Η αναδυόμενη έννοια της «Παγκόσμιας Δύσης», δεν είναι απλώς ένα «σύνολο δημοκρατιών» όπως έχει παρουσιαστεί από ορισμένους, αλλά ένα σύνολο στρατιωτικών εταίρων των ΗΠΑ στους οποίους μπορεί κανείς να βασιστεί για να βοηθήσει στην ανάσχεση των Ευρασιατικών αντιπάλων της.
Η Αυστραλία συμφώνησε κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ τον περασμένο μήνα να αναπτύξει ένα αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου E-7 Wedgetail και έως και 100 στρατεύματα στην Ευρώπη μέχρι τον Νοέμβριο, κατόπιν αιτήματος του μπλοκ και της Πολωνίας, για την υποστήριξη της Ουκρανίας.
Αυτό θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της «Επιχείρησης Kudu», η οποία «είναι η δέσμευση των Αυστραλιανών Αμυντικών Δυνάμεων για την εκπαίδευση του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας στο Ηνωμένο Βασίλειο».
Έχει προηγηθεί μία άλλη αποστολή, στην Αεροπορική Βάση Ramstein, επομένως η τελευταία δεν είναι και τόσο άξια ειδήσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ασήμαντο, ωστόσο, καθώς είναι σημαντικό για τους παρατηρητές να κατανοήσουν γιατί η Αυστραλία συνεχίζει να εμπλέκεται στρατιωτικά σε μια σύγκρουση στην αντίθετη πλευρά του πλανήτη.
Ο λόγος είναι ότι η Αυστραλία το κάνει ως αντάλλαγμα για την αγγλοαμερικανική υποστήριξη στην ανάσχεση της Κίνας μέσω του AUKUS. Ανεξάρτητα από το αν κάποιος συμφωνεί με αυτό, η κυβέρνηση της Αυστραλίας σήμερα θεωρεί την Κίνα αντίπαλο – κυρίως λόγω της αγγλοαμερικανικής επιρροής – και διαμορφώνει πολιτική ανάλογα.
Η αποστολή όπλων στην Ουκρανία, η εκπαίδευση των στρατευμάτων της στο Ηνωμένο Βασίλειο και η εκ νέου διεξαγωγή προσωρινής στρατιωτικής ανάπτυξης στην Ευρώπη δεν είναι απλώς ένας τρόπος για να ξεπληρώσει τους συμμάχους της στο AUKUS, αλλά και ένα μέσο για την απόκτηση εμπειρίας σε περίπτωση που η Κίνα εμπλακεί σε μια περιφερειακή σύγκρουση. Είτε πρόκειται για την Ταϊβάν, τις Φιλιππίνες, την Ιαπωνία ή/και τις ΗΠΑ, η Αυστραλία αναμένει να εμπλακεί με παρόμοιο τρόπο όπως με τη Ρωσία-Ουκρανία μέσω των προαναφερθέντων μέσων αποστολής όπλων, εκπαίδευσης και αποστολών έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου.
Επιπλέον, δείχνοντας αλληλεγγύη στο ΝΑΤΟ στον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων του κατά της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας, όπως εξηγήθηκε παραπάνω, η Αυστραλία ελπίζει ότι τα ευρωπαϊκά μέλη του μπλοκ θα ανταποδώσουν την εύνοια εάν εμπλακεί σε έναν μελλοντικό πόλεμο δι’ αντιπροσώπων AUKUS+ (AUKUS, Ταϊβάν, Ιαπωνία και Φιλιππίνες) κατά της Κίνας. Ακόμα κι αν πιθανότατα θα το έκαναν αυτό κατ’ εντολή του Αμερικανού «μπαμπά» τους, έστω και ως αντάλλαγμα για την «υπεράσπιση της Ευρώπης από τη Ρωσία» σε αυτή την περίπτωση (όπως πιστεύουν ειλικρινά αλλά λανθασμένα), είναι ένα κατάλληλο πρόσχημα για το κοινό.
Ο ευρύτερος στόχος είναι να δημιουργηθεί η αντίληψη μιας «Παγκόσμιας Δύσης» που εκτείνεται σε όλο τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό για να συμπεριλάβει και τα δύο μισά της Ευρασίας, επιτρέποντας έτσι στις ΗΠΑ να «ηγηθούν από πίσω» στην ανάσχεση της Κίνας στο μέλλον και ίσως για άλλη μια φορά και της Ρωσίας ανάλογα με τα γεγονότα. Ο ρόλος της Αυστραλίας είναι επομένως να χρησιμεύσει ως παράδειγμα μιας χώρας Ασίας-Ειρηνικού που συμβάλλει στο ευρωπαϊκό μέτωπο της τρέχουσας εκστρατείας ανάσχεσης των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας για να δικαιολογήσει τη συμβολή των ευρωπαϊκών χωρών σε ένα μελλοντικό ασιατικό μέτωπο κατά της Κίνας. Επομένως, η τελευταία προσωρινή στρατιωτική ανάπτυξη της Αυστραλίας στην Ευρώπη στην πραγματικότητα προωθεί έναν πολύ μεγαλύτερο στρατηγικό στόχο από ό,τι θα είχαν αντιληφθεί οι περισσότεροι παρατηρητές. Από μόνη της, η συμβολή της Αυστραλίας στον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας είναι ελάχιστη και δεν έχει καμία επιρροή στην πορεία των γεγονότων, αλλά βοηθά να τεθούν οι βάσεις για το τι μπορεί να ακολουθήσει μετά το τέλος αυτής της σύγκρουσης. Εάν η «ολική επαναφορά» του Τραμπ με την Κίνα αποτύχει, τότε η «Παγκόσμια Δύση» υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ενδέχεται να την περιορίσει πιο επιθετικά.
Για τον σκοπό αυτό, το προηγούμενο της συνεχιζόμενης στρατιωτικής εμπλοκής της Αυστραλίας στην ουκρανική σύγκρουση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για την εμπλοκή των ευρωπαϊκών μελών του ΝΑΤΟ σε έναν μελλοντικό πόλεμο δι’ αντιπροσώπων AUKUS+ στην Κίνα, κάτι που μπορεί να πουληθεί στο κοινό ως «ανταπόδοση της χάρης από αλληλεγγύη». Η αναδυόμενη έννοια της «Παγκόσμιας Δύσης» δεν είναι επομένως απλώς ένα «σύνολο δημοκρατιών» όπως έχει παρουσιαστεί από ορισμένους, αλλά ένα σύνολο στρατιωτικών εταίρων των ΗΠΑ στους οποίους μπορεί κανείς να βασιστεί για να βοηθήσει στον περιορισμό των Ευρασιατικών αντιπάλων της.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
