Σάββατο , 17 Νοέμβριος 2018

ΜΙΑ ΖΩΗ ΟΜΗΡΟΣ Η ΕΛΛΑΔΑ! Οι ΡΟΘΤΣΙΛΝΤ, η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ και τα ΔΑΝΕΙΑ της Ελλάδας…

Αξίζει πιστεύουμε να θυμηθούμε τη σχέση μεταξύ των Ροθτσιλντ και της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας (ΕΤΕ), αλλά και τη σχέση με τα δάνεια της Επανάστασης.

Ας δούμε αρχικά ένα μικρό ιστορικό της τράπεζας.
Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (ETE) είναι η μεγαλύτερη τράπεζα της Ελλάδας. Είναι μέλος της Αγοράς Παραγώγων του Χρηματιστηρίου Αθηνών από ιδρύσεώς της και έχει άδεια ειδικού διαπραγματευτή τύπου Α. Είναι διαφορετική από την Τράπεζα της Ελλάδος, ενώ είχε το εκδοτικό προνόμιο χαρτονομισμάτων στην Ελλάδα ως το 1928.
Η Εθνική ιδρύθηκε το 1841 από τον Γεώργιο Σταύρου, από τα Ιωάννινα, ο οποίος ήταν ο πρώτος και μακροβιότερος διοικητής της. Νεότερος σε ηλικία διοικητής στην ιστορία της Τράπεζας ήταν ο Στέλιος Παναγόπουλος, ενώ σήμερα διευθύνων σύμβουλος είναι ο οικονομολόγος Λεωνίδας Φραγκιαδάκης
Η μετοχή της διαπραγματεύεται στο Χρηματιστήριο Αθηνών από το 1880 και στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης από τον Οκτώβριο του 1999. Το Δίκτυό της στην Ελλάδα αριθμεί περισσότερα από 542 Καταστήματα και πάνω από 1441 ΑΤΜ.
Στις 30 Μαρτίου 1841 δημοσιεύεται ο νόμος «Περί συστάσεως Εθνικής Τραπέζης» (Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αριθ. 6 της 30 Μαρτίου 1841, σ.59) σύμφωνα με τον οποίο η Εθνική Τράπεζα είναι ανώνυμη ιδιωτική εταιρεία με έδρα την Αθήνα και με κεφάλαιο 5.000.000 δραχμών, μοιρασμένο σε 5000 μετοχές των 1000 δραχμών.

Από τους ιδρυτικούς μετόχους της Εθνικής Τράπεζας το 1841, ήταν το ελληνικό κράτος με 1.000 μετοχές από τις 3.402. Άλλοι μεγάλοι μέτοχοι ήταν ο Νικόλαος Ζωσιμάς με 500 μετοχές, ο Ιωάννης-Γαβριήλ Εϋνάρδος με 300, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας με 200, ο Κωνσταντίνος Βράνης με 150, ο Αδόλφος Γραφ με 146 και ο Θεόδωρος Ράλλης με 100. Η τράπεζα Rothshild Frères Paris αγόρασε 50 μετοχές, ενώ άλλες 50 αγόρασε ο Εϋνάρδος στο όνομά της για να τονώσει το κύρος της νέας τράπεζας.

Στο πλαίσιο αυτό, η Τράπεζα ίδρυσε το 1891 την Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων «Η Εθνική» και το 1927 την Εθνική Κτηματική Τράπεζα. Μέχρι την ίδρυση της Τράπεζας της Ελλάδος το 1928, η Τράπεζα είχε το εκδοτικό προνόμιο στην Ελλάδα και ήταν υπεύθυνη για την έκδοση του νομίσματος.

Το 1953 εξαγόρασε την Τράπεζα Αθηνών και μέχρι τις 30 Απριλίου 1958 ονομαζόταν Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και Αθηνών. Το 1966 ο διοικητής Γεώργιος Μαύρος ίδρυσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, που λειτούργησε μετά την μεταπολίτευση.
Πολύ καλά διαβάσατε. Οι γνωστοί Ρόθτσιλντ. Πράγματα γνωστά καθώς έχουν γραφτεί πολλές φορές. Ενδεικτικά αναφέρουμε «Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας» (Τόμος Α’ σελ. 163-167, 227-230 ) Βουλή των Ελλήνων, Παπαρρηγοπούλου Κωνσταντίνου «Η Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», Χριστουπούλου Παναγιώτου Φ. «Νικολάου Σπηλιάδου Απομνημονεύματα ήτοι Ιστορία της Επαναστάσεως των Ελλήνων), κ.α.
Φυσικά αυτή δεν ήταν η πρώτη εμπλοκή της γνωστής οικογένειας στα εν Ελλάδι τεκταινόμενα, καθώς είχαν ήδη παίξει σημαντικό ρόλο στη σύναψη των επαναστατικών δανείων.


Παραθέτουμε:
«Ο προορισμός των ποσών των δύο πρώτων δόσεων είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικός. Σε σύνολο 44.5 εκατομμυρίων δραχμών (το δάνειο βγήκε σε γαλλικά φράγκα και αποδόθηκε σε δραχμές με ισοτιμία 1 φράγκο προς 1.2 δραχμές), μόνο 9 εκατομμύρια έφτασαν στα ταμεία του κράτους, δηλαδή το 20% του δανείου. Η τράπεζα Rothschild στη Γαλλία έλαβε προμήθεια πάνω από 10% (5 εκατομμύρια), οι αγοραστές των τίτλων (μεταξύ των οποίων και η τράπεζα Rothschild) έλαβαν 7.6 εκατομμύρια ως προπληρωμή για την περίοδο 1833-1835 (πάνω από 15% του δανείου), 12.5 εκατομμύρια (λίγο λιγότερο από 30% του δανείου) αποδόθηκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ως αποζημίωση για την ανεξαρτησία. Η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ρωσία έλαβαν 2 εκατομμύρια, θεωρώντας ότι ήταν δανειστές της Ελλάδας. Στον βασιλιά Όθωνα αποδόθηκαν 15% ακόμη του ποσού, δηλαδή 7.4 εκατομμύρια, για να καλύψει τις αμοιβές και το κόστος μετάβασης της ακολουθίας του, των Βαυαρών αξιωματούχων που είχαν αναλάβει την αντιβασιλεία(7) και 3.500 μισθοφόρων που στρατολογήθηκαν στη Βαυαρία, χωρίς να ξεχνάμε το 1 εκατομμύριο που προγραμματίστηκε για την αγορά όπλων.
Το πρώτο απεχθές χρέος που επιβλήθηκε το 1833 στην Ελλάδα από την Τρόικα (Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ρωσία, τις λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις).

Κατανομή ποσών

Ακολουθεί μια περίληψη της χρήσης των ποσών του δανείου του 1833 με εγγυήτριες τις μεγάλες δυνάμεις (δόσεις A και B, επί συνόλου 44.5 εκατομμυρίων δραχμών). Αμοιβές για την τράπεζα Rothschild: 5 εκατομμύρια.Τόκοι για το δάνειο της περιόδου 1833 με 1835 (προπληρωμή): 7.6 εκατομμύρια.
Αποζημίωση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία :12.5 εκατομμύρια.
Αποπληρωμή του δανείου στις μεγάλες δυνάμεις (προπληρωμή στις Γαλλία, ΗΒ, Ρωσία): 2 εκατομμύρια.
Κόστος μετάβασης για τον βασιλιά Όθωνα, το προσωπικό και τη συνοδεία του: 2.1 εκατομμύρια.
Μισθοί και άλλα έξοδα των μελών της αντιβασιλείας του Όθωνα: 2 εκατομμύρια.
Στρατολόγηση και κόστος μετακίνησης για τους Βαυαρούς μισθοφόρους: 3.3 εκατομμύρια.
Αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού: 1 εκατομμύριο.
Σύνολο: 35.5 εκατομμύρια.

Υπόλοιπο που παραδόθηκε στο ταμείο του ελληνικού κράτους: 9 εκατομμύρια.
Δηλαδή το 20% από τα 44.5 εκατομμύρια που χρεώθηκαν στην Ελλάδα.»

 

Πηγή: Reinhart και Trebesch, 2015, «The pitfalls of external dependence: Greece, 1829-2015», σ. 22. Kofas, Jon, 1981, «Financial Relations of Greece and the Great Powers 1832-1862». Boulder: «East European Monographs», σ. 25.


Δεν θα επεκταθούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες καθώς το θέμα έχει αναλυθεί διεξοδικά από πολλούς επιστήμονες και δημοσιογράφους. Θέλουμε όμως να τονίσουμε πως η Ελλάδα, από ιδρύσεως του κράτους της βρίσκεται υπό οικονομική ομηρία. Ουδέποτε απελευθερωθήκαμε στην πράξη.
Καλό είναι να το γνωρίζουμε για να μπορούμε να κρίνουμε σωστά.

Πηγές: πέραν των όσων γράφτηκαν πιο πάνω χρησιμοποίησαμε πληροφορίες από την Wikipedia αλλά και τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ.
Τέλος για όσους θέλουν πιο αναλυτικά μπορούν να διαβάσουν τα:
Μπελογιάννης Νίκος, Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα
JUGLAR Clément. 1862. Des crises commerciales et de leur retour périodique en France, en Angleterre et aux Etats-Unis, Paris
Tσουκαλάς Κωνσταντίνος. 1970. Η Ελληνική τραγωδία από την απελευθέρωση στους συνταγματάρχες, Λιβάνης, μτφρ. Κ. Ιορδανίδη, Αθήνα 1981
Τα μακρά κύματα της καπιταλιστικής εξέλιξης, Εργατική Πάλη, Αθήνα 2003

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares
loading...