Εργατικά Δυστυχήματα στην Ελλάδα: Κάθε μέρα θάνατος στη δουλειά – Ο αριθμός των νεκρών εκτοξεύεται και η πολιτεία σιωπά

«Στην Ελλάδα οι άνθρωποι σκοτώνονται στη δουλειά» έγραφε η ανακοίνωση της ΟΣΕΤΕΕ την περασμένη εβδομάδα, με αφορμή άλλα δύο εργατικά δυστυχήματα, την ίδια μέρα. Δυστυχώς δεν είναι σχήμα λόγου, αλλά κυριολεξία. Την περασμένη Τετάρτη 12 Μαρτίου, ένας 28χρονος χειριστής γερανοφόρου στη Βούλα, και ένας 57χρονος δασεργάτης στη Μακρυκώμη Φθιώτιδας φύγαν το πρωί από τη δουλειά τους και δεν γύρισαν ποτέ.

Προστέθηκαν στις μακάβριες στατιστικές των 40 μέχρι τότε (καταγεγραμμένων) νεκρών σε χώρους εργασίας από την αρχή του 2025. Αυτό συμβαίνει ότι σχεδόν κάθε εργάσιμη μέρα  αντιστοιχεί τουλάχιστον ένας νεκρός, και πολλαπλάσιοι τραυματίες, εν των οποίων ως τώρα τουλάχιστον 51 είναι σε πολύ βαριά ως κρίσιμη κατάσταση.

Μόνο που τα εργατικά δυστυχήματα στην Ελλάδα δεν κοιτάνε εργάσιμες και αργίες. Κάθε μέρα δουλειάς μπορεί να είναι και ραντεβού με τον θάνατο.

Νέο εργατικό δυστύχημα

Πριν στεγνώσει το ψηφιακό μελάνι των καταγγελιών, ο κατάλογος των νεκρών μεγάλωσε, με άλλο ένα εργατικό δυστύχημα, αυτή τη φορά στη Φωκίδα το μεσημέρι του Σαββάτου 15 Μαρτίου.

Εργάτης ετών… 70, έπεσε από σκαλωσιά οικοδομής, στο χωριό Πάνορμος, από ύψος έξι μέτρων, με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του.

Όσοι προπαγανδίζουν ως αρετή την «ενεργό γήρανση» και την «αξιοποίηση του εργατικού δυναμικού άνω των 65», προφανώς έτσι αντιλαμβάνονται τι σημαίνει να δουλεύεις μέχρι να σου βγει η ψυχή.

Το εργατικό κέντρο Φωκίδας,συλλυπήθηκε τους συγγενείς του ηλικιωμένου οικοδόμου, που προφανώς δε δούλευε από χόμπι αλλά από ανάγκη, και δήλωσε ότι θα σταθεί στο πλάι τους. Ζήτησε το αυτονόητο, να διαλευκανθούν άμεσα οι συνθήκες του δυστυχήματος και να επιρριφθούν ευθύνες, τονίζοντας ότι το νέο «θανατηφόρο συμβάν επιβεβαιώνει πόσο κοντά μας είναι το “πάμε κι όπου βγει”, επιβεβαιώνει την ανάγκη για συνεχή αγώνα προκειμένου να προστατευτεί η ζωή και το εισόδημα όλων των ανθρώπων του μόχθου».

Όπως και στο πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών, που τα εκατομμύρια ανθρώπων που κατέβηκαν στους δρόμους το αποκαλούν «έγκλημα», έτσι και στα εργατικά δυστυχήματα το «πάμε κι όπου βγει» τείνει να γίνει κανόνας. Το ίδιο και η συγκάλυψη, ηθελημένη ή μη, αφού δεν υπάρχει καν αξιόπιστη επίσημη καταγραφή από την πλευρά του κράτους, για το πόσα είναι τα εργατικά δυστυχήματα και ατυχήματα.

FILE PHOTO: Labourers work at a construction site of the Ahmedabad-Mumbai High Speed Rail corridor in Ahmedabad, India, May 31, 2023. REUTERS/Amit Dave/File Photo

Greek Statistics και στα εργατικά δυστυχήματα

Η επιθεώρηση εργασίας έχει να βγάλει γενική έκθεση πεπραγμένων από πρόπερσι, ενώ για το 2023 καταγράφει 47 θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα, με τον αριθμό τους να παραμένει σταθερός για τρίτη χρονιά.

Η ίδια η Επιθεώρηση Εργασίας διευκρινίζει ότι δεν περιλαμβάνονται τα τροχαία δυστυχήματα – τα οποία κανονικά θεωρούνται εργατικά εφόσον έχουν συμβεί κατά την μετάβαση προ και από στη δουλειά ή κατά τη διάρκειά της. Ούτε περιλαμβάνονται  οι θάνατοι από παθολογικά αίτια, που επίσης σε πολλές περιπτώσεις συνδέονται με τις συνθήκες δουλειάς – π.χ. καρδιακές προσβολές σε άτομα που αν και ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες εργάζονται υπό καύσωνα ή με εξαντλητικές υπερωρίες. Εννοείται ότι δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία από τις ελληνικές αρχές για τις επαγγελματικές νόσους και πόσοι είναι οι θάνατοι που συνδέονται με αυτές. Την ίδια στιγμή, το ευρωπαϊκό βαρόμετρο Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας μεσοσταθμίζουν σε περίπου 2500 τους ανθρώπους που χάνουν τη ζωή τους στη χώρα μας από νόσους που άπτονται του εργασιακού τους περιβάλλοντος.

Ποιοι θάνατοι δεν καταγράφονται

Επίσης, όπως επιβεβαιώνει ο πρόεδρος της ΟΣΕΤΕΕ και γραμματέας Υγείας και Ασφάλισης της Εργασίας στη ΓΣΕΕ Ανδρέας Στοϊμενίδης, η Επιθεώρηση Εργασίας – που δίνει στοιχεία για τα εργατικά δυστυχήματα στην ΕΛΣΤΑΤ, δεν περιλαμβάνει τα δυστυχήματα στα λατομεία, στις ένοπλες δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας. Δεν περιλαμβάνει τα εργατικά δυστυχήματα που αφορούν εργαζόμενους με μπλοκάκι ή ανασφάλιστους. Κυρίως δεν περιλαμβάνει δυστυχήματα που συμβαίνουν στον πρωτογενή τομέα – ιδίως στα χωράφια που συμβαίνουν και οι περισσότεροι θάνατοι σε ώρα εργασίας.

Ποιος φταίει για την υποκαταγραφή

«H υποκαταγραφή των εργατικών δυστυχημάτων στη χώρα οφείλεται στο ότι η  κυβέρνηση επιλέγει να ΄διαστασιολογήσει’ ένα πρόβλημα όχι στο πραγματικό του μέγεθος για να το επιλύσει, αλλά σε μικρότερη διάσταση για να το παρουσιάζει πιο «ανώδυνα» επικοινωνιακά», δηλώνει ο κ. Στοϊμενίδης στο in.  Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ΟΣΕΤΕΕ, ότι οι επίσημες καταγραφές της επιθεώρησης εργασίας και του υπ., Εργασίας αφορούν το ένα τέταρτο των θανάτων στην εργασία

Για παράδειγμα, ο ΟΣΕΤΕΕ με βάση στοιχεία που συλλέγει τόσο από την επιθεώρηση εργασίας αλλά και εργατικά κέντρα και συνδικάτα, ακομα και από τα ΜΜΕ και αυτόνομες καταγγελίες – μαρτυρίες, το 2023 κατέγραψε 179 εργατικά δυστυχήματα το 2023, από 104 το 2022 – δηλαδή άνοδο αντί για πτώση.

Το 2024 οι καταγεγραμμένοι νεκροί σε χώρους εργασίας ανήλθαν σε 146, ενώ πολλαπλάσιοι είναι οι βαριά τραυματίες.

«Η υγεία και ασφάλεια στην εργασία είναι αναγνωρισμένη ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Δεν είναι προσέγγιση τεχνικού τύπου. Εδώ χάνονται άνθρωποι, πρέπει να γνωρίζουμε πόσοι και ποιοι είναι, υπό ποιες συνθήκες συμβαίνουν τα εργατικά δυστυχήματα. Πρέπει να αναλαμβάνονται δράσεις, στρατηγικές και κρατικές πρωτοβουλίες ώστε να εκμηδενίσουμε τα εργατικά δυστυχήματα. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Έχουμε κλιμάκωση», καταλήγει ο γραμματέας ΥΑΕ της ΓΣΕΕ.

Εργασιακοί χώροι κοιλάδες των Τεμπών

Ο Γιάννης Τασιούλας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας, μας λέει ότι από την αρχή της χρονιάς, έχουν καταγραφεί μόνο στις οικοδομές οκτώ θάνατοι. «Προφανώς υπάρχουν κι άλλοι που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Κι εδώ υπάρχει ένα τεράστιο θέμα. Πώς καταγράφονται αυτά τα θανατηφόρα ατυχήματα, εμείς τα λέμε «εγκλήματα» τα λέμε εμείς στους χώρους δουλειάς; Ποιος ελέγχει αν τηρούνται τα πρωτόκολλα ασφαλείας;»

Μετά το δυστύχημα στη Βούλα, όπου άλλος ένας νέος άνθρωπος χάθηκε σε ώρα δουλειάς – αυτή τη φορά από ηλεκτροπληξία, η Ομοσπονδία Οικοδόμων κατήγγειλε ότι με άλλον έναν νέο άνθρωπο να χάνει στη ζωή του σε ώρα δουλειάς, ο Ομοσπονδία ότι «αυτή τη στιγμή οι χώροι δουλειάς είναι προθάλαμοι θανάτου».

«Δεν θέλουμε την επιθεώρηση εργασίας γραφείο τελετών»

Για τον κ. Τασιούλα, αυτή την κατάσταση οι αρμόδιοι δεν μπορούν να τη φορτώσουν ούτε στους ίδιους τους σκοτωμένους και τους σακατεμένους, ότι δήθεν πέθαναν με δική τους υπαιτιότητά, ούτε στις γενικές «παθογένειες του συστήματος» – κατά την έκφραση του πρωθυπουργού για το δυστύχημα στα Τέμπη.

«Τα εργατικά δυστυχήματα είναι απόρροια μιας συγκεκριμένης πολιτικής που εφαρμόζεται διαχρονικά στους τόπους δουλειάς και έχει αφήσει ελεύθερα τα χέρια της εργοδοσίας να υπολογίζει μόνο το κέρδος παραμερίζοντας την ασφάλεια των εργαζομένων».

»Αυτό το βλέπει κανείς σε όλα: Το  νόμο  του Γεωργιάδη για 13 ώρες δουλειά και σε δεύτερο εργοδότη, την αδήλωτη εργασία και την εντατικοποίηση, την αποψίλωση των μηχανισμών ελέγχου. Θεωρείται σχεδόν ανέκδοτο να ρωτήσεις κάποιον οικοδόμο πόσες φορές έχει δει να έρθει η επιθεώρηση εργασίας στους χώρους δουλειάς για να κάνει προληπτικό έλεγχο και υποδείξεις για να βελτιωθούν τα Μέτρα ΥΑΕ.

Εμείς λέμε ότι δεν θέλουμε τις επιθεωρήσεις εργασίας γραφεία τελετών, αλλά θέλουμε να προλαμβάνουν τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα», καταλήγει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων.

πηγή: in.gr