Ο κ. Φραγκίσκος Γονιδάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ και υπεύθυνος της Μονάδας Διαταραχών Πρόσληψης Τροφής του Αιγινήτειου Νοσοκομείου, μίλησε στο ygeiamou για τον εφιάλτη των διατροφικών διαταραχών, το εμμονικό κυνήγι του «τέλειου σώματος» και τις δυσκολίες που βιώνουν τόσο οι ασθενείς όσο και οι οικογένειές τους.
Οι διατροφικές διαταραχές, όπως εξηγεί, αποτελούν σήμερα μια σοβαρή απειλή για την υγεία, με αυξανόμενη συχνότητα, κυρίως στις νεότερες ηλικίες. Οι τρεις βασικές μορφές είναι η νευρογενής ανορεξία, η βουλιμία και η διαταραχή υπερφαγίας. Η ανορεξία είναι η πιο επικίνδυνη, αν και πιο σπάνια, ενώ η υπερφαγία είναι η πιο διαδεδομένη, συχνά εκδηλώνεται με ανεξέλεγκτα επεισόδια φαγητού, ιδιαίτερα το βράδυ.
Η νευρογενής ανορεξία συνήθως ξεκινά στην εφηβεία, με τις περισσότερες περιπτώσεις να εμφανίζονται μεταξύ 14 και 19 ετών, ενώ δεν λείπουν και περιστατικά σε παιδιά μικρότερης ηλικίας. Η βουλιμία εμφανίζεται συχνότερα σε μαθητές Λυκείου, ενώ η υπερφαγία εκδηλώνεται γύρω στα 20. Σε όλες σχεδόν τις μορφές, οι γυναίκες πλήττονται περισσότερο, με αναλογία έως και 9 προς 1 στις ανορεξικές περιπτώσεις.
Ένα από τα κύρια προειδοποιητικά σημάδια, ειδικά στην εφηβεία, είναι η απότομη απώλεια βάρους και η έντονη δυσφορία για την εικόνα του σώματος, η οποία ενισχύεται από τα πρότυπα ομορφιάς που προβάλλονται κυρίως μέσα από τα social media.
Ο κ. Γονιδάκης τόνισε επίσης τον ρόλο των γενετικών παραγόντων, αλλά και το πώς η εμμονική αναζήτηση της τελειότητας στο σώμα μπορεί να οδηγήσει σε μια παθολογική σχέση με την τροφή. Στους άνδρες, οι διαταραχές εμφανίζονται πιο συγκαλυμμένα και συχνά συνδέονται με ιδεοψυχαναγκαστικές συμπεριφορές γύρω από το φαγητό. Ένας νέος όρος, η «bigorexia», περιγράφει την υπερβολική ενασχόληση με τη μυϊκή μάζα και την ανάγκη για όγκο, κάτι που επίσης σχετίζεται με αυτή την κατηγορία προβλημάτων.
Μετά την πανδημία, στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο παρατηρήθηκε αύξηση αιτημάτων για θεραπεία, χωρίς να έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως τα αίτια, αν και ο εγκλεισμός φαίνεται ότι συνέβαλε. Η έγκαιρη αναζήτηση βοήθειας θεωρείται καθοριστική για την έκβαση της θεραπείας, η οποία, σύμφωνα με τον καθηγητή, απαιτεί μεγάλη δύναμη και συνειδητοποίηση, καθώς ο ασθενής καλείται να έρθει αντιμέτωπος με τους ίδιους του τους εσωτερικούς «δαίμονες».
Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει, η μάχη με τις διατροφικές διαταραχές είναι τιτάνια, κάτι που – έστω με υπερβολή – αποτυπώθηκε και στην ταινία Η Φάλαινα, όπου παρουσιάζεται η σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι πάσχοντες και οι φροντιστές τους.
👉 Παρακολουθείστε τη συζήτηση στο vidcast:
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
