5 ΧΡΟΝΙΑ ΦΤΑΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΧΟΥΠΗ – ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΟΧΙ;

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Το δικαίωμα στον πράσινο μπερέ δεν είναι χάρη ούτε ευγενική χειρονομία, αλλά είναι ρητή, θεσμοθετημένη διάταξη που αναγνωρίζει πολυετή, σκληρή προσφορά στις Ειδικές Δυνάμεις. Όποιος έχει 18+ χρόνια σε Καταδρομές ή Πεζοναύτες και τα απαιτούμενα σχολεία, τον φοράει νόμιμα και με περηφάνια, ανεξαρτήτως Μονάδας, σύμφωνα με την στρατιωτική νομοθεσία.

Κι όμως, στην πράξη επικρατεί το πιο κυνικό και χυδαίο δικονομικό που έχει να επιδείξει το Στράτευμα: δύο μέτρα και δύο σταθμά. Στην κορυφή όλα επιτρέπονται, ενώ στη βάση όλα απαγορεύονται.

Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, προέρχεται από Διαβιβάσεις. Η συνολική του πραγματική θητεία σε Μονάδες Ειδικών Δυνάμεων; Περίπου 5 χρόνια. Κι όμως, φοράει τον πράσινο μπερέ με υπερηφάνεια σε κάθε επίσημη εμφάνιση, χωρίς κανείς να τολμά να του πει κουβέντα.

Το ίδιο ακριβώς δικαίωμα, όμως, για στελέχη με 19, 20 και 25 χρόνια στις Ειδικές Δυνάμεις μετατρέπεται ξαφνικά σε «παρατυπία». Οι Διοικητές πετάνε τις διαταγές του ΓΕΣ στα σκουπίδια με το κλασικό πρόσχημα της «ομοιομορφίας» και το ίδιο έγγραφο που ισχύει για τον Χούπη, για τον απλό Καταδρομέα είναι άχρηστο χαρτί.

Και όταν τους επισημαίνεις την προφανή αντίφαση, η απάντηση είναι καθαρή αυθαιρεσία και θράσος: «Όταν έρθει ο Αρχηγός να του κάνεις παράπονα. Τώρα θα κάνεις αυτό που λέω εγώ.»

Πώς ακριβώς λειτουργεί αυτό το καθεστώς;

  • Στον Χούπη: 5 χρόνια= πράσινος μπερές, τιμή, φωτογραφίες, παρελάσεις.
  • Στο στέλεχος με 20 χρόνια: «Μην μας χαλάς την ομοιομορφία».

Οι διαταγές του ΓΕΣ και του ΓΕΕΘΑ δεν αποτελούν προτάσεις αλλά δεσμευτικούς κανόνες και όταν η εφαρμογή τους διαφοροποιείται από μονάδα σε μονάδα, γεννώνται εύλογα ερωτήματα για την ισονομία και τη συνοχή του συστήματος.

Το ζήτημα πλέον δεν είναι μόνο τυπικό, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της στρατιωτικής δικαιοσύνης και της αξιοπιστίας των θεσμών.

Το ερώτημα παραμένει: υπάρχει ενιαία εφαρμογή για όλους ή διαφορετική αντιμετώπιση ανάλογα με τη θέση;