Πέρασε στα ψιλά η είδηση, όμως είναι απολύτως αληθινή. Θυμάστε την δολοφονία ενός Αφγανού στην Πάρο, στις αρχές του μήνα;
Ένας 40χρονος Αφγανός, πρώην αστυνομικός στη χώρα του, βρέθηκε κατακρεουργημένος μέσα στο σπίτι του στη Νάουσα. Δέχθηκε 19 μαχαιριές. Ο δράστης, επίσης Αφγανός, φέρεται να έχει διασυνδέσεις με τους Ταλιμπάν και να ενήργησε με πολιτικό κίνητρο.
Την ίδια ώρα, το σοκ μεγαλώνει από το γεγονός ότι ο δολοφόνος όχι μόνο κατάφερε να φύγει από το νησί, αλλά και να διασχίσει ανενόχλητος τα σύνορα, φτάνοντας έως τη Σλοβενία. Εκεί εμφανίστηκε σε κέντρο φιλοξενίας, ζητώντας – τι ειρωνεία – πολιτικό άσυλο. Μόλις τότε εντοπίστηκε και κρατήθηκε. Σήμερα, σε βάρος του υπάρχει διεθνές ένταλμα σύλληψης.
Το έγκλημα σημειώθηκε στις 3 Οκτωβρίου. Το θύμα εντοπίστηκε στο σπίτι όπου διέμενε, βυθισμένο στο αίμα. Οι πληροφορίες μιλούν για προσωπικές και πολιτικές αντιπαλότητες που είχαν τις ρίζες τους στο Αφγανιστάν. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι μετέφεραν στην Ελλάδα τις συγκρούσεις που μαστίζουν τη χώρα τους.
Δεν είναι η πρώτη φορά που νησιά και πόλεις της χώρας μετατρέπονται σε σκηνικό εγκλημάτων που συνδέονται με ανθρώπους που εισήλθαν ως «κατατρεγμένοι» και κατέληξαν θύτες. Όμως εδώ δεν έχουν απλώς μπροστά τους έναν ακόμη καβγά· μιλούν για πολιτική εκτέλεση.
Κι όμως, ο δημόσιος διάλογος συνεχίζει να κινείται σε θεωρίες περί «πολυπολιτισμικότητας» και «ένταξης». Όσοι εκφράζουν ανησυχίες για την ασφάλεια χαρακτηρίζονται υπερβολικοί ή – ακόμη χειρότερα – ρατσιστές. Την ίδια ώρα, άνθρωποι που προέρχονται από καθεστώτα τρόμου βρίσκουν χώρο να φέρουν μαζί τους τις ίδιες πρακτικές βίας.
Ο δράστης έφυγε από την Ελλάδα σαν να μην συνέβη τίποτα. Διέσχισε ήρεμα την Ευρώπη και εμφανίστηκε σε κέντρο φιλοξενίας της Σλοβενίας. Μόνο τότε, κατόπιν ταυτοποίησης, οι αρχές κατάλαβαν τι είχε προηγηθεί. Το γεγονός αυτό γεννά πολλά ερωτήματα: πόσο ελεγχόμενες είναι οι μεταναστευτικές ροές; Ποιος επιβλέπει ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει στη χώρα; Πόσο εύκολο είναι σε έναν δολοφόνο να εξαφανιστεί ή να συνεχίσει τη δράση του αλλού;
Η κυβέρνηση μιλά για «διαχείριση». Η πραγματικότητα όμως μιλά για ανεξέλεγκτη εισροή, όπου, ανάμεσα σε ανθρώπους που πράγματι αναζητούν ασφάλεια, περνούν και πρόσωπα που κουβαλούν σκοτεινό παρελθόν ή και ακόμη πιο σκοτεινά σχέδια. Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να βρίσκεται ορφανή από οποιαδήποτε ουσιαστική προστασία. Οι τοπικές κοινωνίες το ζουν καθημερινά. Δεν χρειάζονται στατιστικά για να καταλάβουν την αλλαγή. Οι ίδιοι αισθάνονται ότι βρίσκονται σε ένα περιβάλλον ρευστό, όπου η ασφάλεια, άλλοτε δεδομένη, γίνεται ζητούμενο.
Η υπόθεση της Πάρου δεν είναι μεμονωμένη παρεκτροπή. Είναι σύμπτωμα. Και όσο η χώρα επιμένει να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα με ευχές και μεγαλοστομίες, θα συλλέγει όλο και περισσότερα θύματα.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
