Ζωτικής σημασίας η ενεργειακή απεμπλοκή από τις εισαγωγές

 

Mε αφορμή τις πρόσφατες εξελίξεις στα Βαλκάνια και την επεκτατική πολιτική των Τιράνων που οραματίζονται τη Μεγάλη Αλβανία παρατηρήσαμε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον στοιχείο για τα πετρέλαια της γειτονικής χώρας.

Η Αλβανία με πληθυσμό 3,020,209 κατοίκους και έκταση 28,748 τετραγωνικά χιλιόμετρα έχει ημερήσια παραγωγή πετρελαίου 23,930 βαρέλια. Οι ημερήσιες ανάγκες της είναι 28,000 βαρέλια περίπου και σύμφωνα με τις πληροφορίες έχει αποθηκευμένα (και για στρατιωτική χρήση) 168,300,300 βαρέλια.

Η Σερβία, για να υπάρξει ένα μέτρο σύγκρισης, έχει πληθυσμό 7,209,764 κατοίκους, έκταση 77,474 τετραγωνικά χιλιόμετρα και έχει παραγωγή πετρελαίου 23,160  βαρέλια ημερησίως. Οι ημερήσιες ανάγκες της είναι στα 81,540 βαρέλια την ημέρα και έχει (αποδεδειγμένα) 77,500,000 βαρέλια.

Τι κάνει άραγε η Ελλάδα;

Επί της παρούσης, η ελληνική παραγωγή βρίσκεται στα 2.000 βαρέλια ημερησίως, από το κοίτασμα του Πρίνου στον κόλπο της Καβάλας, το οποίο εκμεταλλεύεται η Energean Oil & Gas.

Μόλις 2,000 βαρέλια. Έχει ημερήσια κατανάλωση περίπου 285,000 βαρέλια και σύμφωνα με όσες πληροφορίες διαθέτουμε έχει αποθεματικό 10,000,000 βαρέλια.

Πρόσθετη παραγωγή μέσα στα επόμενα χρόνια μπορεί να υπάρξει από το Κατάκολο (επίσης από την Energean Oil&Gas) αν και τα μέχρι τώρα δεδομένα δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.

Είναι εμφανές πως κάτι δεν κάνουμε καλά.

Βλέπουμε πως η Ελλάδα με τα τόσο πλούσια κοιτάσματα δεν εκμεταλλεύεται τον ίδιο της τον πλούτο και αυτό σημαίνει εξάρτηση από τις εισαγωγές αλλά και τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου.

Το πρόβλημα λοιπόν που δημιουργείται είναι διττό. 

Αφενός μεν πλήττεται βάναυσα η ελληνική οικονομία και η αγοραστική δύναμη του Έλληνα, αφετέρου δε πλήττεται η στρατιωτική ισχύς των Ενόπλων Δυνάμεων.

Ως προς το οικονομικό είναι σαφές πως η ενεργειακές εισαγωγές δημιουργούν σχέση εξάρτησης. Καμία χώρα δε μπορεί να έχει παραγωγή πλούτου όταν είναι εξαρτημένη από τις εισαγωγές ενέργειας.

Βασικό στοιχείο κάθε παραγωγικής διαδικασίας είναι η πρόσβαση σε φτηνή ενέργεια. Χωρίς αυτήν δε μπορεί να υπάρξει επένδυση βιώσιμη. Συνυπολογίστε πως  με το Μνημόνιο 4 έρχεται μία άγρια φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών και αγροτών. Υψηλότατοι φορολογικοί συντελεστές και ασφαλιστικές εισφορές, με προκαταβολές φόρου. Όλα αυτά πλέον του ενεργειακού κόστους. 

Θα  αναφέρουμε κάποια απλά στοιχεία που δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος. Η Ελλάδα μαζί με την Πορτογαλία είναι οι χώρες στην Ευρώπη που είναι οι πιο εξαρτημένες από τις επιδοτήσεις των Βρυξελλών. Ο εθνικός προϋπολογισμός συμμετέχει σε ποσοστό μόλις 18% στη διαμόρφωση του αγροτικού εισοδήματος  με τη μορφή διευκολύνσεων στον αγροτικό τομέα (επιστροφή ΦΠΑ, αγροτικό πετρέλαιο κ.λπ.), ενώ η εμπορική τιμή των προϊόντων δεν καλύπτει πάνω από το 1/3 του εισοδήματος. Αντίθετα στη Γαλλία οι έμμεσες εθνικές ενισχύσεις με τη μορφή ακόμη και εξαγωγικών επιδοτήσεων υπερβαίνουν το 50% του αγροτικού εισοδήματος, στη Γερμανία το 60% και στις Σκανδιναβικές χώρες το 80%.

Όλα αυτά τη στιγμή που οι Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφοι είναι οι πλέον χρεωμένοι στις τράπεζες στην Ευρώπη, ενώ ένα 40% του αγροτικού πληθυσμού έχει υποθηκευμένα τα περιουσιακά του στοιχεία.

Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στους κτηνοτρόφους που έχουν να αντιμετωπίσουν και το υψηλό κόστος των εισαγόμενων ζωοτροφών που ανέρχεται στο 60-70% του κόστους παραγωγής για τους κτηνοτρόφους  

Θα έλεγε κανείς πως οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν επιθυμούν την παραγωγή πλούτου.

Για το στρατιωτικό σκέλος τα δεδομένα είναι σαφή. Μία χώρα που έχει υψηλά αποθεματικά πετρελαίου μπορεί να αντέξει μία χρονοβόρα επίθεσης αντιπάλου. 

Αν επιτέλους οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν κατανοήσουν πως η ενεργειακή απεμπλοκή από τις εισαγωγές είναι ζωτικής σημασίας για την χώρα μας τότε τίθεται θέμα επιβίωσης της Ελλάδας.

 

Του Κυριάκου Βελόπουλου

Πρόεδρος της «Ελληνικής Λύσης»

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 13/5

loading...
+       ...