Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ «λερώνει» όλα τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει…
Η παραίτηση του Λάμπρου Αντωνόπουλου από τη θέση του γραμματέα της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ Ηρακλείου δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Ήρθε ως επιβεβαίωση ότι το σκάνδαλο των επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει εισχωρήσει βαθύτερα απ’ ό,τι αρχικά φαινόταν. Η επιστροφή των δεκαπέντε χιλιάδων ευρώ που είχε εισπράξει ο ίδιος, με την αιτιολογία της ευθιξίας, δεν κλείνει την υπόθεση. Αντίθετα, την ανοίγει.
Αν δεν υπήρχε πρόβλημα, τότε για ποιον λόγο τα χρήματα επιστράφηκαν; Και αν όντως υπήρχε δικαίωμα ενίσχυσης, τότε γιατί η παραίτηση; Η απουσία καθαρών απαντήσεων γεννά ερωτήματα. Και τα ερωτήματα δεν αφορούν μόνο τον ίδιο τον Αντωνόπουλο, αλλά και το κόμμα που του έδωσε την κομματική ευθύνη στην Κρήτη, παρακάμπτοντας μάλιστα τη βούληση της βάσης.
Η σχέση του με τον Νίκο Ανδρουλάκη είναι καθοριστική. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο τον στήριξε, αλλά τον τοποθέτησε γραμματέα παρακάμπτοντας τον εκλεγμένο πρώτο σε ψήφους υποψήφιο. Η κουμπαριά τους είναι κοινό μυστικό στους πολιτικούς κύκλους της Κρήτης και δεν έκρυψε ποτέ τη βαρύτητά της. Γι’ αυτό και η αμηχανία του κόμματος τώρα είναι έκδηλη.
Το πρόβλημα δεν είναι προσωπικό. Είναι πολιτικό. Όταν ένας κομματικά ενεργός άνθρωπος του προέδρου εμπλέκεται σε υπόθεση παράνομων αγροτικών ενισχύσεων, σε χωράφια που δεν του ανήκουν και σε συνεργασία με πρόσωπα που έχουν βαρύ παρελθόν σε κομματικούς μηχανισμούς, τότε τίθεται ζήτημα πολιτικής ηθικής. Το ΠΑΣΟΚ που καταγγέλλει τη διαφθορά της ΝΔ, δεν μπορεί να σιωπά όταν τα δικά του στελέχη ακολουθούν τις ίδιες πρακτικές.
Η σιωπή του Νίκου Ανδρουλάκη είναι αποκαλυπτική. Αποκαλύπτει ότι στο όνομα της εσωκομματικής συνοχής, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επιλέγει την αποστασιοποίηση αντί για τη διαφάνεια. Αποκαλύπτει πως οι προσωπικές σχέσεις εξακολουθούν να υπερτερούν της θεσμικής λογοδοσίας. Και αποκαλύπτει ότι το αφήγημα περί ανανέωσης και πολιτικής ηθικής είναι πολύ πιο εύκολο στην αντιπολίτευση απ’ ό,τι στην πράξη.
Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι μόνο κυβερνητικό. Είναι διακομματικό. Είναι η απόδειξη ότι ολόκληρο το σύστημα διαχείρισης των ευρωπαϊκών κονδυλίων έχει μετατραπεί σε εργαλείο πολιτικής εξυπηρέτησης συστημικών κομμάτων, με πρόσωπα όλων των αποχρώσεων να συμμετέχουν στη σίτιση του ίδιου πελατειακού μηχανισμού.
Γιατί η διαφθορά δεν έχει χρώμα. Έχει κάλυψη. Και σε αυτή την περίπτωση, η κάλυψη είναι και πράσινη…
Δείτε φωτογραφίες από το dimosio.gr:
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
