Ακριβώς την στιγμή, που όλα έδειχνα κλιμάκωση της σύγκρουσης το Ιράν και το Ισραήλ εξέπληξαν τον κόσμο συμφωνώντας σε κατάπαυση του πυρός.
Η ξαφνική απόφαση του Τραμπ να βομβαρδίσει πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ιράν και το επακόλουθο φλερτ του με την αλλαγή καθεστώτος εκεί, τους έπεισαν ότι επρόκειτο να κλιμακώσει την αμερικανική εμπλοκή στη σύγκρουση, ανεξάρτητα από το αν το Ιράν θα αντιδρούσε σε περιφερειακές αμερικανικές βάσεις ή αν το Ισραήλ θα πραγματοποίησε μια ψευδή πρόκληση για να δικαιολογήσει αυτό.
Να γιατί όλοι συμφώνησαν σε κατάπαυση του πυρός:
Το Ιράν και το Ισραήλ προκάλεσαν απαράδεκτη ζημιά το ένα στο άλλο Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης μέχρι τώρα ισχυρίζονταν ότι το Ισραήλ προκάλεσε τεράστια ζημιά στο Ιράν, ενώ η κοινότητα των εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης μέχρι τώρα ισχυριζόταν ότι το Ιράν προκάλεσε τεράστια ζημιά στο Ισραήλ, και για πρώτη φορά, και οι δύο είχαν δίκιο, παρόλο που αρνήθηκαν ο ένας τους ισχυρισμούς του άλλου.
Η πραγματικότητα είναι ότι το Ιράν και το Ισραήλ προκάλεσαν μη αποδεκτή ζημιά το ένα στο άλλο, σε λιγότερο από δύο εβδομάδες εκατέρωθέν επιθέσεων. Κανένα από τα δύο κράτη δεν θα μπορούσε να διαρκέσει για πολύ περισσότερο, οδηγώντας αναπόφευκτα είτε σε μια σοβαρή κλιμάκωση είτε σε μια εκεχειρία.
Η κυβέρνηση Τραμπ δεν ήθελε έναν ακόμη μεγάλο περιφερειακό πόλεμο Το σενάριο κλιμάκωσης αποτράπηκε αποκλειστικά και μόνο επειδή η κυβέρνηση Τραμπ δεν ήθελε έναν ακόμη μεγάλο περιφερειακό πόλεμο στη Δυτική Ασία, ο οποίος θα μπορούσε να επιταχύνει την ηγεμονική παρακμή των ΗΠΑ, καθώς και να τις εμποδίσει να «στραφούν (πίσω) στην (Ανατολική) Ασία» για πιο δυναμικό περιορισμό της Κίνας. Επομένως, πιθανότατα είπε στο Ισραήλ ότι δεν θα είχε την πλάτη του σε αυτό το ενδεχόμενο, ενώ απείλησε το Ιράν με υπερβολικά (πυρηνικά;) αντίποινα εάν οι κοντινές βάσεις του δεχόντουσαν επίθεση, αποτρέποντας έτσι την κλιμάκωση και από τις δύο πλευρές και καθιστώντας δυνατή μια εκεχειρία.
Ο Τραμπ αψήφησε απροσδόκητα το ισραηλινό λόμπι και τους νεοσυντηρητικούς Πολλοί παρατηρητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η απόφαση του Τραμπ να βομβαρδίσει το Ιράν σηματοδότησε την πλήρη συνθηκολόγησή του με το ισραηλινό λόμπι και τους νεοσυντηρητικούς, αλλά δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Αντί να υποκύψει στις απαιτήσεις τους για έναν ακόμη πόλεμο αλλαγής καθεστώτος «σοκ και δέους», ο οποίος θα μπορούσε να περιλαμβάνει στρατιωτικές δυνάμεις στο έδαφος, ακόμη και πυρηνικά, κατάφερε με κάποιο τρόπο να πείσει το Ισραήλ να σταματήσει τους βομβαρδισμούς του Ιράν, πιθανώς απειλώντας να το αφήσει στην άκρη αν η σύγκρουση κλιμακωνόταν. Το Ιράν ακολούθησε το παράδειγμά του και η εκεχειρία τέθηκε σε ισχύ.
Οι ΗΠΑ παρουσίασαν τον βομβαρδισμό του Ιράν ως στρατηγική επιτυχία. Οι απόψεις είναι ανάμεικτες σχετικά με το αν ο βομβαρδισμός αρκετών πυρηνικών εγκαταστάσεων από τις ΗΠΑ πέτυχε τον στόχο του να καταστρέψει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν ή τουλάχιστον να το ωθήσει πίσω για πολλά χρόνια, κάτι που θα μπορούσε να βγάλει το Ιράν από το γεωπολιτικό παιχνίδι, αλλά οι ΗΠΑ κατάφεραν να το παρουσιάσουν ως στρατηγική επιτυχία. Αυτό έδωσε στον Τραμπ μια «διέξοδο που θα έσωζε το κύρος» για την αποκλιμάκωση της σύγκρουσης πιέζοντας το Ισραήλ να σταματήσει την εκστρατεία βομβαρδισμών και στη συνέχεια πείθοντας το Ιράν να συμφωνήσει μαζί του για να αποφύγει τον μεγάλο περιφερειακό πόλεμο που φοβόταν.
Ο Τραμπ έχει απόλυτη εμμονή με την παραλαβή του Νόμπελ Ειρήνης Και τέλος, το εγώ του Τραμπ πιθανότατα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόφασή του να εξαναγκάσει το Ιράν και το Ισραήλ (το καθένα με διαφορετικό τρόπο) να συμφωνήσουν σε εκεχειρία, καθώς έχει απόλυτη εμμονή με την παραλαβή του Νόμπελ Ειρήνης, το οποίο ελπίζει ότι θα του απονεμηθεί ως αποτέλεσμα. Παρόλο που έπαιξε ρόλο στην πυροδότηση της σύγκρουσης επιτρέποντας στο Ισραήλ να βομβαρδίσει το Ιράν την 61η ημέρα της 60ήμερης προθεσμίας του για μια άλλη πυρηνική συμφωνία, όλα αυτά θα μπορούσαν εύκολα να ξεχαστούν από την επιτροπή εάν η εκεχειρία διατηρηθεί και οδηγήσει σε μια διαρκή ειρήνη.
Η εκεχειρία μπορεί να μην διατηρηθεί, ωστόσο, οπότε οι ΗΠΑ μπορεί να μην υποστηρίξουν πλήρως την επανέναρξη της εκστρατείας βομβαρδισμού του Ισραήλ εάν φταίει η Δυτική Ιερουσαλήμ. Οι ΗΠΑ θα μπορούσαν επίσης να επιδιώξουν αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν με έμμεσα μέσα, ακόμη και αν η εκεχειρία διατηρηθεί. Στην καλύτερη περίπτωση, η εκεχειρία μπορεί να οδηγήσει σε μια διαρκή ειρήνη μέσω μιας άλλης πυρηνικής συμφωνίας, η οποία θα απαιτούσε τη συμμετοχή της Ρωσίας (όπως η απομάκρυνση της περίσσειας πυρηνικών καυσίμων από το Ιράν). Ο Πούτιν θα άξιζε επομένως και το Νόμπελ Ειρήνης εάν συμβεί αυτό.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
