Ψυχολογική και εγκληματολογική ανάλυση της υπόθεσης Ειρήνης Μουρτζούκου

Η υπόθεση της Ειρήνης Μουρτζούκου, 25 ετών, συγκλονίζει την Ελλάδα, αποκαλύπτοντας ένα σκοτεινό ψυχολογικό προφίλ και κατάφωρες συστημικές αποτυχίες.

Του Γιγουρτάκη Μιχαήλ, Κλινικού Ψυχολόγου, MSc Κλινικής Ψυχολογίας, με ειδίκευση στην Εγκληματολογία

Με βάση δημοσιευμένα στοιχεία, η Μουρτζούκου ομολόγησε τη δολοφονία τεσσάρων βρεφών – της αδελφής της (2014), δύο δικών της παιδιών (2022, 2023), και του βρέφους φίλης της (2021) – καθώς και απόπειρα ανθρωποκτονίας εναντίον ενήλικης φίλης της (2020).

Το ψυχολογικό της προφίλ υποδηλώνει χαρακτηριστικά συμβατά με σοβαρή διαταραχή προσωπικότητας, όπως έλλειψη ενσυναίσθησης, χειριστικότητα, και απουσία μεταμέλειας, με πρώιμες ενδείξεις παραβατικότητας (π.χ. σκηνοθετημένη απαγωγή στα 11) και τεταμένη σχέση με τη μητέρα της, που η ίδια ισχυρίστηκε ότι την «τρελαίνει».

Η παιδοκτονία αντανακλά πιθανή παθολογική ανάγκη ελέγχου ή εκδίκησης, αν και η απουσία κλινικής εκτίμησης περιορίζει τα συμπεράσματα. Η 11ετής ατιμωρησία της αποτελεί ντροπή για το σύστημα: η Ιατροδικαστική Υπηρεσία Πάτρας απέτυχε παταγωδώς, αποδίδοντας τους θανάτους σε ψευδή παθολογικά αίτια (διάμεση πνευμονίτιδα, επιληπτικές κρίσεις), παραβλέποντας εμφανή σημάδια ασφυξίας, όπως υποξία. Η ΕΛ.ΑΣ. αγνόησε υποψίες από συγγενείς και ιατρούς, αφήνοντας τη Μουρτζούκου να εκμεταλλεύεται ιατρικές παθήσεις των θυμάτων για να καλύπτει τα εγκλήματά της. Αυτή η ολιγωρία, που οδήγησε στην αναστολή της Ιατροδικαστικής Πάτρας και έρευνα για ποινικές ευθύνες, αποτελεί καμπανάκι για την ανάγκη αυστηρότερων πρωτοκόλλων και διεπιστημονικής συνεργασίας.

Προτείνεται εντατική εκπαίδευση αρχών σε ψυχολογικά προφίλ υψηλού κινδύνου και έγκαιρη ψυχολογική παρέμβαση για την πρόληψη παρόμοιων τραγωδιών.

Η απολογία της Μουρτζούκου, που συμπίπτει ύποπτα με το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, λειτουργεί ως μελοδραματικός αντιπερισπασμός, στρέφοντας την κοινή γνώμη σε σοκαριστικές παιδοκτονίες, ενώ το κράτος κουκουλώνει τη διαφθορά του, αποφεύγοντας την ουσιαστική λογοδοσία.

Και μην ξεχνάμε τις πολιτικές σκοπιμότητες.

Η χρονική σύμπτωση των εν λόγω υποθέσεων υποδηλώνει σαφή χειραγώγηση της δημόσιας προσοχής και ανακατεύθυνσης της κοινής γνώμης διότι στη μνήμη του απλού πολίτη (ψηφοφόρου) μένει η υπόθεση με το εντονότερο συναισθηματικό αποτύπωμα και αυτό είναι η δολοφονία παιδιών…

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΧΩΡΙΣ ΜΑΝΑ ΣΒΗΝΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Ανωφελείς Διαφοροποιήσεις του Κώστα Δημ. Χρονόπουλου