Το «άπλετο φως» έσβησε – Ο Άδωνις ήρθε να κατηγορήσει τους πολίτες για διχασμό

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σε μια εμφανώς βεβιασμένη και νευρική προσπάθεια να περιοριστεί το πολιτικό κόστος της τραγωδίας των Τεμπών, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επαναφέρει στο προσκήνιο, ύστερα από μακρά περίοδο σιωπής, τον Άδωνη Γεωργιάδη. Η παρουσία του στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ μετά από αρκετό καιρό –κατά πολλούς, μια περίοδος «ψύξης» μετά από προηγούμενα επικοινωνιακά φιάσκο– ήρθε ακριβώς τη στιγμή που το πόρισμα Καρώνη φέρνει νέα ερωτήματα στο φως.

Πριν από λίγες ημέρες, ο υπουργός Ανάπτυξης είχε προσπαθήσει –ανεπιτυχώς– να παρουσιάσει ως «καινοτομία» την εφαρμογή του περιβόητου «βραχιολιού» στα νοσοκομεία, εισπράττοντας αρνητικά σχόλια ακόμα και από φιλοκυβερνητικά μέσα. Τώρα, υπό την πίεση των εξελίξεων γύρω από την υπόθεση των Τεμπών, επανήλθε δημόσια για να πάρει θέση – ή, μάλλον, για να την αποφύγει επιδέξια.

Με ύφος που πρόδιδε την προσπάθεια να επηρεάσει το τηλεοπτικό κοινό και να περάσει γραμμή απενοχοποίησης, ο κ. Γεωργιάδης έσπευσε να δηλώσει ότι το θέμα του λαθρεμπορίου «ήταν ένα ψέμα που δεν επικράτησε». Παράλληλα, εξαπέλυσε προσωπική επίθεση κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου,χωρίς να παραλειψει, μάλιστα, να υιοθετήσει τον ρόλο του «διωκόμενου», μιλώντας για προσωπικό μπούλινγκ.

Στη συνέχεια, ο υπουργός επιχείρησε ένα γνώριμο αφήγημα: επικαλέστηκε τη διεθνή αστάθεια και κάλεσε τον ελληνικό λαό «να μην διχαστεί» και «να μην καταστρέψει τη χώρα». Όπως πολλές φορές στο παρελθόν, χρησιμοποίησε αόριστες αναφορές σε «κακούς ανθρώπους με ιδιοτελή κίνητρα», παρουσιάζοντάς τους ως απειλή για τη σταθερότητα της Ελλάδας – μία αφήγηση που παραπέμπει σε παρωχημένες μεθόδους ελέγχου της κοινής γνώμης.

Το πλέον προκλητικό, ωστόσο, είναι πως –παρά το διαρκές κουκούλωμα και τις συνοπτικές διαδικασίες με τις οποίες χειρίστηκε η κυβέρνηση το δυστύχημα των Τεμπών– ο κ. Γεωργιάδης είχε το θράσος να επαναλάβει το κλισέ περί «άπλετου φωτός», συνοδεύοντάς το με την ευχή να μην επαναληφθεί κάτι ανάλογο. Οι δηλώσεις του έκλεισαν με έναν μικρό λόγο περί… ιστορικής ροπής των Ελλήνων στον διχασμό:

«Η Ελλάδα έχει ιστορικά ροπή στο διχασμό, δεν υπάρχει ευκολότερο πράγμα σε αυτή τη χώρα από το να χωριστούμε και να πλακωνόμαστε. Το κάνουμε από τους αρχαίους χρόνους ασταμάτητα. Τώρα η χώρα έχει μπει σε ένα δρόμο. Ο πλανήτης είναι σε μια αστάθεια. Δεν πρέπει να αφήσουμε κακούς ανθρώπους για ιδιοτελείς τους σκοπούς να καταστρέψουν την Ελλάδα. Να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι, να πέσει άπλετο φως, να μην ξαναγίνει ποτέ κάτι τέτοιο αλλά να μην καταστραφούμε..»

Εύλογα γεννώνται ερωτήματα: Ποια κυβέρνηση μιλά για διχασμό; Η ίδια που έχει ταυτιστεί με τις υποκλοπές, την κατάρρευση του Κράτους Δικαίου, την περιστολή της ελευθερίας του Τύπου, την ανεξέλεγκτη δράση των καρτέλ και τη συστηματική συγκάλυψη σκανδάλων; Πώς γίνεται μια τόσο ταξική και αυταρχική διοίκηση να κατηγορεί τους πολίτες για τοξικότητα;

Η απάντηση, βέβαια, δεν εκπλήσσει. Όταν η πραγματικότητα δεν εξυπηρετεί, κατασκευάζεται ένας εχθρός. Όταν οι πολίτες ζητούν δικαιοσύνη, βαφτίζονται υπονομευτές της σταθερότητας. Κι όταν η κυβέρνηση νιώθει στριμωγμένη, καταφεύγει στη γνώριμη συνταγή της κατασκευασμένης απειλής για τον «κοινό εχθρό». Μια συνταγή που μπορεί να εξυπηρετεί το Μαξίμου, αλλά δεν πείθει πλέον κανέναν.