείο που δείχνει ότι η Λευκωσία προχώρησε γνωρίζοντας τις πιέσεις και όχι περιμένοντας τις «καλύτερες συνθήκες».
Και εδώ ακριβώς «γράφεται» η αντιπαραβολή με την Αθήνα, ενώ η Κύπρος κλείνει θαλάσσιες εκκρεμότητες και βάζει στο τραπέζι διασυνδεσιμότητα και επενδυτική ασφάλεια, η Ελλάδα παραμένει με ανοιχτά μέτωπα οριοθετήσεων, πέρα από τις συμφωνίες που έχει ήδη με Ιταλία (2020) και Αίγυπτο (μερική, 2020), και με διαρκείς καθυστερήσεις που μεταφράζονται σε χαμένο γεωπολιτικό χρόνο και μειωμένη αξιοπιστία στους «παίκτες» της περιοχής. Ακόμη και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η κυβέρνηση βρέθηκε να καταθέτει καθυστερημένα τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό στην Ε.Ε., ύστερα από διαδικασίες και κριτική για παραβίαση προθεσμιών, ενώ στα μέτωπα της Ανατολικής Μεσογείου οι εξελίξεις γράφονται πλέον με υπογραφές άλλων και όχι με ελληνική πρωτοβουλία.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
