Η Εθνική Πινακοθήκη υποκλίνεται… στην Παναγιωταρέα – Όταν και η τέχνη γίνεται προσωπική υπόθεση της Κυβέρνησης

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Οι παρευρισκόμενοι στα λαμπερά εγκαίνια της αναδρομικής έκθεσης του Παναγιώτη Τέτση στην Εθνική Πινακοθήκη βρέθηκαν μπροστά σε μια απρόσμενη… καλλιτεχνική έκπληξη.

Ανάμεσα στα έργα του μεγάλου ζωγράφου, ξεπρόβαλε, σαν να ανήκε σε άλλο κόσμο, το πορτρέτο της κ. Άννας Παναγιωταρέα!

Ναι, διαβάσατε σωστά. Με την αφιέρωση «στη φίλη μου Άννα» να λάμπει σαν φωτεινός τίτλος, ο πίνακας –που μέχρι πρόσφατα βρισκόταν στην ιδιωτική συλλογή της άμισθης συμβούλου της Υπουργού Πολιτισμού– βρήκε την θέση του στον ιερό χώρο της Πινακοθήκης.

Προφανώς, κάποιοι θεώρησαν ότι η προσωπογραφία της «κολλητής» (όπως την αποκαλούν με ιδιαίτερη στοργή οι φιλοκυβερνητικοί δημοσιογράφοι) της υπουργού αξίζει να κοσμήσει το ίδιο πάνελ με τα αριστουργήματα του Τέτση.

Γιατί να μην εκτεθεί, άλλωστε; Η κ. Παναγιωταρέα δεν είναι απλώς μια σύμβουλος.

Είναι η σκιά της υπουργού, η σταθερή παρουσία της σε κάθε ταξίδι, μέσα κι έξω από τα σύνορα, η φωνή που υπερασπίζεται με ζήλο τη φήμη της προϊσταμένης της, όταν κάποιος τολμήσει να αμφισβητήσει την εικόνα της.

Και φυσικά, οι δεσμοί της με το κυβερνών κόμμα είναι πιο σφιχτοί και από κορσέ του 19ου αιώνα.

Αλλά η κ. Παναγιωταρέα δεν σταματά εκεί. Ως προσωπική φίλη του Τέτση, φρόντισε να αφήσει το στίγμα της και στον κατάλογο της έκθεσης, υπογράφοντας ένα κείμενο με τον βαρύγδουπο τίτλο «Ο μοναδικής ωραιότητας κόσμος του Τέτση».

Και ποια καλύτερη απόδειξη αυτής της «μοναδικής ωραιότητας» από την ίδια την κ. Παναγιωταρέα, που φιγουράρει τόσο στο πορτρέτο όσο και στις σελίδες του καταλόγου; Από σύμβουλος, σε μούσα, και από μούσα… σε εκθέσιμο έργο τέχνης!

Θα μπορούσε να το πει κανείς απλώς κακόγουστο.

Ένα πορτρέτο που θα ταίριαζε περισσότερο σε σαλόνι ή ιδιωτικό γραφείο, να κρέμεται περήφανα στην Εθνική Πινακοθήκη, σαν να πρόκειται για εθνικό κειμήλιο.

Αλλά η λέξη «κακόγουστο» μοιάζει πολύ μικρή μπροστά στην προκλητικότητα αυτού του εγχειρήματος.

Την ίδια στιγμή που έργα τέχνης απομακρύνονται από τις αίθουσες για να μην «ενοχλήσουν» τους ευαίσθητους της εποχής, η Πινακοθήκη φαίνεται να ανοίγει διάπλατα τις πόρτες της για να φιλοξενήσει την προσωπογραφία της εκλεκτής φίλης της εξουσίας.

Μήπως, τελικά, ο σκοπός δεν είναι να τιμηθεί ο Τέτσης, αλλά να μετατραπεί σιγά-σιγά η Εθνική Πινακοθήκη σε γκαλερί αφιερωμένη στην «αυλή» της κυβέρνησης;

Αν είναι έτσι, περιμένουμε με ανυπομονησία το επόμενο εκθέμα: ίσως ένα ομαδικό πορτρέτο της υπουργού, της συμβούλου και της υπόλοιπης παρέας, με φόντο το λογότυπο του κόμματος.

Μέχρι τότε, ας απολαύσουμε την «μοναδικής ωραιότητας» στιγμή που η Πινακοθήκη έγινε… καθρέφτης της εξουσίας.