ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ! Ο ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ ΜΑΣ ΝΤΡΟΠΙΑΣΕ ΞΑΝΑ! ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΠΟΚΛΙΣΗ ΣΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΗΡΘΕ Η ΘΕΡΜΗ ΧΕΙΡΑΨΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΑΤΑΡ! (ΒΙΝΤΕΟ)

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η πρόσφατη θερμή χειραψία του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, με τον ηγέτη του τουρκικού ψευδοκράτους στην Κύπρο, Ερσίν Τατάρ, στη Νέα Υόρκη, έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και δικαιολογημένη οργή. Η κίνηση αυτή δεν είναι απλώς ένα διπλωματικό ολίσθημα, αλλά μια πράξη που υπονομεύει την εθνική στάση της Ελλάδας και της Κύπρου απέναντι στο παράνομο καθεστώς των κατεχομένων και την τουρκική κατοχή.

Η συνάντηση, που έλαβε χώρα στο περιθώριο εκδηλώσεων στα Ηνωμένα Έθνη, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ως τυπική διπλωματική ευγένεια. Η εικόνα του Γεραπετρίτη να ανταλλάσσει εγκάρδια χαιρετισμό με τον Τατάρ, έναν εκπρόσωπο ενός καθεστώτος που αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία και χαρακτηρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη και τη διεθνή κοινότητα ως παράνομο, αποτελεί πρόκληση για κάθε Έλληνα και Κύπριο που σέβεται την ιστορία και τις θυσίες του 1974. Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, που οδήγησε στην κατοχή του 37% του νησιού, στην εκδίωξη 180.000 Ελληνοκυπρίων και στην εγκατάσταση Τούρκων εποίκων, παραμένει μια ανοιχτή πληγή. Η θερμή αυτή χειραψία ισοδυναμεί με ασέβεια προς τους αγνοουμένους, τους πρόσφυγες και όσους υπέφεραν από την τουρκική βαρβαρότητα.

Η στάση του Γεραπετρίτη εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις προτεραιότητες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Ενώ η Ελλάδα διαχρονικά δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει το ψευδοκράτος και υποστηρίζει την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ολόκληρο το νησί, τέτοιες κινήσεις στέλνουν αντιφατικά μηνύματα. Η εγκάρδια χειραψία δεν είναι μόνο συμβολική· δίνει έδαφος στην τουρκική προπαγάνδα, που επιδιώκει την αναγνώριση του ψευδοκράτους και την προώθηση της διχοτομικής λύσης δύο κρατών, την οποία ο Τατάρ ανοιχτά υποστηρίζει. Ο ίδιος ο Τατάρ, μιλώντας σε τουρκικά μέσα, έχει δηλώσει ότι δεν προσέρχεται σε διαπραγματεύσεις για ομοσπονδιακή λύση, αλλά απαιτεί την αναγνώριση της «κυριαρχίας» του ψευδοκράτους. Πώς, λοιπόν, ο Γεραπετρίτης δικαιολογεί αυτή την εικόνα συναδελφικότητας με έναν ηγέτη που αρνείται κάθε βάση διαλόγου για δίκαιη λύση του Κυπριακού;

Η αντίδραση της κυπριακής αντιπροσωπείας ήταν άμεση και δικαιολογημένη. Η οργή τους αντικατοπτρίζει το αίσθημα προδοσίας που νιώθουν οι Κύπριοι πολίτες, οι οποίοι περιμένουν από την Ελλάδα να σταθεί αταλάντευτα στο πλευρό τους. Η Ελλάδα οφείλει να τηρεί απαρέγκλιτα τη θέση ότι το ψευδοκράτος είναι προϊόν παράνομης εισβολής και κατοχής, και ότι η μόνη αποδεκτή λύση είναι η επανένωση της Κύπρου υπό το πλαίσιο των αποφάσεων του ΟΗΕ. Η κίνηση του Γεραπετρίτη όχι μόνο αποδυναμώνει αυτή τη θέση, αλλά δίνει και λανθασμένα μηνύματα σε διεθνές επίπεδο, την ώρα που η Τουρκία εντείνει τις προσπάθειες για διεθνή αναγνώριση του κατοχικού καθεστώτος.

Επιπλέον, η στάση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Ο Γεραπετρίτης έχει κατηγορηθεί και στο παρελθόν για υπερβολική «διαλλακτικότητα» έναντι της Τουρκίας, με δηλώσεις και ενέργειες που φαίνεται να υποχωρούν έναντι των τουρκικών αξιώσεων. Η θερμή χειραψία με τον Τατάρ εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διπλωματικών επιλογών που φαίνεται να προσανατολίζονται περισσότερο προς την κατευναστική πολιτική παρά στην υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων. Η Ελλάδα δεν μπορεί να επιτρέπει τέτοιες εικόνες, που δίνουν την εντύπωση ότι νομιμοποιεί, έστω και έμμεσα, το ψευδοκράτος, ειδικά όταν η Τουρκία κλιμακώνει τις προκλήσεις της, από το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο μέχρι τις υπερπτήσεις στο Αιγαίο.

Εν κατακλείδι, η θερμή χειραψία του Γεραπετρίτη με τον Τατάρ δεν είναι απλώς ένα λάθος, αλλά μια πράξη που προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων της τουρκικής εισβολής και υπονομεύει την εθνική αξιοπρέπεια. Οι Έλληνες και οι Κύπριοι περιμένουν από τον Υπουργό Εξωτερικών να υπερασπιστεί με σθένος τη θέση της μη αναγνώρισης του ψευδοκράτους και να μην αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Ο Γεραπετρίτης οφείλει να δώσει εξηγήσεις και να αναλάβει την ευθύνη για αυτή την απαράδεκτη κίνηση, που τρίζει τα κόκαλα όσων θυσιάστηκαν για την Κύπρο. Η Ελλάδα και η Κύπρος δεν είναι μόνες, αλλά χρειάζονται ηγέτες που θα τιμούν τη στάση τους με πράξεις, όχι με αμφιλεγόμενες χειραψίες.