Η τεχνητή νοημοσύνη ανασκεύασε ύμνο «ηλικίας 2.000 ετών» από τη Βαβυλώνα
Κατά τη διάρκεια μιας συνεργασίας με το Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης, ο Enrique Jiménez του LMU ανακάλυψε εκ νέου ένα κείμενο που είχε χαθεί για χίλια χρόνια. Μια εργασία σχετικά με την ανακάλυψη αυτή δημοσιεύεται στο περιοδικό Iraq.
«Πρόκειται για έναν συναρπαστικό ύμνο που περιγράφει τη Βαβυλώνα σε όλο της το μεγαλείο και δίνει πληροφορίες για τη ζωή των κατοίκων της, ανδρών και γυναικών», λέει ο Jiménez.
Η Βαβυλώνα ιδρύθηκε στη Μεσοποταμία γύρω στο 2000 π.Χ. Κάποτε ήταν η μεγαλύτερη πόλη στον κόσμο, ήταν μια πολιτιστική μητρόπολη στην οποία γράφτηκαν έργα που αποτελούν σήμερα μέρος της παγκόσμιας λογοτεχνικής μας κληρονομιάς.
Τα βαβυλωνιακά κείμενα γράφονταν με σφηνοειδή γραφή σε πήλινες πινακίδες, οι οποίες έχουν διασωθεί μόνο αποσπασματικά. Ένας από τους στόχους της συνεργασίας με το Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης είναι να αποκρυπτογραφήσει εκατοντάδες σφηνοειδείς πινακίδες από τη διάσημη βιβλιοθήκη της Σιπάρ και να τις διατηρήσει για τις επόμενες γενιές. Ο μύθος λέει ότι ο Νώε τις έκρυψε εδώ από τα νερά της πλημμύρας πριν επιβιβαστεί στην κιβωτό.
Στην Πλατφόρμα Ηλεκτρονικής Βαβυλωνιακής Βιβλιοθήκης, ο Enrique Jiménez ψηφιοποιεί όλα τα σφηνοειδή τμήματα κειμένου που έχουν ανακαλυφθεί παγκοσμίως μέχρι σήμερα και χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για να αποκρυπτογραφήσει τα τμήματα που ανήκουν μεταξύ τους.
«Χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα μας που υποστηρίζεται από τεχνητή νοημοσύνη, καταφέραμε να εντοπίσουμε άλλα 30 χειρόγραφα που ανήκουν στον ύμνο που ανακαλύφθηκε εκ νέου – μια διαδικασία που παλαιότερα θα χρειαζόταν δεκαετίες», λέει ο Jiménez, καθηγητής Αρχαίας Εγγύς Ανατολικής Φιλολογίας στο Ινστιτούτο Ασσυριολογίας του LMU. Χάρη σε αυτά τα πρόσθετα κείμενα, οι μελετητές μπόρεσαν να αποκρυπτογραφήσουν πλήρως τον ύμνο δοξολογίας στην πήλινη πινακίδα, τμήματα της οποίας έλειπαν.
Ο ύμνος προσφέρει νέες πληροφορίες για την αστική κοινωνία της Βαβυλώνας
Αυτά τα πολυάριθμα πρόσθετα αντίγραφα υποδηλώνουν ότι το κείμενο ήταν πολύ διαδεδομένο εκείνη την εποχή.
“Ο ύμνος αντιγραφόταν από παιδιά στο σχολείο. Είναι ασυνήθιστο ότι ένα τόσο δημοφιλές κείμενο στην εποχή του μας ήταν άγνωστο μέχρι τώρα”, λέει ο Jiménez.
Ο παιάνας κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από την αρχή της πρώτης προχριστιανικής χιλιετίας και περιλαμβάνει 250 στίχους.
“Γράφτηκε από έναν Βαβυλώνιο που ήθελε να υμνήσει την πόλη του. Ο συγγραφέας περιγράφει τα κτίρια της πόλης, αλλά και πώς τα νερά του Ευφράτη φέρνουν την άνοιξη και πρασινίζουν τα χωράφια. Αυτό είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό, καθώς η σωζόμενη μεσοποταμιακή λογοτεχνία είναι φειδωλή στις περιγραφές φυσικών φαινομένων”, παρατηρεί ο Jiménez.
Οι πληροφορίες σχετικά με τις γυναίκες της Βαβυλώνας, τον ρόλο τους ως ιέρειες και τα σχετικά καθήκοντα, έχουν επίσης εκπλήξει τους ειδικούς, καθώς δεν υπήρχαν προηγουμένως κείμενα που να περιγράφουν αυτά τα πράγματα. Επιπλέον, οι ύμνοι παρέχουν πληροφορίες για τη συνύπαρξη στην αστική κοινωνία. Για παράδειγμα, οι κάτοικοι περιγράφονται να σέβονται τους ξένους.
Τα ερείπια της αρχαίας πόλης της Βαβυλώνας βρίσκονται περίπου 85 χιλιόμετρα νότια της ιρακινής πρωτεύουσας Βαγδάτης. Αποτελούν μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.
Απόσπασμα από τον πρόσφατα ανακαλυφθέντα ύμνο
Οι παρακάτω στίχοι προέρχονται από τον πρόσφατα ανακαλυφθέντα ύμνο. Περιγράφουν τον ποταμό Ευφράτη, στις όχθες του οποίου βρισκόταν τότε η Βαβυλώνα:
Ο Ευφράτης είναι ο ποταμός της -που ιδρύθηκε από τον σοφό άρχοντα Νουντιμούντ-
Σβήνει τη χλόη, διαποτίζει την καλαμιώνα,
Απορρίπτει τα νερά του σε λιμνοθάλασσες και θάλασσες,
Τα χωράφια του ξεχειλίζουν από βότανα και λουλούδια,
Τα λιβάδια της, σε λαμπρή ανθοφορία, φυτρώνουν κριθάρι,
από το οποίο, μαζεμένα, στοιβάζονται τα γαρύφαλλα,
Κοπάδια και κοπάδια βρίσκονται σε καταπράσινα βοσκοτόπια,
Πλούτος και μεγαλοπρέπεια -ό,τι αρμόζει στην ανθρωπότητα-
χαρίζονται, πολλαπλασιάζονται και χορηγούνται βασιλικά.
