ΟΠΕΚΕΠΕ: Παράσταση χωρίς τιμωρία – Η κυβέρνηση παίζει θέατρο με τις επιδοτήσεις, αλλά η διαφθορά δεν παίζεται

Σε ένα καλοστημένο σκηνικό, λίγο πριν την εμφάνιση του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, στήθηκε η επικοινωνιακή «παράσταση» της κυβέρνησης γύρω από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι αριθμοί που παρουσιάστηκαν στην απογευματινή παράσταση της Θεσσαλονίκης ήταν, πράγματι, εντυπωσιακοί: 1.036 ΑΦΜ, 22,7 εκατ. ευρώ σε παράνομες επιδοτήσεις, δέσμευση περιουσιακών στοιχείων για δεκάδες πρόσωπα. Μόνο που το χειροκρότημα δεν ήρθε. Και δεν ήρθε γιατί το κοινό δεν είναι αφελές.

Η πραγματικότητα δεν είναι οι τίτλοι. Είναι η καθημερινότητα του γεωργού που κόβεται για ψίχουλα και βλέπει 87χρονους και 90χρονους να δηλώνονται με πλαστά χαρτιά για επιδοτήσεις. Είναι το γεγονός ότι η χώρα πληρώνει πρόστιμα στην Ε.Ε. για απάτες που όλοι γνώριζαν, αλλά κανείς δεν ήλεγχε. Και τώρα, αντί για κάθαρση, παίρνουμε δηλώσεις περί “κοινού αγώνα για τη νομιμότητα”.

Σκάνδαλο ή πολιτική σκηνοθεσία;

Πόσο τυχαίο είναι ότι η «αποκάλυψη» της υπόθεσης ήρθε λίγες ημέρες πριν από την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ; Πόσο ειλικρινής μπορεί να θεωρηθεί μια κυβέρνηση που επί χρόνια σιώπησε για τις καταχρηστικές πρακτικές στον ΟΠΕΚΕΠΕ και τώρα, υπό πίεση ευρωπαϊκών ερευνών, τρέχει να μαζέψει τα ασυμμάζευτα;

Γιατί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ερευνά εδώ και μήνες την υπόθεση και η Ελλάδα απλώς ακολουθεί, με ρυθμούς και όρους επικοινωνιακής διαχείρισης. Ο στόχος δεν είναι η απόδοση ευθυνών. Είναι η διαχείριση εντυπώσεων. Να φανεί πως το κράτος «αντέδρασε», πως οι μηχανισμοί «λειτουργούν» και πως όλα βαίνουν καλώς, ενώ η διαφθορά είναι ακόμη ριζωμένη στον ίδιο τον κορμό της διοίκησης.

Η διαφθορά δεν είναι αόρατη – είναι δομημένη

Τα στοιχεία είναι συντριπτικά. 819.620 αιτήσεις ενισχύσεων ελέγχθηκαν. 6.354 ΑΦΜ εντοπίστηκαν με «χαρακτηριστικά παραβατικότητας». Από αυτούς, οι 1.036 πέρασαν στην εισαγγελική κρίση. Οι μέθοδοι; Ποικίλες, απλές και επαναλαμβανόμενες:

Παραποίηση κυριότητας αγροτεμαχίων.
Ψευδή κληρονομικά δικαιώματα.
Ανύπαρκτο ζωικό κεφάλαιο.
Μονοπρόσωπες αιτήσεις χωρίς κριτήρια.
Δηλώσεις εκτός περιοχής δραστηριότητας.

Δεν είναι η απάτη το πρόβλημα. Είναι ότι το σύστημα την ανέχτηκε. Και σε πολλές περιπτώσεις, την διευκόλυνε.

Τα πραγματικά ερωτήματα που μένουν αναπάντητα:

Πόσα χρήματα θα επιστραφούν πραγματικά;
Πόσες μίζες δόθηκαν για να εγκριθούν οι πλασματικές αιτήσεις;
Πόσοι ελεγκτές γνώριζαν και δεν μίλησαν;
Πόσες φορές κουκουλώθηκαν αντίστοιχες υποθέσεις στο παρελθόν;
Και, το σημαντικότερο, πόσα πρόστιμα έχει πληρώσει ήδη η χώρα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή γι’ αυτές τις πρακτικές;

Η κυβέρνηση παίζει με τον χρόνο και τις εντυπώσεις. Όχι με τη δικαιοσύνη.

Ο τρόπος που στήθηκε η υπόθεση και ο χρόνος ανακοίνωσης των ευρημάτων δεν αφήνουν καμία αμφιβολία: προτεραιότητα δεν ήταν η κάθαρση, αλλά η επικοινωνιακή αξιοποίηση μιας υποχρεωτικής έρευνας. Μια προσπάθεια να φανεί αυστηρό το κράτος λίγο πριν την πολιτική του έκθεση στη Θεσσαλονίκη. Μόνο που η κοινωνία δεν τρώει πια το παραμύθι.

Αν υπάρχει βούληση για διαφάνεια, τότε να δημοσιευτεί η λίστα.

Όχι μόνο με ονόματα… Με νούμερα, μοτίβα, περιοχές, χρονικές περιόδους, εμπλεκόμενα στελέχη, παρόμοιες υποθέσεις στο παρελθόν. Μόνο έτσι αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη. Μόνο έτσι ανακτά κύρος η αγροτική πολιτική.

Διαφορετικά, πρόκειται για ακόμη ένα επικοινωνιακό χειροκρότημα. Μια παράσταση δίχως δράκο.