«Τρώνε» χωρίς όριο: Η χρυσή σύμβαση για τη συντήρηση πυρασφάλειας στη Νιγρίτα
Στην Ελλάδα της ακρίβειας, της υπερφορολόγησης και των καθημερινών στερήσεων για τον πολίτη, υπάρχουν πάντα κάποιοι που ξέρουν να τρώνε. Και να τρώνε καλά. Όχι με το κουτάλι, αλλά με… εργολαβίες που μυρίζουν «χρυσάφι» — ακόμα κι αν αφορούν κάτι τόσο σοβαρό όσο η πυρασφάλεια σε σωφρονιστικό κατάστημα.
Σύμφωνα με τη σύμβαση που υπογράφηκε στις 7 Μαΐου 2025, το Σωφρονιστικό Κατάστημα Νιγρίτας ανέθεσε την ετήσια συντήρηση όλων των συστημάτων πυρασφάλειας στην εταιρεία «Συστήματα Ελέγχου Τάκης Γ. Ζαριφόπουλος Α.Ε.», έναντι 21.700 ευρώ για λιγότερο από 8 μήνες εργασιών. Ναι, σωστά διαβάσατε — 21.700 ευρώ για συντήρηση και μερικές επισκέψεις τεχνικών.
Το «μενού» της σύμβασης
Το πακέτο περιλαμβάνει δύο πολυήμερες επισκέψεις προληπτικής συντήρησης, δέκα έκτακτες επισκέψεις επιδιορθωτικής συντήρησης (με χρέωση 275€ η κάθε μία), τηλεφωνική υποστήριξη και ελέγχους στα συστήματα πυρανίχνευσης, κατάσβεσης, φωτισμού ασφαλείας και μεγαφωνικών. Όλα αυτά, βεβαίως, χωρίς να περιλαμβάνονται ανταλλακτικά και υλικά, τα οποία, αν χρειαστούν, θα πληρωθούν… έξτρα.
Με λίγα λόγια, ο φορολογούμενος πληρώνει μια «βασική συντήρηση», και αν προκύψει πραγματική ανάγκη —όπως αλλαγή συσσωρευτών ή αντικατάσταση φιαλών κατάσβεσης— ανοίγει νέο πορτοφόλι. Η σύμβαση, πάντως, διασφαλίζει ότι οι τιμές είναι σταθερές μέχρι το τέλος του έτους — τι ευγενική χειρονομία!
Η πραγματικότητα πίσω από τους αριθμούς
Το ποσό των 21.700 ευρώ μπορεί να μην φαίνεται εξωφρενικό σε κάποιον που δεν γνωρίζει τα κόστη τέτοιων εργασιών. Όμως, όταν η ίδια εργασία σε ιδιωτικές επιχειρήσεις ή κτίρια κοστίζει αισθητά λιγότερο, η απορία είναι εύλογη: γιατί το Δημόσιο πληρώνει πάντα παραπάνω; Η απάντηση βρίσκεται στη διαχρονική «συνταγή» των δημοσίων συμβάσεων — περιορισμένος ανταγωνισμός, «ειδικές προϋποθέσεις» συμμετοχής, και βεβαίως, η ανάγκη να «πιάσουμε» τον προϋπολογισμό μέχρι τελευταίου ευρώ.
Η απαίτηση, για παράδειγμα, οι διαγωνιζόμενοι να έχουν πιστοποίηση από τον κατασκευαστικό οίκο Notifier (Honeywell) μπορεί να είναι τεχνικά δικαιολογημένη, αλλά στην πράξη περιορίζει τον αριθμό των υποψηφίων, ανοίγοντας τον δρόμο για… προνομιακές αναθέσεις.
Το φαινόμενο «τρώνε ασταμάτητα»
Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τέτοιες συμβάσεις να υπογράφονται στα σωφρονιστικά καταστήματα και σε άλλες κρατικές υπηρεσίες. Το μοτίβο είναι γνωστό: δαπάνες που εμφανίζονται ως «απαραίτητες» και «ειδικές», αλλά τελικά εξυπηρετούν μια μικρή κλειστή ομάδα εργολάβων που επωφελούνται από τη συνεχή ροή δημοσίου χρήματος.
Αν σκεφτεί κανείς ότι οι πολίτες πληρώνουν κάθε μήνα τον ΦΠΑ, τους φόρους, τα τέλη και τις εισφορές, την ώρα που το κράτος μοιράζει δεκάδες χιλιάδες ευρώ για υπηρεσίες που κοστίζουν λιγότερο στην ελεύθερη αγορά, η αίσθηση αδικίας είναι αναπόφευκτη.
Ηθικό δίδαγμα
Η πυρασφάλεια είναι ζωτικής σημασίας, ειδικά σε χώρους όπως οι φυλακές. Όμως, άλλο η ασφάλεια και άλλο η υπερτιμολόγηση. Όταν οι κρατικές υπηρεσίες λειτουργούν σαν ανοιχτό μπουφέ για συγκεκριμένες εταιρείες, το μόνο που μένει στον πολίτη είναι να πληρώνει τον λογαριασμό — και να ελπίζει ότι, αν ποτέ χρειαστεί, το σύστημα που πλήρωσε τόσο ακριβά θα λειτουργήσει όπως πρέπει.
Γιατί, όπως αποδεικνύει και αυτή η σύμβαση, η φωτιά που καίει τα δημόσια ταμεία δεν είναι πάντα ορατή.
Δείτε αποκλειστικά αρχεία:
2ο αρχείο:
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
