Ένα κύμα διαμαρτυριών σάρωσε πολλούς τομείς στο Ιράν την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2025, αποκαλύπτοντας τις συστημικές αποτυχίες και τις βάναυσες προτεραιότητες του κυβερνώντος καθεστώτος. Από βιομηχανικούς εργάτες και δημοτικούς υπαλλήλους μέχρι φοιτητές πανεπιστημίων και εξαπατημένους επενδυτές, οι πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για συνθήκες που έχουν γίνει αφόρητες. Τα γεγονότα της ημέρας σκιαγραφούν μια σκληρή εικόνα μιας κυβέρνησης που ανταποκρίνεται στα νόμιμα αιτήματα για μισθούς, ασφαλή τρόφιμα και οικονομική δικαιοσύνη με ΜΑΤ, συλλήψεις και θεσμοθετημένες κλοπές.
Στο Ισφαχάν, εργαζόμενοι της Χάλυβας Ισφαχάν επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν μια ειρηνική διαμαρτυρία μπροστά από το γραφείο του επαρχιακού κυβερνήτη. Τα αιτήματά τους ήταν απλά: η καταβολή των καθυστερημένων μισθών και η ανακούφιση από τις συντριπτικές οικονομικές πιέσεις που έχουν αφήσει τις οικογένειές τους άπορες. Αντί για διάλογο, αντιμετώπισαν μια μαζική, προσχεδιασμένη επιχείρηση ασφαλείας. Μια ισχυρή παρουσία κρατικών δυνάμεων ασφαλείας, πρακτόρων με πολιτικά και προσωπικού ασφαλείας της εταιρείας κατέβηκαν στην περιοχή, εμποδίζοντας ουσιαστικά τη συγκέντρωση πριν καν ξεκινήσει. Σύμφωνα με αναφορές, αρκετοί εργαζόμενοι εντοπίστηκαν και συνελήφθησαν επί τόπου. Αυτή η σκληρή αντίδραση έρχεται μετά από μια παρόμοια αγνοημένη διαμαρτυρία στις 30 Οκτωβρίου, σηματοδοτώντας μια σαφή πολιτική του καθεστώτος που αποσιωπά τη διαφωνία αντί να αντιμετωπίζει τις βαθύτερες αιτίες της.
Η εργατική αναταραχή επεκτάθηκε στο Νουραμπάντ Μαμασάνι, όπου οι δημοτικοί υπάλληλοι καθαριότητας και πρασίνου απεργούσαν. Τα παράπονά τους απηχούσαν εκείνα του Ισφαχάν: χρόνια μη καταβολή μισθών, εκμεταλλευτικοί εργολάβοι που τους απειλούν με απόλυση και μια σειρά από αθετημένες υποσχέσεις από τοπικούς αξιωματούχους.
Ένας εργαζόμενος τόνισε τον παραλογισμό της κατάστασής του, σημειώνοντας ότι οι εργαζόμενοι με 10 έως 15 χρόνια υπηρεσίας, που εργάζονται σε βάρδιες 8 έως 12 ωρών, εξακολουθούν να μην κερδίζουν αρκετά για να θρέψουν τις οικογένειές τους.
Εν τω μεταξύ, στην Τεχεράνη, η διαφθορά του καθεστώτος εκδηλώθηκε ως κυριολεκτική κρίση υγείας. Φοιτητές του Πανεπιστημίου Μπεχέστι συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν για την επικίνδυνα κακή ποιότητα του φαγητού που σερβίρεται στις καφετέριες.
Οι αναφορές από τη διαμαρτυρία περιέγραφαν το ωμό κρέας που σερβίρεται ως «κεμπάπ» και το σάπιο σνίτσελ από το προηγούμενο βράδυ προκαλώντας εκτεταμένη τροφική δηλητηρίαση, συμπεριλαμβανομένης της ναυτίας και των κράμπες στο στομάχι. Κρατώντας πλακάτ και συνθήματα, οι φοιτητές ξεκαθάρισαν τη θέση τους: «Το φαγητό δεν είναι πολυτέλεια. είναι βασικό δικαίωμα». Η διαμαρτυρία τους δεν αφορούσε τη γεύση, αλλά μια προειδοποίηση για μια σοβαρή ανεπάρκεια της δημόσιας υγείας που θέτει σε κίνδυνο χιλιάδες ανθρώπους.
Η πιο πολιτικά φορτισμένη διαμαρτυρία της ημέρας πραγματοποιήθηκε έξω από το Δικαστικό Μέγαρο της Τεχεράνης, όπου τα θύματα της οικονομικής κατάρρευσης της Cryptoland συγκεντρώθηκαν μετά από τρία χρόνια αντιπολίτευσης. Τα συνθήματά τους έπληξαν την καρδιά της νομιμότητας του καθεστώτος: «Ντροπή στη Δικαιοσύνη μας» και «Ο Χουσεΐν είναι το σύνθημά τους, το ψέμα και η κλοπή είναι το έργο τους!».
Ο θυμός τους είναι απόλυτα δικαιολογημένος. Οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι η υπόθεση Cryptoland δεν ήταν μια απλή απάτη κρυπτονομισμάτων, αλλά μια μεγάλης κλίμακας ληστεία που ενορχηστρώθηκε από ανώτερους ανακριτές της Υπηρεσίας Πληροφοριών του IRGC.
Μία ημέρα μετά τη σύλληψη του Διευθύνοντος Συμβούλου του χρηματιστηρίου το 2021, οι ανακριτές του IRGC, με επικεφαλής τον Behnam (Mehdi) Hajipour, μετέφεραν και πούλησαν tokens αξίας περίπου 21,7 εκατομμυρίων δολαρίων από το πορτοφόλι του. Ενώ πάνω από 51.000 μικροεπενδυτές έχασαν τις αποταμιεύσεις τους, οι πράκτορες του IRGC που έκλεψαν τα χρήματά τους πιάστηκαν να προσπαθούν να πουλήσουν τα περιουσιακά στοιχεία πίσω στην αγορά.
Η διαμαρτυρία αποτελεί απόδειξη μιας δικαστικής εξουσίας που προστατεύει τους εγκληματίες του IRGC, ενώ αφήνει δεκάδες χιλιάδες πολίτες οικονομικά κατεστραμμένους.
Οι διαμαρτυρίες της 19ης Νοεμβρίου δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά, αλλά συμπτώματα ενός βαθιά σάπιου συστήματος.
Είτε πρόκειται για έναν χαλυβουργό που απαιτεί τον μισθό του, έναν φοιτητή που ζητά ασφαλή τρόφιμα, είτε για έναν επενδυτή που αναζητά δικαιοσύνη, ο αντίπαλος είναι ο ίδιος: ένα διεφθαρμένο και καταπιεστικό καθεστώς που έχει λεηλατήσει τον πλούτο του έθνους και απαντά σε κάθε μορφή διαφωνίας με όλη τη δύναμη του κράτους. Οι ποικίλες και ανυπότακτες φωνές που ακούγονται σε όλο το Ιράν στέλνουν ένα ενιαίο μήνυμα – ο λαός δεν είναι πλέον πρόθυμος να ανεχθεί μια κυβέρνηση που δηλητηριάζει το φαγητό του, κλέβει τις οικονομίες του και φιμώνει τις εκκλήσεις του για βασική ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
