ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Ο ΦΛΩΡΙΔΗΣ;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η τραγωδία των Τεμπών δεν είναι μια υπόθεση που μπορεί να σκεπαστεί με επικοινωνιακές ατάκες και θεσμικές υπεκφυγές. Είναι το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δυστύχημα της χώρας, με δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες οικογένειες που ζητούν ακόμη δικαίωση. Σ’ αυτή την τραγωδία, ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης κατόρθωσε να ξεχωρίσει για τους λάθος λόγους, με απαξιωτικές εκφράσεις προς όσους ζητούσαν διερεύνηση, με πολιτική αλαζονεία απέναντι στους συγγενείς των θυμάτων και τώρα, με αμήχανες δηλώσεις που φανερώνουν πανικό και όχι πολιτική υπευθυνότητα.

Μιλώντας στην ΕΡΤ, ο κ. Φλωρίδης προσπάθησε να ερμηνεύσει τη δήλωση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για το αίτημα του πατέρα Πάνου Ρούτσι, ο οποίος εδώ και έντεκα ημέρες κάνει απεργία πείνας για να γίνει η αυτονόητη ταυτοποίηση της σορού που αποδίδεται στο παιδί του. Ο υπουργός, που μέχρι χθες ισχυριζόταν ότι δεν υπήρχε «ευθύ αίτημα», σήμερα ανακάλυψε ότι η εξώδικη δήλωση του πατέρα μπορεί να θεωρηθεί έμμεσο αίτημα. Κι έτσι προέβλεψε ότι η Δικαιοσύνη «θα προχωρήσει γρήγορα».

Τι άλλαξε; Όχι το νομικό πλαίσιο, αλλά η πίεση της κοινωνικής οργής. Όταν ένας υπουργός εμφανίζεται να ανασκευάζει θέσεις όχι επειδή πείστηκε από επιχειρήματα, αλλά επειδή φοβάται το πολιτικό κόστος, τότε δεν μιλάμε για πολιτική ευθύνη, αλλά για θεσμικό και ηθικό κενό.

Το Μαξίμου, μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, έσπευσε να «βαπτίσει» αυτή την κυβίστηση ως «αίσθηση» που μετέφερε ο υπουργός. Όμως οι πολίτες βλέπουν την πραγματικότητα, μια κυβέρνηση που ακολουθεί καθυστερημένα την πίεση των γεγονότων, που αναγκάζεται να διορθώνει συνεχώς τον εαυτό της, που αρνείται να παραδεχτεί λάθη και προσπαθεί να φορτώσει την ευθύνη στην αντιπολίτευση.

Αντιθέτως, η αλήθεια είναι σκληρή διότι ένας πατέρας αναγκάζεται να βάλει σε κίνδυνο τη ζωή του με απεργία πείνας για να αναγνωριστεί επίσημα το παιδί του. Αυτό από μόνο του αποτελεί κατηγορία για το κράτος δικαίου. Και την κατηγορία αυτή δεν μπορεί να την αποτινάξει ούτε η συγκάλυψη, ούτε οι καθυστερήσεις, ούτε τα επικοινωνιακά τερτίπια.

Πώς παραμένει στη θέση του ο υπουργός κ.Φλωρίδης; Πώς μπορεί να εκπροσωπεί τη Δικαιοσύνη ένας υπουργός που ειρωνεύεται τους συγγενείς των θυμάτων, που πειραματίζεται με ερμηνείες δηλώσεων για να κερδίσει χρόνο και που αντί να απολογείται, επιτίθεται; Σε μια κανονική Δημοκρατία, η παραίτηση θα ήταν αυτονόητη. Στην Ελλάδα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αντιμετωπίζεται διαφορετικά…