Η ευρωπαϊκή άμυνα διαθέτει την οικονομική και τεχνολογική ικανότητα να φτάσει τη ρωσική στρατιωτική ισχύ εντός πέντε ετών, αλλά οι σοβαρές ελλείψεις σε χερσαίες δυνάμεις και πυρομαχικά σημαίνουν ότι η ήπειρος παραμένει επικίνδυνα απροετοίμαστη για μεγάλο πόλεμο, σύμφωνα με ( link ->) ανάλυση του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (IFRI) που δημοσιεύθηκε στις 4 Νοεμβρίου.
Η αξιολόγηση αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα:
Η ουκρανική αντίσταση χρησιμεύει επί του παρόντος ως το κύριο αποτρεπτικό μέσο της Ευρώπης έναντι της ευρύτερης ρωσικής επιθετικότητας, ενώ η ήπειρος αγωνίζεται να δημιουργήσει στρατιωτικές δυνατότητες που θα έπρεπε ήδη να διαθέτει.
«Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν το απαραίτητο δυναμικό—δηλαδή, τα οικονομικά μέσα, τις στρατιωτικές δυνατότητες και την τεχνολογική εμπειρογνωμοσύνη—για να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία έως το 2030, υπό την προϋπόθεση ότι θα επιδείξουν την πολιτική βούληση να το πράξουν», γράφει ο διευθυντής του IFRI, Thomas Gomart, στην περίληψη της έκθεσης.
Αυτό το πενταετές χρονοδιάγραμμα υποθέτει ότι η Ουκρανία συνεχίζει να απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της ρωσικής στρατιωτικής ισχύος, δίνοντας στην Ευρώπη περιθώριο ανάσας που δεν έχει ακόμη χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά.
Η μελέτη του IFRI προσδιορίζει την ουκρανική αντίσταση ως έναν από τους δύο πυλώνες που αποτρέπουν τη ρωσική στρατιωτική επίθεση σε ευρωατλαντικό έδαφος.
Ο άλλος είναι η ενότητα του ΝΑΤΟ, η οποία εξαρτάται από την αβέβαιη δέσμευση των ΗΠΑ.
Εάν διαβρωθεί οποιοσδήποτε από τους δύο πυλώνες, προειδοποιεί η έκθεση, «ο κίνδυνος μιας ανοιχτής ένοπλης αντιπαράθεσης μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης, ανεξαρτήτως κλίμακας, θα αυξηθεί σημαντικά».
Αυτό καθιστά την μάχη της Ουκρανίας υπαρξιακή όχι μόνο για το Κίεβο, αλλά και για μια ευρωπαϊκή ήπειρο που δεν έχει καταφέρει να μετατρέψει τις αυξημένες αμυντικές δαπάνες τριών ετών στη στρατιωτική μάζα που απαιτείται για να αποτρέψει τη Μόσχα από μόνη της.
Η Ρωσία διατηρεί αυτό που η ανάλυση αποκαλεί «ένα αποφασιστικό πλεονέκτημα όσον αφορά τη μάζα, την ισχύ πυρός, την ικανότητα κινητοποίησης και την ανοχή στην φθορά».
Οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα μέσω της καινοτομίας, των δυτικών όπλων και του στρατηγικού βάθους – πλεονεκτήματα που οι ευρωπαϊκοί στρατοί θα δυσκολεύονταν να αναπαράγουν εάν αναγκάζονταν να αντιμετωπίσουν άμεσα τη Ρωσία πριν από το 2030.
Η έκθεση ποσοτικοποιεί την στρατιωτική ανεπάρκεια της Ευρώπης με αυστηρούς όρους:
Δυνάμεις ξηράς:Είκοσι από τα 30 ευρωπαϊκά κράτη του ΝΑΤΟ/ΕΕ διαθέτουν λιγότερους από 15.000 στρατιώτες
Πυρομαχικά:Κρίσιμα ελλείμματα σε αποθέματα που θα εμπόδιζαν τις συνεχείς πολεμικές επιχειρήσεις
Πύραυλοι: Οι παραγωγικές δυνατότητες περιγράφονται ως μια «δύσκολη εικόνα»
Βιομηχανική άνοδος: Οι υψηλότεροι αμυντικοί προϋπολογισμοί δεν έχουν μεταφραστεί σε απτή παραγωγική ικανότητα
Η αξιολόγηση σημειώνει ότι η Ευρώπη διαθέτει σαφή πλεονεκτήματα στον αεροπορικό και ναυτικό τομέα, καθώς και ποιοτικά πλεονεκτήματα στην εκπαίδευση στρατιωτών και στις δομές διοίκησης.
Αλλά η ανάλυση τονίζει ότι «ο χερσαίος τομέας παραμένει το αδύναμο σημείο της Ευρώπης» – ακριβώς εκεί που η Ουκρανία πολεμά τη Ρωσία σε στασιμότητα για σχεδόν τέσσερα χρόνια.
Η αεροπορική υπεροχή της Ευρώπης συνοδεύεται από μια κρίσιμη εξάρτηση: η διατήρησή της απαιτεί «τεράστια υποστήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες», εγείροντας ερωτήματα σχετικά με την ετοιμότητα εάν η δέσμευση των ΗΠΑ ταλαντευτεί.
Η αποσύνδεση μεταξύ της οικονομικής ικανότητας της Ευρώπης και της στρατιωτικής ετοιμότητας καθορίζει την κεντρική ένταση της έκθεσης.
Τα ευρωπαϊκά έθνη έχουν θεσπίσει μετασχηματιστικές βιομηχανικές πολιτικές – τον Νόμο για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες, τον Νόμο για τις Μηδενικές Βιομηχανίες και τον Νόμο για την Καθαρή Βιομηχανία – μειώνοντας παράλληλα το κόστος εισαγωγής ορυκτών καυσίμων κατά 50% από το 2022, εξοικονομώντας πάνω από 250 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Η ήπειρος διαθέτει οικονομικά πλεονεκτήματα που η Ρωσία δεν μπορεί να ανταγωνιστεί. Ωστόσο, αυτοί οι πόροι δεν έχουν παράγει τα αποθέματα πυρομαχικών, τα πυροβόλα ή τον αριθμό των στρατευμάτων που απαιτούνται για να αντικαταστήσουν αυτό που παρέχει σήμερα η Ουκρανία: ένα εμπόδιο κατά της ρωσικής εδαφικής επέκτασης.
Η ανάλυση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η απάντηση της Ευρώπης στον «συνεχή ρωσικό υβριδικό πόλεμο» ήταν «σε μεγάλο βαθμό αμυντική και υπερβολικά προσεκτική», υποδηλώνοντας ότι η συμβατική στρατιωτική ετοιμότητα από μόνη της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το πλήρες φάσμα απειλών της Μόσχας.
Η αξιολόγηση του IFRI περιγράφει τη ρωσική στρατηγική ως «μόνιμη, διατομεακή και καταναγκαστική», χρησιμοποιώντας ανατρεπτικές ενέργειες για να «προετοιμάσει το έδαφος για μια ανοιχτή στρατιωτική εκστρατεία, σχεδιασμένη να είναι σύντομη, έντονη και αποφασιστική».
Αυτή η προσέγγιση στοχεύει να «επηρεάσει την αξιολόγηση κινδύνου της Δύσης και να παραλύσει τη λήψη αποφάσεων ενσταλάζοντας τον φόβο της κλιμάκωσης» – μια τακτική που έχει επανειλημμένα καθυστερήσει τις παραδόσεις δυτικών όπλων στην Ουκρανία και έχει επιβραδύνει τον ευρωπαϊκό επανεξοπλισμό.
Το ενημερωμένο πυρηνικό δόγμα της Ρωσίας ενισχύει αυτόν τον υπολογισμό της κλιμάκωσης, μειώνοντας το όριο για πυρηνική χρήση ώστε να περιλαμβάνει συμβατικούς πολέμους εναντίον μη πυρηνικών χωρών που υποστηρίζονται από συμμάχους με πυρηνικά όπλα.
Ενώ η αποτροπή των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Βρετανίας προστατεύει επί του παρόντος την Ευρώπη, η έκθεση προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε απώλεια αξιοπιστίας στην εκτεταμένη αποτροπή θα άφηνε την Ευρώπη αντιμέτωπη με «μια στρατηγική ανισορροπία με τη Ρωσία».
Η Ουκρανία έχει δείξει αποτελεσματικά πώς να αντιμετωπίσει τον ρωσικό υβριδικό πόλεμο μέσω στρατιωτικής αντίστασης σε συνδυασμό με τη διατήρηση της κοινωνικής ανθεκτικότητας.
Η ανάλυση του IFRI αναφέρει ότι η Ουκρανία «δείχνει τον δρόμο στην υπόλοιπη Ευρώπη» στην αντίθεση της ρωσικής επιθετικότητας. Η πορεία της Ευρώπης για να φτάσει τη ρωσική στρατιωτική ισχύ έως το 2030 εξαρτάται από τις πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται τώρα – και από το αν η Ουκρανία θα διατηρήσει την άμυνά της εν τω μεταξύ.
Η ανάλυση χρησιμεύει τόσο ως προειδοποίηση όσο και ως οδικός χάρτης: Η Ευρώπη διαθέτει τους πόρους και την τεχνολογία για να δημιουργήσει τις απαραίτητες στρατιωτικές δυνατότητες εντός πέντε ετών.
Αυτό που παραμένει αβέβαιο είναι εάν η ευρωπαϊκή πολιτική βούληση μπορεί να ανταποκριθεί στην ουκρανική στρατιωτική αποφασιστικότητα πριν η αρχιτεκτονική ασφαλείας επιδεινωθεί περαιτέρω.
Όπως διευκρινίζει η έκθεση, η ήπειρος αντιμετωπίζει έναν κρίσιμο αγώνα δρόμου ενάντια στον χρόνο, με την Ουκρανία να μάχεται αυτή τη στιγμή τον πόλεμο που μπορεί να χρειαστεί να δώσει η Ευρώπη εάν δεν προετοιμαστεί επαρκώς.
Πηγή: euromaidanpress.com
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
